[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Έχουν μπλέξει για τα καλά

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Παυλίδη η κυβέρνηση και εν γένει η Ν.Δ. έμπλεξαν. Ακόμη χειρότερα, έχει μπλέξει για τα καλά το πρωθυπουργικό επιτελείο και ο Κων.

Καραμανλής.

Όσο κι αν στο Μαξίμου σφυρίζουν δήθεν αδιάφορα και προσποιούνται ότι η υπόθεση δεν τους αγγίζει, το παραδέχονται υπουργοί και βουλευτές. Με κομψό τρόπο στις δημόσιες παρεμβάσεις τους, χωρίς περιστροφές στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις, αναγνωρίζουν ότι το πρωθυπουργικό γραφείο με τους χειρισμούς που έχουν γίνει στο σκάνδαλο των άγονων γραμμών είναι περισσότερο εκτεθειμένο και από τις υποκλοπές και από την υπόθεση Ζαχόπουλου. Για την ακρίβεια, στην υπόθεση του πρώην υπουργού Αιγαίου στο Μαξίμου τα έκαναν θάλασσα από την πρώτη στιγμή. Από τον Απρίλιο του 2007, όταν ο τότε βουλευτής Κων. Ζαχαράκης ενημέρωσε με το «νι» και με το «σίγμα» για τις καταγγελίες Μανούση τον διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου, Γιάννη Αγγέλου. Ο στενός κύκλος των ανθρώπων του Καραμανλή αποφάσισε τότε το κουκούλωμα της υπόθεσηςκαι η κυβέρνηση έχασε μια ακόμη ευκαιρία να φέρει στο φως ένα σκάνδαλο, από όποια πλευρά κι αν το εξετάσουμε. Γιατί τα πράγματα είναι απλά: Το πρωθυπουργικό επιτελείο είτε έκρινε ότι οι κατηγορίες κατά Παυλίδη ήταν βάσιμες, είτε κατασκευασμένες, με τον τρόπο που κινήθηκε έδειξε καθαρά ότι το μόνο που την ενδιέφερε ήταν η συγκάλυψη. Εάν θεωρούσε ότι ο τότε υπουργός Αιγαίου ήταν στόχος ενός εκβιασμού, τότε το Μαξίμου όφειλε να καταγγείλει δημόσια τον κ. Μανούση, να στείλει παντού το μήνυμα ότι η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται και, βέβαια, να ενεργοποιήσει τον εισαγγελέα για μια ποινική υπόθεση που θα είχε έρθει στο φως. Εάν, από την άλλη, αμφέβαλε για τον υπουργό, όφειλε να τον αποπέμψει άμεσα και να ζητήσει πλήρη διαλεύκανση για ένα σκάνδαλο που θα βρισκόταν υπό το φως των προβολέων. Το Μαξίμου δεν έκανε ούτε το ένα ούτε το άλλο, με στόχο να αποφύγει το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος.

Στην πρώτη περίπτωση είναι προφανές ότι με το κουκούλωμα προστάτευε έναν γαλάζιο εφοπλιστή, ενώ στη δεύτερη κάλυπτε τον υπουργό.

Δεκαπέντε μήνες μετά, το σκάνδαλο ήρθε στο φως- δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να μείνει για πάντα στο σκοτάδι. Και διαλύει κάθε διακήρυξη περί «διαφάνειας», με την οποία πίστευαν στην κυβέρνηση ότι μπορούσαν να ξεγελούν εσαεί τους πολίτες. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά του εισαγγελέα και της Βουλής…