Καλύτερα παχύς και σε καλή φυσική κατάσταση, παρά αδύνατος και μη δραστήριος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 24 Οκτωβρίου 2008
O ΑμερικανόςΚαθηγητής Δρ. Steven Blair παρουσιάζει τη διάσημη θεωρία “Better to be Fit & Fat vs Thin & Lazy” και υπερτονίζει τη σημασία της σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και τη μείωση του ποσοστού θνησιμότητας.
Είναι καλύτερο να είναι κανείς «παχύς και σε καλή φυσική κατάσταση ή αδύνατος και μη δραστήριος;». Κατά τη διάρκεια του 3ου Βαλκανικού Συνέδριου Παχυσαρκίας και του 8ου Μακεδονικού Συνέδριου Διαιτολογίας και Διατροφής (Θεσσαλονίκη, 16-19 Οκτωβρίου), ο Δρ. Steven Blair, ειδικός στον τομέα της παχυσαρκίας και καθηγητής στο τμήμα Exercise Science & Epidemiology/Biostatistics του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα, παρουσίασε τη διάσημη θεωρία του “Better to be Fit & Fat vs. Thin & Lazy”και το υψηλό ρίσκο που ενέχει η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και τη σχέση της με το πρόβλημα της παχυσαρκίας.
Ο Δρ. Blair “γκρεμίζει” την ευρέως διαδομένη αντίληψη ότι το σωματικό βάρος, από μόνο του, αποτελεί ακριβές μέσο μέτρησης της κατάστασης της υγείας, σημειώνοντας ότι ο καίριος παράγοντας της σωματικής δραστηριότητας έχει υποτιμηθεί στις σχετικές έρευνες. Η άσκηση αποτελεί αποφασιστικό στοιχείο στη διαμόρφωση του σωματικού βάρους, στην υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος και στη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας.
Σύμφωνα με τον Δρ. Blair, «Μόνο και μόνο επειδή κάποιος είναι αδύνατος, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και υγιής. Σε παχύσαρκα άτομα που ασκούνται, καταγράφονται μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας, έως και 50%, σε σύγκριση με εκείνα που είναι αδύνατα, αλλά δεν ασκούνται. Υπάρχει μια λανθασμένη εμμονή με το βάρος και την απώλειά του. Η καλή φυσική κατάσταση είναι το κλειδί.»
Τα βασικά αποτελέσματα της έρευνας του Δρ. Blair περιλαμβάνουν τα εξής σημεία[1]:
1) Tα ποσοστά θνησιμότητας των ανδρών και γυναικών που είναι αδύνατοι, αλλά σε κακή φυσική κατάσταση, είναι διπλάσια από αυτά των παχύσαρκων ατόμων που ασκούνται.
2) Τα ποσοστά θνησιμότητας των ανθρώπων που δεν ασκούνται, ανεξάρτητα από τον σωματότυπό τους, είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά των ανθρώπων που ασκούνται.
3) Η καλή σωματική κατάσταση αποτελεί ασπίδα ενάντια σε φαινόμενα πρώιμης θνησιμότητας.
Ο Δρ. Steven Blair προτείνει στην ιατρική κοινότητα να επενδύουν περισσότερο χρόνο στο να μιλούν στους ασθενείς τους για τη σημασία της σωματικής δραστηριότητας στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και στην υιοθέτηση ενός υγιούς τρόπου ζωής. «Στις περιπτώσεις των υπέρβαρων ασθενών, είναι σημαντικό η παχυσαρκία να αντιμετωπίζεται ως μια χρόνια κατάσταση που απαιτεί μακροπρόθεσμο χειρισμό. Οι γιατροί δε στέλνουν έναν ασθενή με υπέρταση σπίτι του με ένα κουτί φάρμακα, περιμένοντας ότι το πρόβλημα της υψηλής πίεσης θα θεραπευθεί οριστικά. Παρομοίως, είναι αφελές να πιστεύουμε ότι αν στείλουμε έναν υπέρβαρο ασθενή σπίτι με μία συμβουλή να χάσει βάρος ότι το πρόβλημα θα λυθεί.»
Οι συστάσεις του Δρ. Blair για έναν υγιή τρόπο ζωής:
·Δώστε βάρος στις καλές συνήθειες, ασχέτως με το βάρος που βλέπετε στη ζυγαριά.
·Βάλτε στο πρόγραμμα σας τουλάχιστον 30 λεπτά περπάτημα ή jogging την ημέρα. Αν είστε πολύ απασχολημένοι σπάστε τη μισή ώρα σε 3 δεκάλεπτα περπάτημα την ημέρα.
·Δεν υπάρχουν καλές και κακές τροφές, μόνο κακή και καλή διατροφή.
·Απολαμβάνετε όλες τις τροφές, αλλά με μέτρο.
·Προσπαθήστε να διαχειριστείτε το άγχος σας.
[1] Σημείωση: Η συνεχής ερευνητική δραστηριότητα του Δρ. Blairσυμπεριλαμβάνει τη μελέτη του ιατρικού ιστορικού, των εξετάσεων φυσικής κατάστασης, των κλινικών εξετάσεων και του σωματότυπου περισσότερων από 80.000 ατόμων από το 1970 μέχρι το 2005. Η «φυσική κατάσταση» μετρήθηκε με ένα πρότυπο τεστ αντοχής, το οποίο υπολόγιζε το χρονικό διάστημα που οι άνθρωποι μπορούσαν να περπατήσουν σε έναν κυλιόμενο διάδρομο σταδιακής επιτάχυνσης, προτού εξαντληθούν.
Google news
