ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Πολίτες και άμυνα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ. Κατσάνος, Ελευθερίας 19, Ναύπακτος, γράφει:

«Ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, γινόμαστε μάρτυρες καθημερινών επεισοδίων κλοπών και ληστειών. Τα κρούσματα αυτά παρατηρούνται σε όλη την επικράτεια: τράπεζες, super market, μικροκαταστήματα. Θύματα γίνονται ακόμη και μικροί μαθητές όταν λένε τα κάλαντα.

Παρατηρούμε και αύξηση της συχνότητας των κρουσμάτων και αύξηση της βίας, των τραυματισμών και των φόνων. Η εγκληματικότητα σε όλο της το μεγαλείο! Η ανεργία, η ακρίβεια και η φτώχεια, ως και οι διαλυμένες οικογένειες, είναι οι κύριες αιτίες αυτών των θλιβερών καταστάσεων.

Οι πολίτες νιώθουνπερισσότερο από κάθε άλλη φορά- ανασφαλείς.

Αστυνομικά όργανα δεν βλέπουμε στις γειτονιές.

Επόμενο είναι οι πολίτες να στρέφονται σε μέτρα αυτασφάλισης και αυτοπροστασίας.

Οι πολίτες, λοιπόν, ζουν πάντα με τον φόβο και την αγωνία. Αν, όταν θα “χτυπήσουν” οι ληστές, χρησιμοποιήσεις όπλο για να σώσεις τη ζωή σου, κινδυνεύεις να πας φυλακή. Γνωστές οι κατηγορίες:

παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία, απόπειρα ανθρωποκτονίας και τα παρόμοια. Δηλαδή, τι πρέπει να κάνει ο ανυπεράσπιστος πολίτης;

Να αφήσει τους ληστές ανενόχλητους; Τι να διαλέξει; Τον… Άγιο Πέτρο ή τη φυλακή;

Σε αυτές τις περιπτώσεις η νομοθεσία δεν είναι ξεκάθαρη. Δεν βάζει σαφή όρια. Πού φτάνουν τα όρια προστασίας και άμυνας;

Πώς οι πολίτες και τα αστυνομικά όργανα θα αντιμετωπίζουν τους ληστές; Πότε μπορεί να κάνουν χρήση των όπλων; Πότε, δηλαδή, θα βρίσκονται σε νόμιμη άμυνα; Μπορεί ποτέ να ξέρεις τις προθέσεις των ληστών; Δηλαδή, νόμιμη θεωρείται η άμυνα όταν ο ληστής πάει να σε σκοτώσει; Οι ξυλοδαρμοί και οι τραυματισμοί δεν δικαιολογούν νόμιμη άμυνα, εκτός και είναι θανάσιμοι… Μα, αν σε σκοτώσουν, προλαβαίνεις να αμυνθείς; Αυτά είναι τα παράδοξα και οι ατέλειες των νόμων».