Θρίλερ με την επιτήρηση

Διαστάσεις πολιτικοοικονομικού θρίλερ έχει προσλάβει η υπόγεια διαπραγμάτευση Αθήνας και Κομισιόν για το κατά πόσον η ελληνική οικονομία θα τεθεί εκ νέου σε καθεστώς επιτήρησης. Και πάνω από κάποια δεκαδικά ψηφία του ελλείμματος «σφάζονται» υπηρεσιακοί παράγοντες στο Σύνταγμα και τις Βρυξέλλες, επίτροποι και υπουργοί, για να μην πούμε ακόμη και πρωθυπουργοί!

Την εβδομάδα που πέρασε βρέθηκε στην Αθήνα το περίφημο κλιμάκιο της Εurostat, για να μελετήσει τα στοιχεία της ΕΣΥΕ. Μονάχα που κατά τα φαινόμενα, περισσότερο επικεντρώθηκε στα στοιχεία για το ΑΕΠ της χώρας, παρά στο έλλειμμα, καθώς ήδη η κοινοτική στατιστική υπηρεσία, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει καταλήξει ότι το έλλειμμα της Ελλάδας για το 2007 ήταν 3,5%- μισή ποσοστιαία μονάδα πάνω από το όριο που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Το μπρα ντε φερ με τις Βρυξέλλες για τα δεκαδικά ψηφία έχει πολύ απλή εξήγηση: για να τεθεί μια χώρα σε επιτήρηση πρέπει να παραβεί το Σύμφωνο Σταθερότητας δύο συνεχόμενες χρονιές. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει μόνο να είναι πάνω από το 3%, αλλά και να μην έχει μειώσει τη δεύτερη χρονιά το έλλειμμα κατά 0,5% τουλάχιστον.

Στη διαπραγμάτευσή της, η ελληνική πλευρά χρησιμοποιεί κατ΄ εξοχήν πολιτικά επιχειρήματα. Υποστηρίζει, για παράδειγμα, ότι και άλλες χώρες έχουν πρόβλημα με το έλλειμμα- ανάμεσά τους η Γαλλία και η Ισπανία- και το θέμα θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί συνολικά. Το επιχείρημα αυτό αντιμετωπίζεται τουλάχιστον ειρωνικά από το περιβάλλον του αρμόδιου Επιτρόπου κ. Αλμούνια, καθώς οι άλλες χώρες βρίσκονται σε μικρή ύφεση, παρουσιάζοντας ελάχιστη έως μηδενική ανάπτυξη, ενώ η Ελλάδα κινείται πάνω από 3%.

Έχασε σύμμαχο. Στις διαπραγματευτικές αδυναμίες της ελληνικής πλευράς περιλαμβάνεται η απώλεια ενός πάγιου στενού συμμάχου της: του γενικού διευθυντού της Διεύθυνσης Οικονομικών Υποθέσεων της Κομισιόν κ. Κλάους Ρέγκλιγκ, που έχει «καθαρίσει» πολλές φορές για τη χώρα μας και τώρα συνταξιοδοτήθηκε.

Η Αθήνα διαθέτει βέβαια κι ένα «ατού», τον πρόεδρο της Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο, που φιλοδοξεί να επανεκλεγεί για δεύτερη φορά και θεωρεί ότι έχει στον πλευρό του τον κ. Καραμανλή. Ως εκ τούτου, έχει κάθε λόγο να θέλει να τον βοηθήσει. Από την άλλη μεριά, ο κ. Αλμούνια δεν προτίθεται να συνεχίσει τη θητεία του στις Βρυξέλλες- και ως εκ τούτου δεν είναι ευάλωτος σε πιέσεις.

Δεν τον στενοχωρούν… Σε όλο αυτό το παζάρι παίζουν ακόμη και παράγοντες που δεν λέγονται. Για παράδειγμα, στους διαδρόμους των Βρυξελών κυκλοφορεί ευρέως πως επόμενος επίτροπος της Ελλάδας θα είναι ο Γιώργος Αλογοσκούφης. Είναι, λοιπόν, λογικό κάποιοι υπηρεσιακοί παράγοντες να μη θέλουν να τον… στενοχωρήσουν.

Οι πυθίες των Βρυξελλών προβλέπουν ότι τελικά- προκειμένου να σωθούν τα προσχήματα – η ελληνική κυβέρνηση θα λάβει απλώς μια «έγκαιρη προειδοποίηση» για το ενδεχόμενο επιτήρησης, πριν από την κατάθεση του προϋπολογισμού, αλλά τελικώς θα αποφευχθεί η… καταστροφή.