[ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ] Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών

Ο κ. Ευάγγελος Ι. Λαζαρίδης, υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας, γράφει με αφορμή την «Τρίτη Άποψη» του κ. Β. Κρεμμυδά: «Θερινό ξεπούλημα, το δημόσιο πανεπιστήμιο υπό κατεδάφιση» («ΤΑ ΝΕΑ» 26.8.2008, σελ. 6):

«Υπηρέτησα στο υπουργείο Παιδείας και είχα την ευθύνη χρηματοδότησης των δαπανών τού κάθε πανεπιστημίου. Δεν παρατήρησα άρνηση καμίας κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει αιτήσεις δαπανών των πανεπιστημίων, αρκεί να υπήρχε ανάλυση της δαπάνης και η αξιολόγηση της σκοπιμότητας του έργου ή της όποιας άλλης δαπάνης. Οι λειτουργικές δαπάνες πάντα εγκρίνονται, ποτέ δεν υπήρξε αδυναμία καταβολής, αρκεί να γινόταν καλή χρήση των κονδυλίων. Δεν είναι απεριόριστα τα ποσά που μπορούν να διατεθούν, τόσο από τον τακτικό προϋπολογισμό όσο και των δημοσίων επενδύσεων, ξεχωριστά του συνόλου των δαπανών και ανεξάρτητα των αναγκών δαπανών του δημόσιου τομέα για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα…

… Έχω τελείως διαφορετική άποψη, εις ό,τι αφορά τη λειτουργία των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Η μάθηση είναι ανταγωνιστικό πεδίο, για καθέναν που προσφεύγει στην περισσότερη γνώση, γιατί κριτήριό του είναι η γνώση, να είναι χρήσιμος, ικανός στον χώρο επιλογής εργασίας- έρευνας. Με κριτήριο τη γνώση και τη διαμορφούμενη ανταγωνιστική αγορά εργασίας, στο μέγεθος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο υποψήφιος θα ψάξει εκείνο το ίδρυμα το οποίο θα του δώσει τη γνώση που πιστεύει ότι θα του χρειαστεί, για να υπάρξει στο ανταγωνιστικό πεδίο γνώσης τής ευρύτερης και απαιτητικής αγοράς εργασίας. Αν τα πανεπιστήμιά μας απαξιωθούν ή δεν προτιμηθούν από τους υποψήφιους φοιτητές, το πρόβλημα είναι του ανώτατου εκπαιδευτικού προσωπικού, με την εμπειρία που έχει από τη μακρόχρονη επιστημονική διαδρομή των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Ουαί και αλίμονο αν τα πανεπιστήμιά μας και οι καθηγητές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων εξαρτούν την ύπαρξή τους από τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, που θα λειτουργήσουν με ή χωρίς την υποχρεωτικότητα απόφασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης».