Γνώμη

Θλιβερό το τοπίο

Μόλις πριν από μια εβδομάδα μιλούσαμε για το Βατερλώ του ελληνικού αθλητισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Και πριν κοπάσουν οι συζητήσεις γι΄ αυτό, ήρθε ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού από το Τσάμπιονς Λιγκ και των ΑΕΚ και Άρη από το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, για να δείξουν πως το πρόβλημα δεν είναι του στίβου ή των ομαδικών αθλημάτων, αλλά γενικότερα του αθλητικού οικοδομήματος.

Βεβαίως το ελληνικό ποδόσφαιρο, σε συλλογικό επίπεδο, δεν έχει να επιδείξει επιτυχίες ανάλογες ενός ολυμπιακού μεταλλίου. Όμως, από αυτό μέχρι την κάκιστη εικόνα- με εξαίρεση τον ΠΑΟ- που παρακολουθήσαμε αυτή την εβδομάδα απ΄ όλες τις ομάδες στις ευρωπαϊκές τους υποχρεώσεις, απέχει παρασάγγας.

Δεν είναι το γεγονός του αποκλεισμού του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Άρη. Είναι η αγωνιστική εικόνα των τριών ελληνικών ομάδων. Η οποία μπορεί κάλλιστα να «χωρέσει» σε μία και μόνο λέξη: Θλιβερή. Και μάλιστα με αντιπάλους ομάδες χαμηλότερου μπάτζετ, υποδεέστερες από πλευράς ποιότητας έμψυχου δυναμικού, με μικρότερο «ειδικό βάρος» στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός. Γιατί είναι σίγουρο πως σε λίγες ώρες, με την έναρξη του πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας, αυτά θα ξεχασθούν και το κυρίαρχο θέμα θα είναι τα σφυρίγματα του Βασσάρα στο ΟΑΚΑ, η διαιτησία στο Καραϊσκάκη, η συμπεριφορά των οπαδών του ΠΑΟΚ στην Κρήτη, η καζούρα για όσα δεν έκαναν οι αντίπαλοι.

Δυστυχώς, κάποιοι επιδιώκουν αυτή τη μιζέρια, αφού μέσω αυτής καταφέρνουν να είναι κάποιοι σε οικονομικό, κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο. Με αυτά τα δεδομένα όμως, η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει ουραγός στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι και εν τέλει οι Παναθηναϊκοί να ικανοποιούνται με τις αποτυχίες του Ολυμπιακού, οι «κόκκινοι» με τα άσχημα αποτελέσματα των «αιωνίων» αντιπάλων τους και οι ΑΕΚτζήδες να γελούν στις γκέλες των άλλων δύο.

Αν για τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου είναι αυτά τα ζητούμενα, τότε έχουν αυτό που τους αξίζει. Ένα ανυπόληπτο άθλημα, εντός και εκτός συνόρων.