Όλο και μεγαλύτερες οι ζημιές των ΔΕΚΟ

Όλο και χειρότερα γίνονται τα οικονομικά αποτελέσματα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, διαψεύδοντας κάθε κυβερνητική διακήρυξη περί δήθεν εξυγίανσής τους και επιβεβαιώνοντας ότι ο περίφημος νόμος που ψηφίσθηκε για τον σκοπό αυτό το 2005 δεν άλλαξε τίποτα στον οικονομικό κατήφορό τους.

Όπως αποδεικνύουν τα απολογιστικά στοιχεία, τα οποία συγκεντρώνονται μετά τη δημοσίευση των ισολογισμών τους, οι ζημιές του 2007 είναι ακόμη μεγαλύτερες από εκείνες που εκτιμούσε ο προϋπολογισμός του 2008 και φυσικά πολύ μεγαλύτερες από τις ζημιές του 2006. Το 2008, εξάλλου, προβλέπεται ακόμη οδυνηρότερο.

Άλλωστε, στον χορό των ζημιογόνων έχει πλέον εισέλθει και η ΔΕΗ, η οποία δεν περιλαμβάνεται στον επίσημο κατάλογο των ΔΕΚΟ, ως επιχείρηση εισηγμένη στο Χρηματιστήριο και… κερδοφόρος.

Πλαφόν στις αυξήσεις
Η κυβέρνηση, έχοντας σηκώσει τα χέρια ψηλά στην προσπάθεια για μια καλύτερη διαχείριση που θα έφερνε δήθεν και καλύτερα αποτελέσματα, καταφεύγει στην εφαρμογή μέτρων περιορισμού των μισθών των εργαζομένων. Μετά την ψήφιση της επίμαχης τροπολογίας τον Ιούλιο, που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, ετοιμάζεται τώρα να τη θέσει σε εφαρμογή και να συγκαλέσει τη Διυπουργική Επιτροπή ΔΕΚΟ, η οποία θα θέσει πλαφόν στις αυξήσεις των μισθών, καταργώντας ουσιαστικά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στις επιχειρήσεις. Η τροπολογία κατατέθηκε αιφνιδιαστικά μέσα στο καλοκαίρι και προέβλεπε εκτός από τον ορισμό πλαφόν εκ μέρους της Διυπουργικής ΔΕΚΟ για τις αυξήσεις των μισθών και κατάργηση της δυνατότητας των εργαζομένων να προσφύγουν στη διαιτησία για εργασιακά και μισθολογικά ζητήματα. Επίσης, με την ίδια τροπολογία επεκτείνεται σε όλες τις ΔΕΚΟ το καθεστώς ΟΤΕ, που προβλέπει ότι όλοι οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα έχουν καθεστώς ιδιωτικού τομέα, με ελεύθερες απολύσεις και κατάργηση μονιμότητας. Το καθεστώς αυτό, σύμφωνα με την τροπολογία, αφορά όλες τις

info

Το κόστος μισθοδοσίας (που περιλαμβάνει και τα επιδόματα) αυξήθηκε κατά 8,43% το 2006 και κατά 8,25% το 2007

ζημιογόνες και επιχορηγούμενες από τον προϋπολογισμό ΔΕΚΟ, δηλαδή πρακτικά σχεδόν όλες τις ΔΕΚΟ. Σύμφωνα με την τροπολογία, το πλαφόν των μισθολογικών αυξήσεων θα καθορίζεται με βάση το οικονομικό αποτέλεσμα της επιχείρησης. Δηλαδή, οι εργαζόμενοι στις ζημιογόνες επιχειρήσεις θα έχουν δυσμενέστερη αντιμετώπιση. Έτσι όμως οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες, οι οποίες είναι ζημιογόνες στο πλαίσιο άσκησης πολιτικής για φθηνά εισιτήρια, θα έχουν τη δυσμενέστερη αντιμετώπιση. Από το υπουργείο Οικονομίας υποστηρίζουν, πάντως, ότι οι αυξήσεις θα καλύπτουν τον πληθωρισμό. Η προηγούμενη απόπειρα της κυβέρνησης να καθορίσει τις αυξήσεις μισθών στις ΔΕΚΟ σε αυστηρά πλαίσια κατέληξε σε αποτυχία, καθώς οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν και τελικά εξασφάλισαν πολύ υψηλότερες αυξήσεις. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση είχε ορίσει το 2006 ως πλαφόν την αύξηση 3% και 4% για το 2007. Τότε μάλιστα ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης είχε διαβεβαιώσει ότι οι συλλογικές συμβάσεις που είχαν υπογραφεί περιορίστηκαν στα πλαίσια αυτά. Στην πράξη σήμερα αποδεικνύεται ότι το κόστος μισθοδοσίας (που περιλαμβάνει και τα επιδόματα) αυξήθηκε κατά 8,43% το 2006 και κατά 8,25% το 2007. Οι ζημιές
Σύμφωνα με τα απολογιστικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το υπουργείο Οικονομίας, το έλλειμμα των μεγάλων ΔΕΚΟ των συγκοινωνιών και της αμυντικής βιομηχανίας διαμορφώθηκε το 2007 στα 1.314,07

εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 10% έναντι του 2006, όταν είχαν διαμορ φωθεί στο 1.176 δισ. ευρώ. Το 2006 η αύξηση ήταν 13% σε σύγκριση με το 2005, το 2005 ήταν 5% έναντι του 2004 και το 2004 ήταν 29% έναντι του 2003. Κάθε χρόνο και χειρότερα. Το χειρότερο αποτέλεσμα εμφανίζει φυσικά ο ΟΣΕ (σιδηρόδρομοι), ο όμιλος του οποίου παρουσίασε ζημιές 793,41 εκατ. ευρώ το 2007 έναντι 689,96 εκατ. ευρώ το 2006, δηλαδή πάνω από 100 εκατ. ευρώ περισσότερα. Εξάλλου, ο όμιλος ΟΑΣΑ (αστικές συγκοινωνίες) αύξησε τις ζημιές του στα 378,82 εκατ. ευρώ το 2007 από 349,50 εκατ. ευρώ το 2006. Στις αμυντικές βιομηχανίες, η ΕΑΒ μείωσε τις ζημιές της στα 29 εκατ. ευρώ από 31,3 εκατ. ευρώ και η ΕΑΣ τις αύξησε στα 112.83 εκατ. ευρώ από 105,70 το 2006.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Οικονομίας, οι τόκοι που πλήρωσαν οι ΔΕΚΟ αυξήθηκαν 90 εκατ. ευρώ το 2007 και επομένως εξηγούν στον μεγαλύτερο βαθμό την επιδείνωση του αποτελέσματος. Προφανώς, αυτό είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με το σχεδιαζόμενο πάγωμα μισθών.

Στο υπουργείο Οικονομίας σηκώνουν τα χέρια ψηλά και υποστηρίζουν, ανεπίσημα, ότι μόνο με ριζικές επεμβάσεις και ύστερα από πολύ χρόνο υπάρχει πιθανότητα να δούμε βελτίωση των αποτελεσμάτων των ΔΕΚΟ, κάτι φυσικά που έρχεται σε αντίθεση με τις υποσχέσεις τις κυβέρνησης περί εξυγίανσης των ΔΕΚΟ. Άλλωστε, μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει ούτε το πρώτο βήμα. Ας σημειωθεί ότι ακόμη και οι αυξήσεις κομίστρων που εφαρμόσθηκαν από τον Μάιο στις αστικές συγκοινωνίες εκτιμάται πως θα οδηγήσουν σε βελτίωση μόνο κατά 2% των εσόδων των εν λόγω ΔΕΚΟ.

Η προηγούμενη απόπειρα της κυβέρνησης να καθορίσει τις αυξήσεις μισθών στις ΔΕΚΟ σε αυστηρά πλαίσια κατέληξε σε αποτυχία

Ο μάνατζερ που βύθισε τα οικονομικά της ΔΕΗ

Από τα ολυμπιακά κέρδη των 450 εκατομμυρίων ευρώ που σημείωνε το 2004, η ΔΕΗ χαροπαλεύει φέτος με ζημιές 111 εκατ. ευρώ στο εξάμηνο, με προοπτική ακόμη και να ξεπεράσουν το ποσό αυτό στο τέλος του έτους. Πού οφείλεται η δραματική αυτή μεταστροφή; Η ΔΕΗ την αποδίδει κυρίως στη μεγάλη πράγματι αύξηση που παρουσίασε από τότε η τιμή του πετρελαίου (229%) και στη μεγάλη μείωση κατά την τελευταία διετία της φθηνής λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής της παραγωγής (η τελευταία λόγω της ανομβρίας), που την έχουν αναγκάσει να τις αντισταθμίζει με σημαντική αύξηση στην παραγωγή ρεύματος με ακριβά καύσιμα (μαύρο χρυσό και φυσικό αέριο). Με τη μόνη διαφορά ότι αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή σχετίζεται σύμφωνα με αναλυτές αλλά και στελέχη της εταιρείας με το μάνατζμεντ της επιχείρησης. Η κριτική που ασκείται στον πρόεδρο της ΔΕΗ κ. Τάκη Αθανασόπουλο είναι ότι από τον Φεβρουάριο του 2007 οπότε ανέλαβε, εκπόνησε δύο φιλόδοξα business plan για την επιχείρηση (τον Οκτώβριο μάλιστα αναγγέλλεται το τρίτο), που ελάχιστα συνέβαλαν στον τομέα των επενδύσεων, εκεί όπου πάσχει περισσότερο η εταιρεία. Τα χρονοδιαγράμματα για το πρόγραμμα αντικατάστασης των παλαιών μονάδων της ΔΕΗ με καινούργιες, καθώς και της κατασκευής νέων εργοστασίων, προϋπολογισμού άνω των 4 δισ. ευρώ, έχουν πέσει έξω. Πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το νέο εργοστάσιο στο Αλιβέρι, που επρόκειτο να παραδοθεί το καλοκαίρι του 2009 αλλά καλώς εχόντων των πραγμάτων δεν πρόκειται να είναι έτοιμο πριν από το τέλος του 2010.

Επιπλέον σύμφωνα με στελέχη της ΔΕΗ, με την πολιτική που ακολουθεί εδώ και έναν χρόνο να απομακρύνει σειρά παλαίμαχων διευθυντών και γενικών διευθυντών, έχει αποψιλώσει την επιχείρηση από ανθρώπους ικανούς να διαχειριστούν σοβαρές επενδύσεις. Η πλήρης ρήξη του με τους συνδικαλιστές αλλά και με πολλά στελέχη της εταιρείας από τους πρώτους κιόλας μήνες της θητείας του (Φεβρουάριος 2007), έχει ως αποτέλεσμα να αδυνατεί να εφαρμόσει το παραμικρό πλέον μέτρο στην εταιρεία.