[ ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Τζόαν Μπαέζ: Τα τραγούδια διαμαρτυρίας του ΄60 χρειάζονται ξανά

ΤΟ 1958, η Αμερική ανακάλυψε την Τζόαν Μπαέζ. Πέντε δεκαετίες από την πρώτη συναυλία της, η Μπαέζ παραμένει ένα πολιτικό όσο και μουσικό φαινόμενο- και υποστηρίζει για πρώτη φορά στη ζωή της έναν προεδρικό υποψήφιο, τον Μπάρακ Ομπάμα. Η ίδια έχει κάτι κοινό με τον αντίπαλό του: ήταν και οι δύο στο Ανόι τον Δεκέμβριο του 1972- ο Τζον ΜακΚέιν ως αιχμάλωτος πολέμου, η Μπαέζ σε μια επίσκεψη στο Βόρειο Βιετνάμ που αντανακλούσε την απόλυτη αντίθεσή της στον πόλεμο της Αμερικής. Η προσήλωση της Μπαέζ στην ειρήνη και τη δικαιοσύνη υπήρξε ακατάβλητη: έκανε εκστρατείες για τα δικαιώματα του πολίτη στον αμερικανικό Νότο, στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, υπέρ των Τσέχων διαφωνούντων την εποχή του κομμουνισμού, υπέρ της Διεθνούς Αμνηστίας και εναντίον της εισβολής στο Ιράκ. Είναι μία από τους μόλις τέσσερις καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο Γούντστοκ το 1969 και στο Live Αid το 1985. Με το νέο άλμπουμ της, «Day Αfter Τomorrow», επέστρεψε στα αμερικανικά τσαρτς. Τα τραγούδια διαμαρτυρίας τής δεκαετίας του ΄60, λέει, χρειάζονται ξανά.