«Ποτέ δεν μου άρεσε να πουλάω τον εαυτό μου»
«Τι κρίμα!» λένε συχνά όταν αναφέρονται στον Μπόι Τζορτζ. «Κι εγώ το σκέφτομαι», απαντά εκείνος. «Γι΄ αυτό ακριβώς θέλω να υπενθυμίσω στους ανθρώπους τι πραγματικά κάνω: τραγουδάω και γράφω»
Τέρμα τα ναρκωτικά για τον Μπόι Τζορτζ. «Είμαι καθαρός», λέει και έχει να παρουσιάσει καινούργιο τραγούδι, νέες απόψεις για τη ζωή, έως και συμβουλές για την Έιμι Γουάινχαουζ. Σταμάτησε τα ναρκωτικά- συγκεκριμένα την κοκαΐνη- τον περασμένο Οκτώβριο, επιστρέφοντας από τη Νέα Υόρκη, αφού προηγουμένως είχε καθαρίσει τους δρόμους της ντυμένος με την πορτοκαλί στολή των υπαλλήλων του δήμου.
Ήταν η ποινή του γιατί είχε απασχολήσει την αστυνομία όταν δήλωσε ψεύτικη διάρρηξη στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν- όπως ο ίδιος παραδέχθηκε-, αλλά όταν οι αστυνομικοί έφτασαν εκεί βρήκαν σακουλάκια με κοκαΐνη, για τα οποία ο Μπόι Τζορτζ ισχυρίστηκε πως δεν ήταν δικά του. Αυτά όμως είναι παλιές ιστορίες. Τώρα είναι αισιόδοξος και ξένοιαστος. Δηλαδή, όχι εντελώς ξένοιαστος… Εκκρεμεί μια δίκη τον ερχόμενο μήνα στο Λονδίνο, καθώς κατηγορείται ότι πέρυσι τον Απρίλιο είχε φυλακίσει έναν 28χρονο στο σπίτι του στο Ανατολικό Λονδίνο. «Δεν ανησυχώ, θα υποστηρίξω την αθωότητά μου», απαντά. «Το αφήνω για τότε όμως. Τώρα ζω τη στιγμή», λέει.
Η «στιγμή» για τον Μπόι Τζορτζ έχει ένα καινούργιο τραγούδι, το «Υes We Can», που βγαίνει στις 12 του μήνα, ακούγεται λίγο σαν γκόσπελ και ντίσκο και σε έναν στίχο του ο Τζορτζ τραγουδάει «συγχωρέστε με, παρακαλώ, για τα εγκλήματα που έκανα κατά του εαυτού μου». Σε άλλον στίχο αναφέρει κάποια λόγια του Ομπάμα. Υποστηρίζει τον Ομπάμα, αλλά προσθέτει πως πάνω απ΄ όλα το τραγούδι είναι προσωπικό. «Έχει σχέση με τον εθισμό μου και την προσπάθειά μου να απεξαρτηθώ».
Παρατηρεί τα καμώματα της Γουάινχαουζ με θλίψη. «Όταν καταστρέφεις τον εαυτό σου κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει, ειδικά οι άνθρωποι που σε αγαπούν και νοιάζονται για σένα. Μέχρι να αποφασίσει η ίδια ότι θέλει να αλλάξει, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτε». Μιλάει από προσωπική εμπειρία και κάνει φλας μπακ στα χρόνια της φήμης. Όταν γινόταν διάσημος με τους Culture Club, με τα φανταχτερά ρούχα του, τις χάντρες στα μαλλιά και το γυναικείο μακιγιάζ.
Όμως, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄80 είχαν αρχίσει τα προβλήματα με τα ναρκωτικά. «Ένιωθα ότι ήμουν μόνος απέναντι στους υπόλοιπους του γκρουπ. Δεν είχα κανέναν σύμμαχο». Έτσι, δεν νοσταλγεί εκείνη την εποχή.
Επίσης δεν τον πειράζει καθόλου που πλησιάζει τα 50, ούτε τον αγγίζουν τα σχόλια για τα παχάκια του. «Όταν κοιτάζω στον καθρέφτη σκέφτομαι ΄΄τι χαριτωμένο παλικάρι!”». «Τ ο Ίντερνετ άλλαξε τα πάντα»
«Τα ΄70s ήταν καλά. Το πανκ εναντίον της ντίσκο, αυτό είχε ενδιαφέρον. Τώρα τα πάντα έχουν ένα συγκεκριμένο σχήμα. Αυτά που δίνουν στον κόσμο δεν είναι αυτά που θέλει ο κόσμος. Και κάποιος πρέπει κάποια στιγμή να δώσει λόγο γι΄ αυτό». Αυτές τις ημέρες άρχισε μια συνεργασία με τον Κάνιε Γουέστ (ο οποίος λατρεύει το «Κarma Chameleon»). Αλλά δεν τον νοιάζει να γίνει Νο1. «Υπάρχει ζωή και πίσω από αυτό… Ποτέ δεν μου άρεσε να πουλάω τον εαυτό μου. Δεν σημαίνει πως δεν έχω αξία αν δεν μπω στο top10. Αν κάποιος μου προσφέρει αρκετά λεφτά θα υπογράψω συμβόλαιο ή θα βγάλω μόνος μου τα τραγούδια. Βλέπετε, το Ίντερνετ έχει αλλάξει τα πάντα».














