[ Πρόσωπα ] Ο «Κύριος 10%» στην προεδρία

Ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους Πακιστανούς πολιτικούς, ο χήρος της Μπεναζίρ Μπούτο, Ασίφ Άλι Ζαρντάρι, εξελέγη από το Κοινοβούλιο πρόεδρος του Πακιστάν. Ήδη εκφράζονται φόβοι για νέα περίοδο αστάθειας…

Η διαδικασία της εκλογής του ήταν απολύτως δημοκρατική, από την άλλη όμως πολλοί επισημαίνουν ότι το διευρυμένο Σώμα του Κοινοβουλίου που εξέλεξε πρόεδρο τον 53χρονο Ζαρντάρι αποτελείται κυρίως από διεφθαρμένους μεγαλοτσιφλικάδες που ασκούν φεουδαρχική εξουσία επί του πακιστανικού λαού. Στο εξωτερικό, η φήμη του νέου προέδρου ήταν ώς τώρα αρνητική, ενώ στη χώρα του τον αποκαλούσαν «ο Κύριος 10%», επειδή λέγεται πως, κατά τις πρωθυπουργικές θητείες της συζύγου του, όποιος ήθελε να κάνει δουλειά με το Δημόσιο, έπρεπε να δώσει «μίζα» 10% στον Ζαρντάρι. Παραμένει αντιπαθής μεταξύ των 168 εκατομμυρίων Πακιστανών, αλλά προς γενική κατάπληξη τέθηκε επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος (ΡΡΡ) την επομένη της δολοφονίας της συζύγου του και μετά ορίσθηκε υποψήφιος για την προεδρία, παρά τις αντιδράσεις στους κόλπους του σχηματισμού του. Ακόμη και οι οπαδοί των Μπούτο τον υποπτεύονται: τον θεωρούν έναν πλεϊμπόι ο οποίος κατάφερε να παντρευτεί, το 1987, την κόρη μιας οικογένειας που είναι για το Πακιστάν ό,τι ήταν οι Κέννεντυ για την Αμερική και οι Γκάντι για την Ινδία.

Πρόσφατα η Δικαιοσύνη παραιτήθηκε από μια σειρά διώξεων εναντίον του Ζαρντάρι, ο οποίος ώς το 2004 είχε περάσει 11 χρόνια στη φυλακή κατηγορούμενος για διαφθορά και δολοφονία. Από τις υπόλοιπες κατηγορίες που τον βάρυναν αμνηστεύτηκε πριν από έναν χρόνο από τον πρόεδρο Μουσάραφ, ο οποίος διαπραγματευόταν τότε με την Μπούτο το μοίρασμα της εξουσίας. Ουδεμία από τις δικαστικές διαδικασίες εις βάρος του ολοκληρώθηκε ποτέ. Πολλοί στο Πακιστάν αποδίδουν την αποτυχία των δύο πρωθυπουργικών εντολών της Μπεναζίρ (1988-1990, 1993-1996) στην αρνητική επιρροή που της ασκούσε ο σύζυγός της.

Άραγε έχει αλλάξει; Ίσως να μην έχει πια τέτοια εμμονή με το χρήμα, όσο πριν, σημειώνει η γαλλική «Λε Μοντ», αλλά η όρεξή του για εξουσία ανησυχεί: για να πετύχει τους στόχους του, ο Ζαρντάρι παραβίαζε διαρκώς δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, με αποτέλεσμα ο Ναουάζ Σαρίφ, αρχηγός του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν, να αποχωρήσει από την κυβέρνηση συνασπισμού. Πακιστανοί αρθρογράφοι προειδοποιούσαν για τις «αρνητικές συνέπειες» της εκλογής στην προεδρία μιας τόσο αμφιλεγόμενης προσωπικότητας τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, οι ένοπλοι ισλαμιστές κερδίζουν έδαφος και η Ουάσιγκτον, απελπισμένη, πλήττει από το Αφγανιστάν με πυραύλους το Βορειοδυτικό Πακιστάν, όπου υποτίθεται πως στρατοπεδεύει η Αλ-Κάιντα. Το στοίχημα του Ζαρντάρι είναι μεγάλο, το ίδιο και της Δύσης που βρίσκεται πίσω του. Μια αυταρχική διακυβέρνηση που θα αγνοούσε την εξαθλίωση του πληθυσμού θα ήταν καταστροφική.