Μεγάλα οφέλη από το αδυνάτισμα μετά τη διάγνωση του διαβήτη
Οι πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, οι οποίοι χάνουν βάρος σύντομα μετά τη διάγνωση της ασθενείας τους, αποκτούν καλύτερο έλεγχο των επιπέδων σακχάρου και της αρτηριακής πίεσής τους - και διατηρούν το όφελος (τουλάχιστον για λίγο καιρό) όταν ξαναπαχύνουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Οι πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, οι οποίοι χάνουν βάρος σύντομα μετά τη διάγνωση της ασθενείας τους, αποκτούν καλύτερο έλεγχο των επιπέδων σακχάρου και της αρτηριακής πίεσής τους – και διατηρούν το όφελος (τουλάχιστον για λίγο καιρό) όταν ξαναπαχύνουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
«Εάν χάσει κανείς βάρος μετά τη διάγνωση, μπορεί να αποκομίσει ορισμένα μακροχρόνια οφέλη όσον αφορά τον γλυκαιμικό έλεγχο και την πίεσή του, τα οποία διατηρούνται ακόμα και όταν ο πάσχων ανακτήσει τα περιττά κιλά του», δήλωσε ο δρ Γκρέγκορυ Α. Νίκολς, επικεφαλής της μελέτης η οποία δημοσιεύεται στο τεύχος της 12ης Αυγούστου της επιθεώρησης «Diabetes Care».
«Είναι η πρώτη φορά που μία μελέτη έχει τέτοιου είδους εύρημα», πρόσθεσε ο δρ Σπύρος Μεζίτης, ενδοκρινολόγος στο Νοσοκομείο Lenox Hill της πόλης της Νέας Υόρκης. «Η μελέτη έδειξε πως απώλεια 10,7 κιλών σε χρονικό διάστημα 18 μηνών παρέχει οφέλη, που διατηρούνται ακόμα και αν παχύνει εκ νέου ο ασθενής έπειτα από 36 μήνες».
Πάνω από 245 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από διαβήτη – και η συντριπτική πλειονότητα από αυτούς είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
Μελέτες έχουν δείξει πως η απώλεια βάρους είναι απαραίτητη για να διατηρούν οι άνθρωποι αυτοί καλό έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα τους (γλυκαιμικός έλεγχος), καθώς και καλά ρυθμισμένη την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα τους. Οι παράμετροι αυτές με τη σειρά τους έχουν ζωτική σημασία για την πρόληψη των μακροπρόθεσμων επιπλοκών του διαβήτη, όπως η καρδιοπάθεια, οι βλάβες στους νεφρούς, οι ακρωτηριασμοί, ακόμα και ο θάνατος.
Η μελέτη
Ο δρ Νίκολς, ερευνητές στο Κέντρο Μελέτης της Υγείας Kaiser Permanente, στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, και οι συνεργάτες του, αξιολόγησαν τους ιατρικούς φακέλλους 2.574 ασθενών, ηλικίας 21 έως 75 ετών, οι οποίοι διαγνώσθηκαν με διαβήτη την περίοδο 1997-2002.
Οι ερευνητές χώρισαν τους εθελοντές σε κατηγορίες, αναλόγως με τη διαφοροποίηση του σωματικού βάρους τους έπειτα από τη διάγνωση – και στη συνέχεια τους παρακολούθησαν επί 4 χρόνια.
Μόλις το 12% των εθελοντών ανήκε στην κατηγορία «απώλεια βάρους», στην οποία ταξινομήθηκαν όσοι είχαν χάσει σχεδόν 13 κιλά. Σχεδόν όλ’ αυτά τα κιλά ανακτήθηκαν έως ότου συμπληρωθούν τα 3 πρώτα χρόνια της μελέτης.
Οι ασθενείς που αδυνάτισαν είχαν περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν καλό γλυκαιμικό έλεγχο και ρύθμιση της αρτηριακής πίεσής τους τον τέταρτο χρόνο της μελέτης παρ’ ότι, μέχρι να αρχίσει αυτός, είχαν ξαναπαχύνει.
Οι ερευνητές παραδέχθηκαν πως δεν έχουν στοιχεία για το τι συμβαίνει μετά τον 4ο χρόνο, ούτε γνωρίζουν γιατί διατηρούνται τα οφέλη του αδυνατίσματος. «Είναι πολύ πιθανό, όταν ξαναδούμε τους ασθενείς έπειτα από 15 χρόνια, να μην υπάρχει πλέον το όφελος», τόνισε ο δρ Νίκολς.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι ερευνητές πιστεύουν πως η μελέτη τους ενισχύει την σύσταση προς τους διαβητικούς ασθενείς να αδυνατίσουν.














