Οι θεραπείες για την κατάθλιψη

Η κατάθλιψη δεν αποτελεί μεμονωμένη νόσο με μεμονωμένες αιτίες αλλά ουσιαστικά ένα σύνδρομο με συμπτώματα που έχουν πολλές και διαφορετικές αιτίες.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου, η κατάθλιψη οφείλεται σε αλλαγές στη βιοχημεία του εγκεφάλου, γι΄ αυτό δεν μπορεί να διαγνωσθεί ούτε με τις πιο εξελιγμένες απεικονιστικές τεχνικές, όπως η λειτουργική μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, οι οποίες ουσιαστικά δείχνουν τη δομή του εγκεφάλου ή την ενεργοποίησή του με ορισμένες δραστηριότητες.

Στα χαρακτηριστικά συμπτώματά της συμπεριλαμβάνονται πολύ πρωινή έγερση, απώλεια βάρους, αίσθημα απελπισίας, απώλειας όρεξης για φαγητό και σεξ, έλλειψη ενθουσιασμού στη δουλειά και απουσία ενδιαφέροντος για τις κοινωνικές δραστηριότητες.

Οι πάσχοντες που εκδηλώνουν κλασικά καταθλιπτικά συμπτώματα συνήθως ανταποκρίνονται καλά και γρήγορα στις φαρμακευτικές θεραπείες, οι οποίες πρέπει να συνεχίζονται επί τουλάχιστον έξι μήνες και, εφόσον χρειάζεται, να διακόπτονται σταδιακά και όχι απότομα.

Αν έχουν εφαρμοστεί για τουλάχιστον έξι μήνες κι ο ασθενής έχει ανακτήσει το κέφι του για ζωή, ιδίως όταν έχει εξαλειφθεί η αιτία του άγχους που έπαιξε ρόλο στην πρόκληση της καταθλιπτικής κατάστασης, μπορεί να αρχίσει η διαδικασία διακοπής, αλλά μόνον έπειτα από τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού.

Στην πραγματικότητα, η αντικαταθλιπτική αγωγή δεν πρέπει να εγκαταλείπεται δίχως την ενημέρωση του γιατρού, ακόμα κι αν φαίνεται ότι δεν αποδίδει. Οι ασθενείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι μερικές φορές είναι απαραίτητη η μακροχρόνια λήψη των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, καθώς και ότι η αγωγή ενδεχομένως πρέπει να ξαναρχίσει εάν υποτροπιάσουν- και πάλι όμως έπειτα από ιατρική συμβουλή.

Τα υπάρχοντα στοιχεία υποδηλώνουν ότι για τους ασθενείς με κλασικά καταθλιπτικά συμπτώματα η καλύτερη θεραπεία είναι συνήθως ο συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής με μια μορφή ψυχολογικής θεραπείας που είναι γνωστή ως γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία.