[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Η κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει την ακρίβεια

Κρατική ακρίβεια, φοροεπιδρομή, αποσταθεροποίηση του συστήματος ασφάλισης των αυτοαπασχολουμέ- νων (ΟΑΕΕ) και κατασυκοφάντηση των μικρών επιχειρηματιών είναι η απάντηση της κυβέρνησης στους μικρομεσαίους εμπόρους που ζητούν τη στήριξή της για να ξεπεράσουν την οικονομική κρίση που έχει ξεσπάσει, τονίζει ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος Δημήτρης Ασημακόπουλος. Και προσθέτει ότι η ακρίβεια είναι αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών και στην ελληνική αγορά επικρατεί μια διαστρεβλωτική λογική που διαμορφώνει κανόνες και πολιτικές για τις μεγάλες επιχειρήσεις και εξαιρέσεις για τις μικρότερες.

Βρισκόμαστε στη δίνη της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών…

Δυστυχώς ναι. Και οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών επιχειρούν να στηρίξουν το κλυδωνιζόμενο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τη σχέση εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει, η οποία έχει διαταραχθεί επικίνδυνα.

Για την πραγματική οικονομία τι κάνουν;

Επιχειρούν να τη στηρίξουν στο σύνολό της και κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες παράγουν πλούτο, θέσεις εργασίας και αποτελούν τον βασικό πυλώνα για την κοινωνική συνοχή.

Έτσι αντιμετωπίζει και η ελληνική κυβέρνηση την κατάσταση;
Όχι! Η ελληνική κυβέρνηση κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση.

Δηλαδή;
Απαντά στην οικονομική κρίση με κρατική ακρίβεια, φοροεπιδρομή και κατασυκοφάντηση των μικρών επιχειρηματιών, ενώ παράλληλα συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση η αποσταθεροποίηση του συστήματος ασφάλισης των αυτοαπασχολουμένων (ΟΑΕΕ).

Η δική σας απάντηση;
Δυναμικά, συγκροτημένα και ενωτικά. Δώσαμε χθες την πρώτη απάντηση με κινητοποιήσεις όλων των επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων, αυτοκινητιστών με κλείσιμο επιχειρήσεων πανελλαδικά. Σχέση μίσους- πάθους υπάρχει μεταξύ κυβέρνησης- μικρομεσαίων επιχειρήσεων;

Προεκλογικά οι σχέσεις κυβερνήσεων και κομμάτων με τους μικρομεσαίους είναι ερωτικές. Και μετεκλογικά;
Επικρατεί δυσφορία και αδιαφορία.

Γιατί;
Διότι οι κυβερνητικές αποφάσεις για την οικονομία και την επιχειρηματικότητα λαμβάνονται έπειτα από δείπνα και συνεργασίες με λίγους, έμπιστους και εκλεκτούς κατά τα άλλα μεγαλοεπιχειρηματίες.

Και για τις μικρές επιχειρήσεις, ψίχουλα;

Οι μικρές επιχειρήσεις τρέφονται με περισσεύματα πολιτικών και εξαιρέσεις. Τίποτα δεν γίνεται εξ αρχής για τις μικρές επιχειρήσεις. Κανένας ουσιαστικός διάλογος για τον πυλώνα της ελληνικής οικονομίας και τροφοδότη της επιχειρηματικότητας.

Θα έπρεπε να «εισπράττετε» περισσότερα;

Οι μικρές επιχειρήσεις δημιουργούν τα 2/3 των θέσεων εργασίας και τις πολύ μικρές (έως 9 εργαζομένους), οι οποίες στην Ελλάδα- σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat- δημιουργούν το 56,5% των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.

Τώρα τι διεκδικείτε;
Να εγκαταλειφθεί η διαστρεβλωτική λογική που διαμορφώνει κανόνες και πολιτικές για τις μεγάλες επιχειρήσεις και εξαιρέσεις για τις μικρότερες.

Ακρίβεια υπάρχει;
Ναι και προέρχεται από δύο βασικές πήγες. Η πρώτη ειναι η κρατική ακρίβεια που δημιουργείται από τις κυβερνητικές αποφάσεις (ΔΕΗ, συγκοινωνίες, ΕΥΔΑΠ, ΦΠΑ), τις κρατικές υπηρεσίες και τις δημοτικές φορολογίες.

Και η δεύτερη;
Η «ολιγοπώληση» της μικρής και περιφερειακής ελληνικής αγοράς που οδηγεί και σε χειραγώγηση των τιμών με τις γνωστές συνέπειες.

Δηλαδή οι κυβερνητικές πρακτικές οδηγούν σε φτώχεια;

Σε έλλειψη αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων που επιδεινώνεται χρόνο με τον χρόνο και αποτελεί τον σημαντικότερο κίνδυνο για τους τζίρους, ιδιαίτερα των μικρών επιχειρήσεων.

Και γιατί πλήττονται περισσότερα οι μικρομεσαίοι;

Αυτό επιβεβαιώνει έρευνα του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου που δείχνει ότι για το 77% των ελληνικών επιχειρήσεων αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια. Σαράντα ένα μέτρα για την ακρίβεια, δώρο ή άδωρον;

Δυστυχώς η ακρίβεια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι κυρίως αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών. Όλα τα άλλα αποτελούν περιτυλίγματα για τη συσκότιση της πραγματικότητας.

Δηλαδή η κυβέρνηση αδιαφορεί για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στην αγορά;
Το εκκρεμές του κυβερνητικού ενδιαφέροντος έχει σταθεί για αρκετά χρόνια στο «όλα για τις μεγάλες επιχειρήσεις», ιδιαίτερα του συγκεντρωμένου λιανικού εμπορίου, με αποτέλεσμα να «ολιγοπωληθεί» η αγορά, να χειραγωγηθούν οι τιμές και να εξαρθρωθεί η παραγωγική βάση.

Και η ανταγωνιστικότητα;
Το 60% και πλέον των διακινούμενων προϊόντων ιδιαίτερα από τις μεγάλες επιχειρήσεις είναι εισαγόμενα, παραγόμενα δηλαδή εκτός Ελλάδος. Η κατανάλωση στην Ελλάδα στηρίζει την «ανταγωνιστικότητα» των εκτός συνόρων παραγωγικών επιχειρήσεων!

Άνθρακας λοιπόν η συνεργασία με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που διαφημίζει η κυβέρνηση;

Μόνο επίπλαστη. Δηλαδή άλλα λέει και άλλα κάνει;

Δυστυχώς, οι κυβερνητικές επιλογές εξαρτώνται από τα λόμπι των ισχυρών οικονομικά παραγόντων. Αυτών που απαιτούν και τη συρρίκνωση του μεγάλου δικτύου των μικρών επιχειρήσεων.

Στις ΗΠΑ, νομπελίστες οικονομολόγοι μιλούν για τα λόμπι των χρηματοδοτών. Ας ελπίσουμε ότι, τουλάχιστον αυτό, ακόμα δεν ισχύει στην Ελλάδα.