Μάχη για τη βάση στη Σελήνη
Αλλάζει το τοπίο στην εξερεύνηση του Διαστήματος, καθώς η Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος αναγκάζεται να αποσύρει τον γηρασμένο στόλο των διαστημικών της λεωφορείων και να μείνει καθηλωμένη στο έδαφος μέχρι το 2015. Τα νέας γενιάς διαστημόπλοια δεν θα είναι σε θέση να μεταφέρουν ανθρώπους στο φεγγάρι πριν από το 2018, ενώ πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι Κινέζοι θα έχουν ήδη εγκαταστήσει μια πρόχειρη βάση στον δορυφόρο της Γης μέχρι τη στιγμή εκείνη.
Έτσι από εδώ και στο εξής η ΝΑSΑ δεν θα έχει καμία δυνατότητα αυτόνομης παρουσίας στο Διάστημα, ενώ για να μπορεί να πραγματοποιεί τα απαραίτητα ταξίδια της προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα πρέπει να αγοράζει θέσεις στο ρωσικό διαστημόπλοιο «Σογιούζ», όπως ακριβώς κάνουν και οι διαστημικοί τουρίστες! Οι Αμερικανοί αστροναύτες ήδη εκπαιδεύονται για τις επανδρωμένες πτήσεις με το «Σογιούζ» σε μια άλλοτε μυστική στρατιωτική βάση της Ρωσίας, βορειοδυτικά της Μόσχας, την Αστρική Πόλη, η οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχε καταγεγραμμένη σε κανένα χάρτη. Η εξάρτηση, έστω και προσωρινή, των αμερικανικών επανδρωμένων πτήσεων από τη Ρωσία δημιουργεί ανησυχία σε πολλούς ειδικούς στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, που έχει κοστίσει περίπου 100 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελούσε τον καθιερωμένο προορισμό των διαστημικών λεωφορείων, καθώς σε αυτό το ουράνιο εργαστήριο, που έχει μήκος όσο δύο γήπεδα ποδοσφαίρου, διεξάγονται σημαντικά επιστημονικά πειράματα αναφορικά με την επίδραση του Διαστήματος στον ανθρώπινο οργανισμό.
Πρόχειρη βάση. Ο σχεδιασμός της ΝΑSΑ είναι να καταφέρει να ξαναστείλει ανθρώπους στο φεγγάρι, με διαφορετικό όμως στόχο από εκείνον που είχε θέσει το 1969, όταν έγινε η πρώτη επανδρωμένη αποστολή. Τότε, οι γνώσεις μας για το Διάστημα αλλά και για το ηλιακό μας σύστημα ήταν σχεδόν ανύπαρκτες και κανείς δεν ήξερε τι μυστικά έκρυβε η Σελήνη. Στο άμεσο μέλλον, ο σχεδιασμός των Αμερικανών προβλέπει τη δημιουργία μιας πρόχειρης βάσης, από τον εξοπλισμό που θα μεταφέρουν τα νέας γενιάς διαστημόπλοια. Η βάση αυτή, πέραν των άλλων, ενδέχεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για την επανδρωμένη πτήση στον Άρη. Όμως οι Κινέζοι, που πριν από λίγες ημέρες πραγματοποίησαν την τρίτη κατά σειρά εκτόξευση διαστημοπλοίου τους σε τροχιά γύρω από τη Γη, είναι πολύ πιθανό να φτιάξουν εκείνοι πρώτοι μια σεληνιακή βάση.
Η κάψουλα «Ωρίων». Το πρόγραμμα διαστημικής εξερεύνησης της ΝΑSΑ που φιλοδοξεί να φθάσει μέχρι τον Άρη ονομάζεται «Αστερισμός» και θα περιλαμβάνει έναν καινούργιο προωθητικό πύραυλο, τον «Άρη», και μια κάψουλα μεταφοράς αστροναυτών, τον «Ωρίωνα». Η κάψουλα θα μοιάζει εξωτερικά με εκείνη του «Απόλλωνα», αλλά θα είναι μεγαλύτερη με διάμετρο 5,5 μέτρα και προβλέπεται να μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες στη Σελήνη και έξι αστροναύτες στον Άρη. Θα είναι εφοδιασμένη με ένα εξελιγμένο σύστημα προώθησης ώστε να μπορεί να προσεδαφίζεται σε οποιοδήποτε σημείο της σελήνης και όχι σε συγκεκριμένες τοποθεσίες του ισημερινού του φεγγαριού όπως συνέβαινε με τον θαλαμίσκο του «Απόλλωνα». Επιπλέον, όταν θα επιστρεφει στη Γη, θα προσεδαφίζεται στη στεριά, ενώ θα διαθέτει και εφεδρικό σύστημα προσθαλάσσωσης. Υγρό οξυγόνο- υγρό υδρογόνο. O θαλαμίσκος με τους αστροναύτες θα εκτοξεύεται με ένα προωθητικό όχημα που θα μοιάζει με εκείνο που χρησιμοποιούσαν τα διαστημικά λεωφορεία. Θα χρησιμοποιεί ως καύσιμο στους προωθητήρες του υγρό οξυγόνο και υγρό υδρογόνο και θα μπορεί να μεταφέρει στη σελήνη εξοπλισμό βάρους 21 τόνων. Το φορτίο αυτό θα αυξάνεται στους 106 τόνους αν ο προορισμός βρίσκεται σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, δηλαδή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι επιτελείς της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος υποστηρίζουν ότι το προωθητικό σύστημα που θα φέρει τον επανδρωμένο θαλαμίσκο θα είναι 10 φορές πιο ασφαλές από το αντίστοιχο των διαστημικών λεωφορείων, γιατί σε περίπτωση ανάγκης ο θαλαμίσκος θα μπορεί να αποχωριστεί και να προσεδαφιστεί ή προσθαλασσωθεί με ασφάλεια.
Τα ρομπότ πρώτοι άποικοι της Σελήνης
ΠΡΙΝ ΑΠΟ την αποστολή αστροναυτών στο φεγγάρι για την εγκατάσταση βάσης, θα προηγηθεί η αποστολή (μέχρι το 2011) ρομποτικών συσκευών για την εξονυχιστική χαρτογράφηση της επιφάνειάς του. Τα ρομπότ θα υποδείξουν την τοποθεσία προσεδάφισης αλλά και την πιθανή ύπαρξη ενεργειακών πόρων με περιεκτικότητα σε οξυγόνο, υδρογόνο, μέταλλα. Μάλιστα, οι αστροναύτες που θα φθάσουν στο φεγγάρι θα μπορούν να αλλάξουν το λογισμικό των ρομποτικών συσκευών ώστε να τα επαναχρησιμοποιήσουν για άλλους σκοπούς μετά την άφιξή τους. Η κατασκευή των υλικών που θα αποτελέσουν τα θεμέλια της διαστημικής βάσης θα αρχίσει το 2013. Ήδη κάποιοι ειδικοί θεωρούν ως καταλληλότερη τοποθεσία τον Νότιο Πόλο επειδή εκεί εικάζεται ότι υπάρχουν αποθέματα υδρογόνου σε μορφή παγωμένου νερού αλλά και λόγω της πλούσιας διάχυσης του ηλιακού φωτός που θα χρησιμοποιηθεί ως ενεργειακή πηγή. Η διαστημική βάση θα βρίσκεται σε απόσταση τριών ημερών από τη Γη και, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις, θα μπορεί να φιλοξενεί ανθρώπους για διάστημα 6 μηνών. Το γεγονός αυτό κάνει τους ειδικούς να πιστεύουν ότι θα έχουν χειροπιαστές ενδείξεις για την ικανότητα του ανθρώπου να ζει μακριά από τη Γη και έτσι να σχεδιάσουν το ταξίδι προς τον Άρη ή ακόμη μακρύτερα. Θεωρούν μάλιστα ότι ο «Άρης» είναι το βασικό προωθητικό όχημα που θα πάει τους αστροναύτες στον Κόκκινο Πλανήτη, ενώ ο θαλαμίσκος «Ωρίων» είναι ευπροσάρμοστος και μπορεί να τροποποιηθεί για τις ανάγκες ενός τόσο μεγάλου ταξιδιού.














