Πρωτάκια οι γονείς στο πρώτο κουδούνι

«Ήταν μια απόλυτα φυσιολογική διαδικασία για μένα η πρώτη μέρα της Ρόζας στον παιδικό σταθμό.
Παρ΄ ότι πήγε πολύ μικρή, θεωρούσα και συνεχίζω να πιστεύω πως ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, γι΄ αυτό και δεν την κράτησα σπίτι. Θέλω και τα δύο παιδιά μου από μικρά να μάθουν να είναι αυτόνομα και να λειτουργούν ως μέλη ενός συνόλου», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ματίνα Μάγδα.

Η Ρόζα είναι τεσσεράμισι χρόνων και ετοιμάζεται πλέον για το προνήπιο και ο τρίχρονος αδελφός της, ο Γιώργος, για τον παιδικό σταθμό. Η κ. Μάγδα παραδέχεται ότι για κανένα από τα δύο δεν έκανε κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία για την «πρώτη μέρα». «Ούτε εγώ έκανα καμία προετοιμασία, γιατί η εικόνα ενός αυτόνομου παιδιού με χαροποιεί και ήθελα οπωσδήποτε να είναι έτσι τα παιδιά μου», αναφέρει.

Ωστόσο, αρκετές φορές τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Μάλιστα, αντί να ανησυχούν τα παιδιά για την πρώτη μέρα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, αγχώνονται οι γονείς για την πρεμιέρα των μικρών μαθητών. Η κ. Ντίνα Καψάλη, υπεύθυνη παιδικού σταθμού και νηπιαγωγείου, λέει ότι «πάντα είναι πιο αγχωμένοι οι γονείς από τα παιδάκια. Σε σημείο που μερικές φορές πρέπει, αν και παιδαγωγοί, να δουλέψουμε περισσότερο μαζί τους παρά με τα παιδιά».

Πιέζονται τα παιδιά. Επίσης, η ψυχολόγος και οικογενειακή σύμβουλος κ. Θεοδώρα Μίνου επισημαίνει ότι «πολλές φορές οι γονείς λειτουργούν σαν να πηγαίνουν οι ίδιοι στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο και αυτό δημιουργεί μεγάλη πίεση στα παιδιά». Όπως λέει η ψυχοθεραπεύτρια και οικογενειακή σύμβουλος κ. Έφη Σαρηγιαννίδου, «κάποιοι γονείς, κυρίως όσοι είναι υπερπροστατευτικοί, έχουν την τάση να προβάλλουν στα παιδιά τους φόβους τους για την πρώτη φορά μακριά τους. Τα πρωτάκια στην ουσία δεν έχουν άγχος, τα παιδιά άλλωστε είναι πολύ προσαρμοστικά».

Υπάρχουν κάποια μυστικά ώστε η «πρώτη μέρα» να είναι μια ευχάριστη εμπειρία για όλους. «Οι συμβουλές είναι πολύ απλές και τις δίνουμε σε όλους τους γονείς, είτε εκφράζουν ανησυχία είτε όχι, αφού το άγχος του αποχωρισμού είναι αναμενόμενο και για τις δύο πλευρές», λέει η η υπεύθυνη του παιδικού σταθμού.

«Μερικές φορές πρέπει να δουλέψουμε περισσότερο μαζί τους παρά με τα παιδιά», λένε οι παιδαγωγοί

Εκπαίδευση γονιών. Για την κ. Καψάλη η «εκπαίδευση» των γονιών, η οποία είναι απαραίτητη, περιλαμβάνει κάποιες πολύ απλές συμβουλές: «Πρώτα από όλα να μην νιώθουν ενοχές που αφήνουν τα παιδιά στον παιδικό σταθμό. Είτε δουλεύουν είτε όχι, και άρα πιθανόν να μη χρειάζεται πρακτικά να τα στείλουν σε εμάς, ο παιδικός σταθμός είναι μια φυσιολογική διαδικασία κοινωνικοποίησης από την οποία πρέπει να περάσουν. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τα παιδάκια τη χρειάζονται».

Υπερπροστατευτικοί. Η κ. Σαρηγιαννίδου τονίζει ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς «να αντιδρούν με μέτρο. Δηλαδή πρέπει να είναι κοντά τους, αλλά να μην είναι υπερπροστατευτικοί». Συμπληρώνει δε ότι «είναι καλό να μην αποφασίζει μόνο ο ένας γονιός για οτιδήποτε σχετικό με τον παιδικό σταθμό ή το σχολείο, ώστε να μην νιώθει μόνος του το βάρος». Η τελευταία και ίσως βασικότερη συμβουλή της είναι «να μην ξεχνούν ποτέ ότι εκτός από γονείς είναι και ζευγάρι. Δηλαδή, για παράδειγμα, να μην συζητούν μεταξύ τους μόνο για το παιδί».

«Στα περισσότερα παιδιά αρέσει ο χρόνος που περνούν στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο και το σχολείο. Ωστόσο, οι γονείς δεν πρέπει να ταυτίζονται με τον παιδικό ή το σχολείο. Δηλαδή να μην προσπαθούν να του μάθουν περισσότερα από το σχολείο, αλλά αντίθετα να περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί του διδάσκοντάς το μέσω του παιχνιδιού», συμπληρώνει η κ. Μίνου.