Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Γέφυρες στο πουθενά

ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ υποθέσουμε ότι οι τράπεζες θα λειτουργήσουν υποδειγματικά, θα πάρουν τα 28 δισ. ευρώ του κράτους και θα τα διαθέσουν στο σύνολό τους για τη δανειοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν είναι σίγουρο ότι η μηχανή της ανάπτυξης θα ανταποκριθεί και θα τρέξει με τον επιθυμητό ρυθμό.

Πρώτον, τα νοικοκυριά, πολλά από τα οποία έχουν ήδη πληγεί από την κρίση, είναι πλέον «κουμπωμένα» και προτιμούν να αποταμιεύουν παρά να καταναλώνουν.

Δεύτερον, οι επιχειρήσεις έχουν μεγάλη ανάγκη από ρευστότητα, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα προχωρήσουν σε επενδύσεις σε μια τέτοια εποχή, ακόμη κι αν το κεφάλαιο είναι διαθέσιμο.

Εδώ δεν έγιναν σοβαρές επενδύσεις όταν η οικονομία έτρεχε, θα γίνουν τώρα που υποφέρει;

Άλλωστε, οι λόγοι που απέτρεψαν την επενδυτική δραστηριότητα ώς τώρα συνεχίζουν να υφίστανται: γραφειοκρατία, αδιαφάνεια, διαφθορά, πολυπλοκότητα νομοθετικού πλαισίου, μη λειτουργία των κανόνων του ανταγωνισμού για να αναφέρουμε μερικούς.

Μόνο στο εμπόριο επενδύθηκαν κάποια κεφάλαια τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, αλλά τα κάθε είδους εμπορικά κέντρα θα είναι πιθανότατα από τα πρώτα θύματα της κρίσης, τώρα που υποχωρεί η κατανάλωση.

Αν εξαιρέσουμε και τις εξαγωγές, τη ναυτιλία και τον τουρισμό που πλήττονται σκληρά από το δοκιμαζόμενο διεθνές περιβάλλον, το μόνο δεκανίκι που απομένει για να στηριχθεί η ανάπτυξη είναι οι δημόσιες επενδύσεις.

Μάλιστα στην Ελλάδα με τόσες ανάγκες σε έργα υποδομής δεν χρειάζεται να καταφύγουμε στις «γέφυρες στο πουθενά». Ούτε και οι δημόσιες επενδύσεις, βεβαίως, μπορούν να ενεργοποιηθούν άμεσα, αλλά τουλάχιστον να μην περικοπούν, όπως προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού. Εκεί προσανατολίζεται σύμφωνα με πληροφορίες και η κυβέρνηση, λόγω ανάγκης.