Τελευταίοι αγώνες; Ποτέ μη λες ποτέ…

«Γράψτο όπως στο λέω. Ας κάνει η Πηγή το παγκόσμιο και εγώ το καταπίνω το δαχτυλίδι»! Ο Γιώργος Πούλιος, σύζυγος της Πηγής, ήταν απολαυστικός το Σάββατο το μεσημέρι, στη συζήτηση που είχαμε έξω από το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας όπου αγωνιζόταν ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης. Με την Πηγή δεν είχαν χάσει αγώνα του, και στο περιθώριο μιλήσαμε γενικά για την παρουσία στο Πεκίνο, αλλά και για το περίφημο δαχτυλίδι που της έχει χαρίσει ο σύζυγος με τα 51 διαμαντάκια και είναι συμβολικό, αφού το παγκόσμιο ρεκόρ στο τριπλούν είναι 15μ.50.

«Θα τον βάλεις στα έξοδα, να παίρνει άλλο αν κάνεις το ρεκόρ όπως είπες ότι είναι ο στόχος σου» της θυμίζουμε και η Πηγή γελάει: «Ας κάνω το ρεκόρ και το… πετάω το δαχτυλίδι. Αν και αστειεύομαι, γιατί το θέλω το δαχτυλιδάκι μου» επισημαίνει και εκεί έρχεται η παρέμβαση του συζύγου, που υπόσχεται να το φάει!

Η Πηγή πάντως μπήκε καμαρωτή στο στάδιο χθες το βράδυ, κρατώντας την ελληνική σημαία. Δικαίως ήταν η σημαιοφόρος μας στην τελετή λήξης και το καταχάρηκε, στους τελευταίους της Ολυμπιακούς ή μήπως όχι;

«Ποτέ μη λες ποτέ» μας εκπλήσσει ευχάριστα μια μέρα νωρίτερα, στον χώρο που αγωνίζεται ο Νικολαΐδης.

«Μακάρι να πάρει το παλικάρι χρυσό γιατί το αξίζει και θα του δώσω ευχαρίστως τη σημαία», λέει πάντα αυθόρμητα η Πηγή, αλλά της θυμίζουμε ότι η απόφαση έπρεπε να οριστικοποιηθεί το Σάββατο το πρωί καθώς ετοιμαζόταν το τελετουργικό.

«Έστω, αν είναι θα τον πάρω δίπλα μου, να τη σηκώσουμε μαζί» επιμένει και εκεί κουβεντιάζουμε λίγο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, που ανήκουν πλέον στην ιστορία και για το τι γεύση της άφησαν: «Προσωπικά ήταν μια επιβεβαίωση για μένα, με ένα ακόμα μετάλλιο, σε έναν εκπληκτικό τελικό που δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει στην ιστορία, όχι μόνο σε Ολυμπιακούς, αλλά και σε παγκόσμια και πανευρωπαϊκά. Τόσες κοπέλες πάνω από τα 15 μέτρα, ήταν αναμφίβολα πολύ μεγάλη υπόθεση που πήρα μετάλλιο.

Όσον αφορά γενικότερα την ελληνική αποστολή, δεν πήγαμε τόσο καλά όσο περιμέναμε. Ξέραμε όμως ότι ήταν αδύνατον να επαναλάβουμε το κατόρθωμα της Αθήνας. Τα μισά μετάλλια αν παίρναμε από το 2004 θα ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Μην ξεχνάμε όμως ότι είχαμε και ατυχίες, ενώ μεγάλα ονόματα του ελληνικού αθλητισμού αποσύρθηκαν μετά τους αγώνες της Αθήνας».

Και με το Λονδίνο τι γίνεται; τη ρωτάμε και η Πηγή χαμογελάει: «Είχα πει μετά τον αγώνα ότι ίσως να ήταν οι τελευταίοι μου Ολυμπιακοί, αλλά και στον αθλητισμό ισχύει το ποτέ μην ξαναπείς ποτέ. Όσο νιώθω καλά, μου αρέσει να αγωνίζομαι και δεν ξέρω πώς θα είμαι τότε. Αν είμαι καλά, πατάω γερά, να είσαι σίγουρος πως θα πάω», λέει η Πηγή, που αυτές τις μέρες στο Πεκίνο (μετά και τον προκριματικό του μήκους) συνέχιζε τις προπονήσεις εδώ, αφού η σεζόν δεν έχει τελειώσει: «Έχω τον Σεπτέμβριο το μίτινγκ στη Στουτγάρδη, που θα συμμετέχουν πολλοί μεγάλοι αθλητές και μετά ένα ακόμα. Για μένα οι αγώνες είναι η ζωή μου, μου δίνουν ενέργεια. Μακάρι να μην είχα προπονήσεις και να συμμετείχα συνέχεια σε αγώνες», λέει η «χάλκινη» ολυμπιονίκης μας στο Πεκίνο.