Η κρίση φέρνει 50.000 νέους ανέργους

Με άλμα στην ανεργία, που με μέτριους υπολογισμούς αναμένεται να οδηγήσει 50.000 ανθρώπους εκτός της αγοράς εργασίας μέσα στο 2009, η οικονομική κρίση δείχνει τα δόντια της και στην Ελλάδα, όπου ήδη άρχισε να σημειώνεται πτώση στις τιμές των ακινήτων με τη μορφή «προσφορών»- επί του παρόντος- και όχι της ονομαστικής τιμής.

Η οικονομική κρίση θα πλήξει τα μεσαία και φτωχά νοικοκυριά, που θα δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, όχι μόνον εξαιτίας της ακρίβειας, αλλά και λόγω των φόρων, οι οποίοι χαρακτηρίζονται και από ένα επιπλέον στοιχείο αδικίας: την υπερβολική αύξηση των έμμεσων σε σχέση με τους άμεσους, καθώς το 2009 οι έμμεσοι φόροι θα αυξηθούν κατά 10%.

Παρά τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την εν γένει κρίση στην πραγματική οικονομία, η ελληνική κυβέρνηση διαφοροποιείται και από τις 14 άλλες χώρες

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

θα πλήξει μεσαία και φτωχά νοικοκυριά, που θα δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, όχι μόνον λόγω ακρίβειας, αλλά και φόρων

της ευρωζώνης στον τρόπο που διαχειρίζεται αυτήν την κρίση: ενώ άπαντες, από τους Γάλλους και τους Γερμανούς μέχρι τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς, σπεύδουν σε καθημερινή βάση να ενημερώσουν τους πολίτες για τα δεινά που έρχονται, αλλά και για τις προσπάθειες που καταβάλλονται ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα, οι κ.κ. Καραμανλής και Αλογοσκούφης ακολουθούν εντελώς διαφορετική τακτική.

Σε χαμηλά επίπεδα
Όπως διαπιστώθηκε και στις Βρυξέλλες, η πολιτική τους συνοψίζεται λίγο- πολύ στις φράσεις «είμαστε σε καλύτερη θέση από όλους τους άλλους» και «μπορεί η ανάπτυξη το 2009 να μην είναι 3%, που προβλέπει το προσχέδιο του προϋπολογισμού, αλλά ακόμη και το ΔΝΤ μάς δίνει 2% εκεί που σε άλλους δίνει μηδενική ανάπτυξη». Βέβαια, δεν είναι μόνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που βλέπει την ελληνική ανάπτυξη πολύ χαμηλότερα απ΄ ό,τι ο κ. Αλογοσκούφης πριν από 15 ημέρες. Είναι κι η Μorgan Stanley, που τη βλέπει ακόμη πιο χαμηλά, στο 0,9%, ενώ στις Βρυξέλλες είναι κοινό μυστικό ότι οι προβλέψεις που θα ανακοινωθούν στις 3 Νοεμβρίου θα κινούνται εκεί που κινήθηκε και το ΔΝΤ.

Τι κρύβει η κυβέρνηση
Αυτό που επιμελώς κρύβει η κυβέρνηση και αποφεύγει να εξηγήσει, παρουσιάζοντας μια εικόνα σχεδόν αισιόδοξη, είναι η σημασία αυτής της μίας ποσοστιαίας μονάδας. Ότι, δηλαδή, για τους πολίτες θα συνοδεύεται κυρίως από αύξηση της ανεργίας, όταν ο κ. Καραμανλής επιμένει να μιλά για συνεχή μείωσή της και αύξηση της απασχόλησης, ξεχνώντας πως η χώρα μας έχει από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στην ευρωζώνη- από 7,7% στο 8,3%. Περίπου 415.000 άνθρωποι στην Ελλάδα θα μείνουν χωρίς δουλειά- 50.000 περισσότεροι από το 2008. Και εννοείται ότι μιλάμε για τα επίσημα στοιχεία, στα οποία δεν υπολογίζονται αυτοί που είναι στα προγράμματα του ΟΑΕΔ κ.λπ.

Το μοιραίο 1% στη διαφορά των εκτιμήσεων για την ανάπτυξη, όμως, κρύβει και άλλες «γαρνιτούρες» πέραν της ανεργίας, αλλά και της φτώχειας που ήδη βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της Ένωσης των 27- τη μείωση του εισοδήματος, λόγου χάρη. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν αυξήσεις 3%- 4%, με πληθωρισμό 3,2%. Πρακτικά πρόκειται για μηδενικές αυξήσεις, την ώρα που η ακρίβεια θα καλπάζει και οι φόροι θα ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. Εάν σε αυτά προστεθεί η μείωση των δαπανών για την υγεία και τις κοινωνικές δαπάνεςπου θα επιβαρύνει και πάλι τη ζωή των πολιτών- αλλά και η μηδενική αύξηση των επενδύσεων, μπορεί κανείς να μιλήσει με ασφάλεια για ένα έτος, το 2009, κατά το οποίο η Ελλάδα μπορεί να μη βρεθεί σε ύφεση με την κλασική έννοια του όρου- των δύο συνεχών τριμήνων αρνητικής ανάπτυξης- αλλά θα είναι σε ύφεση με πραγματικούς όρους. Ύφεση τριετίας
Κάποιοι μπορεί να σπεύσουν να πουν πως «ένας χρόνος είναι, θα περάσει». Όμως, όπως αποκάλυψε ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν- Κλοντ Τρισέ, στην πρόσφατη συνάντηση που είχε με τους κ.κ. Καραμανλή και Αλογοσκούφη, «η κρίση θα κρατήσει πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι είχαμε αρχικά προβλέψει». Έτσι, στις Βρυξέλλες μιλούν πια καθαρά για μια τριετία τουλάχιστον ύφεσης. Η επιλογή της κυβέρνησης να κρύβει την πραγματική εικόνα της οικονομίας και τις εξελίξεις που αναμένονται ενδεχομένως να ερμηνεύεται με όρους εσωκομματικής πολιτικής ή μικροπολιτικής. Ότι, δηλαδή, στα προβλήματα που έχει ήδη με την υπόθεση του Βατοπεδίου και άλλα τινά ο κ. Καραμανλής δεν επιθυμεί να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να εξηγήσει γιατί ενώ έρχεται βαρύς χειμώνας, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για κοινωνική πολιτική, παρά μόνο για φοροεισπρακτική. Ενδεχομένως, όμως, η εξήγηση να βρίσκεται και κάπου αλλού- στις επισημάνσεις που κατά καιρούς έχει κάνει η Κομισιόν στις εκθέσεις της, σύμφωνα με τις οποίες, όταν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση, η κυβέρνηση Καραμανλή δεν έλαβε κανένα μέτρο ώστε να μπορεί να βρεθεί τώρα σε καλύτερη αφετηρία αντιμετώπισης της κρίσης.

Αντιθέτως, έκανε δύο μόνο πράγματα: την περίφημη απογραφή, που οδήγησε τη χώρα σε επιτήρηση, και την αμέλεια στη συγκέντρωση των εσόδων.