[ Πρόσωπα ] Για τα παιδιά που δολοφονούνται

«Φανταστείτε στην Αφρική τους ανθρώπους που πεθαίνουν από την πείνα και μαθαίνουν από το τρανζιστοράκι τους ότι οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι προτιμούν να σώσουν τις τράπεζές τους»…

Με την ευκαιρία της χθεσινής ημέρας που ήταν αφιερωμένη στο δικαίωμα στη διατροφή, ο σπουδαίος Ελβετός κοινωνιολόγος Ζαν Ζιγκλέρ στιγμάτισε την κερδοσκοπική άνοδο των τιμών των γεωργικών προϊόντων και την ανάπτυξη των βιοκαυσίμων που μεγέθυναν την «τραγωδία της πείνας». «Κάθε παιδί που πεθαίνει σήμερα από την πείνα, πεθαίνει δολοφονημένο» τονίζει ο Ζιγκλέρ, που ήταν από το 2001 μέχρι φέτος εισηγητής του ΟΗΕ για το δικαίωμα στη διατροφή. Γι΄ αυτόν, η πείνα στον κόσμο συνιστά «έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας».

Τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν είναι απελπιστικά. Μέσα σ΄ έναν χρόνο, η πείνα επεκτάθηκε σε άλλα 75 εκατομμύρια ανθρώπους και πλήττει σήμερα 923 εκατομμύρια, ενώ οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί από τον Ιανουάριο κατά 50%. Το 89% των ανθρώπων που λιμοκτονούν, δηλαδή 750 εκατομμύρια, ζουν στις χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Σε 15 αφρικανικές χώρες, πάνω από το 35% του πληθυσμού πεινάει.

«Το 2000, ο πρώτος στόχος της χιλιετίας που έθεσαν τα κράτη και ο ΟΗΕ ήταν να μειώσουν την πείνα στο μισό ώς το 2015, όμως η καταστροφή δεν σταματά να επεκτείνεται», υπογραμμίζει ο Ζιγκλέρ. «Από το 2000 μέχρι σήμερα, τα πλουσιότερα κράτη δεν βρήκαν τα 82 δισεκατομμύρια δολάρια που απαιτούνται κάθε χρόνο επί πέντε χρόνια για να επιτευχθούν οι οκτώ στόχοι της χιλιετίας, κυρίως το τέλος των επιδημιών και της πείνας, όμως από τις αρχές Σεπτεμβρίου χιλιάδες δισεκατομμύρια δολάρια έχουν καεί στη χρηματοπιστωτική κρίση. Αυτός ο παραλογισμός ενισχύει το μίσος για τη Δύση που αισθάνονται οι άνθρωποι στις φτωχές χώρες».

Ο Ζιγκλέρ, συγγραφέας πολλών βιβλίων που κυκλοφορούν στα ελληνικά, όπως τα «Η Αυτοκρατορία της Ντροπής», «Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου και οι νέοι κοσμοκράτορες» (Εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες), «Η Ελβετία ξεπλένει καλύτερα» (Εκδ. της Εστίας), «Οι άρχοντες του εγκλήματος» (Εκδ. Παπαζήση), υποστηρίζει πως «η τραγωδία της πείνας διευρύνθηκε επίσης εξαιτίας της έκρηξης των τιμών των αγροτικών ειδών» καθώς και «εξαιτίας της εγκληματικής ανάπτυξης των βιοκαυσίμων… Για να βγάλουμε 50 λίτρα βιοαιθανόλης για να κινηθεί ένα αμερικανικό αυτοκίνητο πρέπει να κάψουμε 358 κιλά καλαμπόκι, μια ποσότητα με την οποία ένα παιδί στο Μεξικό θα ζούσε για έναν χρόνο», εξηγεί.

Για να εξασφαλιστεί η διατροφική ασφάλεια στον πλανήτη, δηλαδή για να σωθούν τα 923 εκατομμύρια άνθρωποι που λιμοκτονούν, χρειάζονται μόλις 30 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, δηλαδή λιγότερο από το 5% του σχεδίου Πόλσον. Φανταστείτε, επιμένει ο Ζιγκλέρ, πώς αισθάνονται οι Αφρικανοί που πληροφορούνται πόσο στοίχισε η διάσωση των αμερικανικών και των ευρωπαϊκών τραπεζών…