[ ΡΙΠΕΣ ] Ανησυχία

Η τύχη της παγκόσμιας οικονομίας μοιάζει να ισορροπεί σε τεντωμένο σκοινί. Μετά την άρνηση του Κογκρέσου να εγκρίνει το σχέδιο σωτηρίας των τραπεζών όλοι φοβούνται ένα ντόμινο πτωχεύσεων που θα οδηγήσει σε ύφεση με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανάπτυξη, τις θέσεις δουλειάς, τα εισοδήματα και τις αποταμιεύσεις.

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι κανείς δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα αποφύγει τις αρνητικές επιπτώσεις. Ήδη η κρίση έχει περάσει τον Ατλαντικό και το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών βρίσκονται σε συναγερμό για να αποφύγουν τα χειρότερα.

ΜΕΧΡΙ στιγμής ωστόσο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πού θα καταλήξει η κρίση και βέβαια πόσο θα κρατήσει- μήνες ή χρόνια.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ προφανώς θα έχει και για την Ελλάδα. Κι όσο και αν οι ελληνικές τράπεζες δεν είχαν επενδύσει στην αμερικανική φούσκα των ακινήτων και δεν φαίνεται να κινδυνεύουν άμεσα, η επιβράδυνση της ανάπτυξης θα έχει αντίκτυπο και στη χώρα μας.

ΜΕ έναν επιπλέον όμως αρνητικό παράγοντα: την αποτυχία του προϋπολογισμού και την έκρηξη του δημόσιου ελλείμματος καθώς το οικονομικό επιτελείο έχει χάσει τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών.

ΑΥΤΟ πρακτικά σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει πόρους που θα προστατεύσουν τους οικονομικά ασθενέστερους αλλά και θα αποτελέσουν ένα μαξιλάρι για την οικονομία και την οικονομική δραστηριότητα.

ΕΤΣΙ τα επόμενα χρόνια αναμένονται ιδιαίτερα δύσκολα για όλους και περισσότερο για τους δανειολήπτες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους και τους άνεργους- αυτούς δηλαδή που πρώτοι επηρεάζονται από τη συρρίκνωση της ζήτησης.

ΜΕΣΑ στην απαισιοδοξία μας όμως υπάρχει και ένας λόγος να νιώθουμε τυχεροί: χάρη στο σκάνδαλο των δομημένων τα ασφαλιστικά ταμεία πούλησαν εγκαίρως κι έτσι σήμερα δεν βρίσκονται αντιμέτωπα με την οικονομική καταστροφή. Σκέφτεστε να μην είχε αποκαλυφθεί;