«Χαμένα και τα παιδιά»

«Μακάρι να είχα αρκετά χρήματα για να μπορούσα να κρατήσω ανοιχτό το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών στη Σέριφο. Τα χρόνια που δούλεψα εκεί, παιδιά και γονείς με εμπιστεύτηκαν, με αγάπησαν, χωρίς βέβαια να είναι η διαφορετικότητά μου εμπόδιο. Τώρα όλα αυτά θα είναι παρελθόν, αφού η μόνη διέξοδος για τα παιδιά του νησιού κλείνει».
Για τη Ρεγκάτ Γκέμπρου, η Ελλάδα υπήρξε καταφύγιο, αφού σε μικρή ηλικία τη δεκαετία του ΄80 μαζί με την οικογένειά της άφησε πίσω τον πόλεμο στην πατρίδα τους, την Ερυθραία. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε νηπιαγωγός, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία. Αν και τα δύο αδέρφια της αποφάσισαν να φύγουν από την Ελλάδα και να εγκατασταθούν μόνιμα στην

«ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΡΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΩΜΑ»

«Στη Σέριφο με έκριναν από τη δουλειά μου και το πάθος μου γι΄ αυτήν και όχι από το χρώμα του δέρματός μου» λέει η Ρεγκάτ

Αμερική, εκείνη επέμεινε… ελληνικά. «Μου αρέσει εδώ και δεν σκέφτηκα να φύγω ή να ακολουθήσω τα αδέρφια μου. Η Ελλάδα είναι η δική μου επιλογή».

Όταν πριν από περίπου τέσσερα χρόνια παρουσιάστηκε η ευκαιρία να εργασθεί ως παιδαγωγός σε κέντρο δημιουργικής απασχόλησης, δεν το πολυσκέφτηκε. «Άλλωστελέει- μέχρι το 2006 που ήθελα να δώσω τις εξετάσεις στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, μεσολαβούσαν δύο χρόνια, χρονικό διάστημα στο οποίο θα έκανα κάτι που μου άρεσε και είχα σπουδάσει». Η θέση της διευθύντριας σε κέντρο δημιουργικής απασχόλησης άνοιξε τον Ιανουάριο του 2004 στη Σέριφο. «Δεν είμαι άνθρωπος που ενθουσιάζεται με τα μεγάλα αστικά κέντρα. Ωστόσο, η ζωή σε ένα νησί και μάλιστα τον χειμώνα είναι δύσκολη. Το θετικό είναι ότι βρίσκεσαι κοντά στη φύση και έχεις χρόνο να ασχοληθείς με τον εαυτό σου και δραστηριότητες, όπως το ψάρεμα ή η ορειβασία». Όσο για το αν η διαφορετικότητά της επηρέασε τη δουλειά της στο νησί, η Ρεγκάτ απαντά: «Στη Σέριφο η κοινωνία είναι μικρή. Στην αρχή είναι λογικό να σε βλέπουν σαν κάτι το διαφορετικό. Τις πρώτες μέρες παιδιά και μεγάλοι με ρωτούσαν από πού είμαι, τι κάνω εδώ. Όλες αυτές οι ερωτήσεις σταμάτησαν γρήγορα, και με έκριναν από τη δουλειά μου και το πάθος μου γι΄ αυτήν, και όχι από το χρώμα του δέρματος».

Το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) στη Σέριφο, με τετραμελές προσωπικό, ξεκίνησε να λειτουργεί υπό την εποπτεία της Εταιρείας Κοινωνικής Μέριμνας, με έδρα τη Σίφνο. Παρ΄ όλο που δεχόταν 28 παιδιά, ηλικίας 6- 12 ετών, τις απογευματινές ώρες τα προγράμματα τα παρακολουθούσαν περισσότερα παιδιά χωρίς αυστηρό περιορισμό ηλικίας. «Παράλληλα, τα καλοκαίρια δεχόμασταν 25- 30 παιδιά επιπλέον από οικογένειες που παραθέριζαν στο νησί», λέει η Ρεγκάτ. Μουσική, εικαστικά αλλά και περιβαλλοντικά παιχνίδια ήταν μερικές από τις δραστηριότητες στο κέντρο.

Το μπαλάκι στους δήμους
Από τις 31 Αυγούστου όμως για τη Ρεγκάτ το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών είναι πια παρελθόν, καθώς έληξε η σύμβαση εργασίας της. Όμως, και το ίδιο κινδυνεύει να βάλει λουκέτο αφού η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση σταμάτησε και ενώ το κράτος θα έπρεπε να αναλάβει εξ ολοκλήρου το κόστος- όπως λέει ο κ Ανδρέας Μπαμπούνης, πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Σίφνου και υπεύθυνος των προγραμμάτων της Εταιρείας Κοινωνικής Μέριμνας- «έριξε το μπαλάκι στους δήμους. Μέχρι τώρα το κόστος λειτουργίας των ΚΔΑΠ αναλάμβανε κατά 65% η Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά 35% το κράτος». Αυτό, όπως λέει, έχει ως αποτέλεσμα αρκετοί δήμοι να μην μπορούν να επωμιστούν το κόστος για τη συνέχιση της λειτουργίας τους. «Ο αριθμός των παιδιών που φέτος θα παρακολουθήσουν τα προγράμματα είναι μόλις δύο… Το κόστος λειτουργίας του ανέρχεται σε 70.000 ευρώ ετησίως, έξοδα που ο δήμος δεν μπορεί να καλύψει», υποστηρίζει η δήμαρχος Σερίφου κ. Αγγελική Συνοδινού.

«Είναι κρίμα, γιατί αυτό το κέντρο ήταν η μόνη διέξοδος για τα παιδιά του νησιού: εκδρομές, παιχνίδια και γενικότερη δημιουργική απασχόληση στον ελεύθερο χρόνο. Χωρίς αυτό, θα κλειστούν στο σπίτι συντροφιά με την τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια», προσθέτει η πρώην διευθύντρια του κέντρου Ρεγκάτ Γκέμπρου.


Βάζουν λουκέτο πολλά Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών

ΜΕΤΡΑΝΕ απώλειες τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) της χώρας, λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης από το κράτος και των αυστηρών κριτηρίων που θέσπισε η Πολιτεία για την ένταξη των παιδιών σε αυτά. Όπως τονίζει η πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εργαζομένων στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών Χριστίνα Κόκοτα, το 2000 όταν άρχισαν λειτουργούν, τα Κέντρα αριθμούσαν 108 και έφτασαν φέτος τα 240, από τα οποία τα 34 είναι για παιδιά με ειδικές ανάγκες (ΚΔΑΠΜΕΑ). «Ωστόσο, από την 1η Σεπτεμβρίου μετράμε απώλειες. Το ένα κέντρο κλείνει μετά το άλλο και αυτή που πλήττεται κυρίως είναι η περιφέρεια». Ο αριθμός των παιδαγωγών που απασχολούνται στα Κέντρα φτάνει τους 960 και είναι διαφόρων ειδικοτήτων: μουσικοί, γυμναστές, θεατρολόγοι, δάσκαλοι, φιλόλογοι, δάσκαλοι χορού.

Όπως επισημαίνουν οι εργαζόμενοι, αυτό που έχει οδηγήσει το πρωτοποριακό πρόγραμμα σε αργό θάνατο είναι τα αυστηρά κριτήρια που έχουν επιβάλει το υπουργείο Απασχόλησης και η Εργατική Εστία, η οποία πλέον χρηματοδοτεί τα ΚΔΑΠ. «Το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας πρέπει να είναι κάτω των 24.000 ευρώ και οι γονείς να μην είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή να μην εργάζονται στον δήμο. “Απαγορευτικό” βάζει ακόμη και για τις χρόνια άνεργες μητέρες», σημειώνει η κ. Κόκοτα. Μάλιστα, όπως προσθέτει, οι πολύ σκληρές προϋποθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα από τις 16.000 θέσεις παιδιών που προκήρυξε το υπουργείο, να καλυφθούν μόνο οι 7.500, γι΄ αυτό και θα επαναπροκηρυχθούν θέσεις.