Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ακυβέρνητο

ΧΩΡΙΣ ΠΥΞΙΔΑ φαίνεται ότι κινείται το σκάφος της ελληνικής οικονομίας. Τη στιγμή κατά την οποία η παγκόσμια πιστωτική κρίση πλήττει τα χρηματιστήρια, ανεβάζει το κόστος του χρήματος στα ύψη φέρνοντας έτσι σε απόγνωση τα χρεωμένα στις τράπεζες νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ ο πληθωρισμός ροκανίζει χωρίς οίκτο τα πενιχρά εισοδήματα των μισθωτών και χαμηλοσυνταξιούχων, η κυβέρνηση ακόμη αναζητεί τρόπους αντιμετώπισης της κρίσης. Είναι σαφές ότι όχι μόνο δεν υπήρχε σχέδιο έκτακτης ανάγκης αλλά ούτε και η στοιχειώδης πρόγνωση του μεγέθους της κρίσης και των επιπτώσεών της στην ελληνική οικονομία. Σε μια οικονομία που όπως και όλες οι άλλες είναι, σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, εκτεθειμένη σε κάθε είδους αναταράξεις, οικονομικές και πολιτικές, που σημειώνονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Πολύ δε περισσότερο όταν οι αναταράξεις αυτές σημειώνονται στις ΗΠΑ, στην ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη. Φαίνεται ότι κάποια από τα μέλη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης δεν είχαν ακούσει πως όταν η Αμερική φταρνίζεται η Ευρώπη παθαίνει γρίπη.

Αλλιώς δεν εξηγείται το γεγονός ότι μόλις τώρα τρέχουν και αναζητούν αγωνιωδώς τα μέτρα εκείνα που θα καλύψουν τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού, οι οποίες είναι βέβαιο ότι προκαλούνται εξαιτίας της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης και των φόβων μιας ενδεχόμενης ύφεσης. Εξίσου όμως βέβαιο είναι ότι υπάρχει ο κίνδυνος τα μέτρα της τελευταίας στιγμής να είναι άδικα για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, οι οποίοι ως ο πλέον εύκολος φορολογικός στόχος θα κληθούν να πληρώσουν ένα μεγάλο- ίσως το μεγαλύτερο- τίμημα της κρίσης. Μιας κρίσης που η καθυστερημένη αντιμετώπισή της και κυρίως το ότι γίνεται με στενά δημοσιονομικά κριτήρια θα έχει μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες αρχικά επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.