[ Δρόμοι ]

Η εφημερίδα…
… «USΑ Τoday» ήρθε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους: «αποκατέστησε» τον ΜακΚέιν στην κορυφή.
Οι δημοσιογράφοι…
… όταν ακόμη ο Μπάρακ Ομπάμα διεκδικούσε από τη Χίλαρι Κλίντον το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, έθεταν αυτό το ερώτημα: Άραγε ποιον θα προτιμήσουν οι Αμερικανοί, μια γυναίκα ή έναν μαύρο; Φεμινίστριες όπως η Γκλόρια Στάινεμ υποστήριζαν ότι η Χίλαρι θα ήταν φαβορί, αν η προκατειλημμένη αμερικανική κοινωνία είχε σε μεγαλύτερη υπόληψη τις γυναίκες. Η Γκλόρια Στάινεμ πιστεύει τώρα πως επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις. Άραγε η αμερικανική κοινωνία θα φανεί λιγότερο προκατειλημμένη για τους μαύρους; Τι θα ψηφίσει τελικά αυτή η κοινωνία που κλείνει συστηματικά στις φυλακές της διπλάσιους μαύρους από λευκούς, μολονότι οι μαύροι αποτελούν μόλις το 12% του γενικού πληθυσμού; Τι θα ψηφίσει η «άλλη» Αμερική;

Σε έρευνα…
… που είχε κάνει το 1998 η Αμερικανική Ένωση Συντακτών Εφημερίδων, το 61% των δημοσιογράφων είχαν δηλώσει πως ήταν μέλη ή συμπαθούντες του Δημοκρατικού Κόμματος. Το αντίστοιχο ποσοστό για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ήταν μόλις 15%. Το 2002, άλλη έρευνα σε 116 μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες από το Κολέγιο Ντάρμουθ διαπίστωνε πως οι περισσότερες είχαν προοδευτικό προσανατολισμό σε μια σειρά ζητήματα- φυλετικές διακρίσεις, κοινωνικό κράτος, περιβάλλον, όπλα. Αν τις διάβαζαν όλοι οι Αμερικανοί, οι Ρεπουμπλικανοί θα έβλεπαν Λευκό Οίκο μόνο με το κιάλι. Ποιοι τις διαβάζουν λοιπόν; Αν εξαιρέσουμε μερικές δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανών που ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Νέα Υόρκη, η Βοστώνη και το Λος Άντζελες, οι υπόλοιποι, οι πολλοί, που ζουν στην αχανή ενδοχώρα είναι από πλευράς ενημέρωσης μια απέραντη «tabula rasa». Ο πολιτικός λόγος των δημοκρατικών εφημερίδων χάνεται σαν καρφίτσα στην άμμο, κάπου ανάμεσα στην έρημο της Νεβάδας και τα Απαλάχια όρη. Από την Ανατολή μέχρι τη Δύση μεσολαβεί μια άλλη Αμερική, που οι κάτοικοί της ζουν απομονωμένοι στα δικά τους συντηρητικά ήθη, συντροφιά με τα φαντάσματα του εμφυλίου πολέμου και τις ρατσιστικές προκαταλήψεις (δεν είναι τυχαίο που μετά την ήττα της Χίλαρι πολλοί οπαδοί της δήλωναν ότι δεν θα ψηφίσουν τον Ομπάμα). Είναι αυτοί που φοβούνται καθετί διαφορετικό από αυτό που έχουν μάθει και που εξακολουθούν να ζουν με την παράδοση μιας χώρας που έγινε μεγάλη με το εξάσφαιρο στο χέρι. Μολονότι τίποτα δεν προεξοφλεί πως ο Ομπάμα θα φανεί «λευκή περιστερά», η ανασφάλεια τούς σπρώχνει σε «λευκούς ήρωες» σαν τον ΜακΚέιν. Η δημοσκόπηση…
… λοιπόν που δημοσίευσε η εφημερίδα «USΑ Τoday» φαίνεται πιο κοντά στην αμερικανική πραγματικότητα: Φέρνει τον ΜακΚέιν 4 πόντους πάνω από τον Ομπάμα. Ο «ηρωισμός» του Ρεπουμπλικανού που βομβάρδιζε αμάχους στο Βιετνάμ πριν από 40 χρόνια έχει απήχηση στην ψυχή της «βαθιάς» Αμερικής. Όμως, εκτός από αυτές τις αμφίβολες δάφνες του πολέμου, ο «λευκός ήρωας» έχει και ένα σημαντικό ιστορικό πλεονέκτημα: οι 42 πρόεδροι που κατοίκησαν μέχρι τώρα τον Λευκό Οίκο ήταν όλοι τους λευκοί.