Εργοστάσιο χρυσών ολυμπιονικών

Ρεκόρ όλων των εποχών έκανε η Κίνα, που για πρώτη φορά στην Ιστορία της πήρε την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων (με βάση τα χρυσά, αφού στο σύνολο υπερτερούν οι ΗΠΑ).

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το ότι οι Κινέζοι είχαν εξασφαλίσει την πρωτιά από την πρώτη κιόλας εβδομάδα, καθώς είχαν αποσπαστεί κατά πολύ από τις ΗΠΑ στα χρυσά μετάλλια.

Το επίτευγμα των διοργανωτών μπορεί να προκαλεί δέος, αλλά μόνο τυχαίο δεν είναι καθώς οι Κινέζοι, περίπου έναν χρόνο πριν τους ανατεθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2008, είχαν αρχίσει το πρόγραμμα του μαζικού αθλητισμού δημιουργώντας και πολλά «σπίτια των αθλημάτων», όπως αυτό της άρσης βαρών το οποίο επισκέφθηκε

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Έναν χρόνο πριν ανατεθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2008 είχαν αρχίσει οι Κινέζοι το πρόγραμμα του μαζικού αθλητισμού

και ο Πύρρος Δήμας και έμεινε εντυπωσιασμένος.

Οι κύριες προπονητικές βάσεις στην Κίνα είναι οκτώ (αλλά υπάρχουν και πολλές μικρότερες) με κορυφαία αυτήν της Ντουόμπα, στην Χουανζόνγκ, που βρίσκεται στην επαρχία της Κιντχάι, στη Βορειοδυτική Κίνα. Αυτή η βάση αποκαλείται «Εργοστάσιο χρυσών ολυμπιονικών» ή «Εστία των παγκόσμιων πρωταθλητών» και η κινεζική κυβέρνηση διέθεσε κοντά στα 300 εκατ. δολάρια για ανακατασκευή της και για βελτιώσεις, την τελευταία εικοσαετία.

ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ
Τρεις μεγάλες βάσεις υπάρχουν και μέσα στο Πεκίνο, με τη μία να είναι της πυγμαχίας (στην Ζεντίνγκ στο προάστιο του Χεμπέι), ενώ στο ίδιο προάστιο, αλλά στην Ξιανβέ, είναι η βάση του ποδοσφαίρου.

Η πιο διάσημη προπονητική βάση του Πεκίνου είναι στο κεντρικότερο σημείο (στις εγκαταστάσεις) όπου ήταν εφικτό να κάνουν προετοιμασία 35 αθλήματα!

Ουσιαστικά σε αυτά τα «σπίτια των αθλημάτων» οι Κινέζοι δημιούργησαν τα δικά τους κοινόβια με αθλητές που προέρχονταν ακόμα και από το σχολείο (κυρίως Γυμνάσιο και Λύκειο) ενώ δόθηκε μεγάλο βάρος σε αθλήματα όπου η Κίνα δεν είχε ιδιαίτερη παράδοση.

Το 2000 λοιπόν άρχισε αυτό το πρόγραμμα και η χώρα γέμισε με προπονητήρια (που θύμιζαν όμως και μικρά ξενοδοχεία αφού σε πολλά οι αθλητές έμεναν και εκεί) καθώς εκεί «χτίζονταν» οι μελλοντικοί πρωταθλητές.

Όταν το 2001 τους ανατέθηκαν οι Αγώνες, τα προγράμματα εντατικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα σε κάθε γωνιά της χώρας πλέον να υπάρχει κι από ένα προπονητήριο, ενώ τα κλειστά γυμναστήρια εντός των πανεπιστημίων (κάποια από αυτά τα χρησιμοποίησε και η εθνική ομάδα μπάσκετ για προπόνηση) ήταν κανονικά γήπεδα που θα μπορούσαν για παράδειγμα στην Ελλάδα να καλύψουν αρκετές ομάδες της Α1 σε μπάσκετ και βόλεϊ.

Εκεί οι φοιτητές μετά τα μαθήματά τους είχαν την ευκαιρία να αθλούνται σε επαγγελματικό επίπεδο και φυσικά όσοι ξεχώριζαν σε κάποιο άθλημα εντάσσονταν σε ειδικό πρόγραμμα όπου οι ομοσπονδιακοί προπονητές τούς ανελάμβαναν.

Στα αθλήματα όπου είχαν ήδη μεγάλη παράδοση (ενόργανη γυμναστική, πινγκ πονγκ, καταδύσεις κ.λπ.) ο στόχος των Κινέζων ήταν να τελειοποιήσουν τα προγράμματα των αθλητών τους, ώστε να μην αφήσουν χρυσό για χρυσό.

ΣΑΡΩΣΑΝ
Στις καταδύσεις για παράδειγμα, από τα 8 συνολικά αγωνίσματα (ανδρών και γυναικών) σάρωσαν τα χρυσά κατακτώντας 7/8 (έχασαν μόνο στην πλατφόρμα 10 μέτρων στους άνδρες)!

Στην ενόργανη γυμναστική πήραν 9 από τα συνολικά 14 χρυσά που απενεμήθησαν, ενώ στην άρση βαρών 8/15 (πάντα σε χρυσά). Όσον αφορά το πινγκ πονγκ, η Κίνα δεν πήρε απλώς 4/4 χρυσά, αλλά συνολικά τα 8 από τα 12 μετάλλια που απενεμήθησαν!

Τα νούμερα είναι εντυπωσιακά, αλλά είναι καθαρά αποτέλεσμα οργάνωσης, στρατιωτικής πειθαρχίας και σκληρής δουλειάς επί πολλά χρόνια. Σαφώς και κάποια χρυσά έδωσε και η… έδρα, όπως συμβαίνει ενίοτε στις μεγάλες διοργανώσεις. Διαμαρτυρίες υπήρχαν σε διάφορα αθλήματα, αλλά από την πλευρά της η Κίνα είχε προετοιμαστεί καταλλήλως.