Αδιάφορο αντίο
Η μαζικότητα και ο συγχρονισμός έκαναν πάλι την εμφάνισή τους στη «Φωλιά του Πουλιού», ειδικά όμως από τη χθεσινή βραδιά έλειψε το ανθρώπινο και το συναισθηματικό στοιχείο, όπως θα άρμοζε σε μια τελετή λήξης Ολυμπιακών Αγώνων
Το Πεκίνο αποχαιρέτησε την υφήλιο με την τελετή λήξης των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων και έδωσε τη σκυτάλη στο Λονδίνο. Σε μια άνευρη και χωρίς συναίσθημα τελετή λήξης (που θα ξεχαστεί πολύ σύντομα) οι Κινέζοι ήταν σαν να έκαναν ένα γρήγορο… σκούπισμα στο νυχτερινό μαγαζί.
Ο Ζανγκ Γιμού, ο διάσημος σκηνοθέτης που είχε επιμεληθεί την τελετή έναρξης, είχε ασχοληθεί και εδώ, με τη μόνη διαφορά ότι επέμενε να λέει ότι δεν είχε
Η ΦΛΟΓΑ
Ο τρόπος που έσβησε, σχεδόν χωρίς να το καταλάβει κανείς, ήταν χωρίς αμφιβολία ο χειρότερος των τελευταίων διοργανώσεων
τον χρόνο που θα ήθελε για τις πρόβες, αφού έως και χθες το πρωί υπήρχε ο τερματισμός του μαραθωνίου.
Έτσι, η τελετή ήταν ό,τι πιο λιτό μπορούσε να περιμένει κανείς. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά η έλλειψη αυτοσχεδιασμού και συναισθήματος είναι ό,τι χειρότερο.
Ακόμα και ο τρόπος που έσβησε η Φλόγα, σχεδόν χωρίς να το καταλάβει κανείς, ήταν χωρίς αμφιβολία ο χειρότερος των τελευταίων ετών.
Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις μάς κάνουν να θυμόμαστε με νοσταλγία τη μικρή Φωτεινή να φυσάει μέσα από τα χέρια της και να σβήνει τη Φλόγα στην Αθήνα.
«Ήταν πράγματι εξαιρετικοί Αγώνες». Αυτή ήταν η καλύτερη φράση που βγήκε από τα χείλη του προέδρου της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ για τους Κινέζους. Ίσως λίγο λιγότερο από το «ονειρεμένοι Αγώνες» που είχε πει στην Αθήνα, παρ΄ ότι ο Βέλγος διπλωμάτης ξέρει πώς να αποφεύγει τις κακοτοπιές και ποτέ δεν θα έλεγε το κλασικό: «Βest Εver» του προκατόχου του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ.
Ο Ρογκ πρόσθεσε: «Ευχαριστούμε τον λαό της Κίνας γι΄ αυτές τις 16 δοξασμένες ημέρες που όλοι θα θυμόμαστε για πάντα. Μέσα από αυτούς τους Αγώνες, ο κόσμος έμαθε περισσότερα για την Κίνα όπως και αυτή για τους υπόλοιπους. Νέα αστέρια του αθλητισμού γεννήθηκαν, ενώ αστέρες από παλαιότερους Αγώνες μάς εξέπληξαν ξανά. Οι αθλητές μας έδειξαν τη δύναμη της ενότητας του αθλητισμού».
Όσο για το σκηνοθετικό μέρος, αυτή τη φορά ο Ζανγκ Γιμού δεν θύμισε τα εντυπωσιακά και φαντασμαγορικά κόλπα του της πρεμιέρας, που είχαν χρώμα από «Ιπτάμενα στιλέτα».
Απλώς έστησε ένα σόου με χρώματα και βεγγαλικά, ακροβάτες, τυμπανιστές και ταχυδακτυλουργούς.
Οι μασκότ είχαν τον ρόλο τους αποχαιρετώντας τον κόσμο στις εξέδρες, ενώ ξεχωριστό κομμάτι αποτέλεσε και η ανθρώπινη πυραμίδα που στήθηκε προς το φινάλε.
Επρόκειτο για το δεύτερο μέρος, το οποίο ο Γιμού ονόμασε «Μνήμη» και κορυφώθηκε με τον σχηματισμό από ανθρώπινα σώματα της Ολυμπιακής Φλόγας, που συγκίνησε ιδιαίτερα τους Κινέζους και αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά σύμβολα και σημεία αναφοράς των Αγώνων του Πεκίνου.
Στο τελευταίο κομμάτι, με τον τίτλο «Καρναβάλι», τραγούδησαν ο διάσημος Ισπανός τενόρος Πλάσιντο Ντομίνγκο (έχει μεγάλη παράδοση στις τελετές) αλλά και Κινέζοι καλλιτέχνες. Χορωδία αποτελούμενη από Κινέζους, Ιάπωνες και Νοτιοκορεάτες τραγούδησε το «Ι love Βeijing» και μαζί τραγουδούσε όλος ο κόσμος.
Το πάρτι τελείωσε με τους εθελοντές που έβγαλαν αναμνηστικές φωτογραφίες.
Το Πεκίνο «έκλεισε» τις πύλες του και η σκυτάλη βρίσκεται πλέον στα χέρια των Λονδρέζων.














