«Είμαι καλός στους ακραίους ρόλους»

Με δύο σειρές και τρεις συμμετοχές στο θέατρο, ο Γιώργος Καπουτζίδης θεωρεί ότι δεν έχει καταφέρει κάποιο σημαντικό επίτευγμα.
«Αουτσάιντερ είμαι, όχι φαβορί»
Άνδρας σε γυναικείο ρόλο; Ε, δεν είναι δα και καμιά πρωτοτυπία. Άλλωστε, το αρχαίο δράμα ήταν ανδρική υπόθεση. Σε όλους τους ρόλους έπαιζαν άνδρες. «Οι αντιλήψεις έχουν αλλάξει κι εμείς, οι σημερινοί άνθρωποι, βαδίζουμε βάσει αυτών. Όμως για τον ηθοποιό που θα υποδυθεί έναν γυναικείο ρόλο είναι κάτι ιδιαίτερο. Έχω περισσότερο άγχος. Ο πρώτος που αντιμετωπίζει την ιδιαιτερότητα του ρόλου, άλλωστε, είναι ο ηθοποιός. Και μέλημά του είναι να πειστεί πρώτα ο ίδιος ότι είναι γυναίκα. Αλλά βλέπεις ότι δεν υπάρχει διαφορά, διότι τα αισθήματα είναι ίδια. Εδώ είναι το ζήτημα. Να τα βρω, να έχω ισορροπία και να προχωρήσω. Το δύσκολο- αλλά και το πιο ωραίο- είναι να αναδείξω τον ψυχισμό της Θεονόης. Ύστερα έρχεται η μετατροπή και είναι πιο εύκολη».

Ο Ευριπίδης δίνει κάποια στοιχεία για την ηρωίδα του στην τραγωδία, όμως ο ηθοποιός πώς την έχει φανταστεί; «Ο Ευριπίδης αναφέρει πως η κόρη του βασιλιά Πρωτέα είναι αγνή, παρθένα. Οπότε, έχουμε να κάνουμε με μια βασίλισσα- καθώς ο Θεοκλύμενος έχει διαδεχθεί στον θρόνο τον πατέρα του- η οποία όμως είναι και μάντισσα, διότι από νεαρή ηλικία είχε την ικανότητα να προβλέπει το μέλλον. Από ΄κεί και πέρα η εικόνα δεν είναι δουλειά του ηθοποιού μόνο, αλλά και του σκηνοθέτη, και του ενδυματολόγου. Το ρούχο, για παράδειγμα, με βάζει σε μια κατεύθυνση. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της, το πιο γοητευτικό και σπάνιο, είναι το αίσθημα Δικαίου που έχει και που δεν συναντά συχνά κα

ΙΝFΟ

Επόμενοι σταθμοί της «Ελένης»:
Γυμνάσιο-Λύκειο Ραφήνας (21-22/8), Χαλκίδα, Κάστρο Κανήθου (24-25/8), Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» (27-28/8), Τεχνόπολις-Γκάζι (1/9), Θέατρο Πέτρας (3/9)

νείς στους ανθρώπους. Αυτή την αίσθηση της δικαιοσύνης θα ήθελα να είχα κι εγώ. Παίρνει αποφάσεις πέρα και πάνω από συμφέροντα και συναισθήματα, με γνώμονα τη δικαιοσύνη».

Σας έχει απασχολήσει μήπως βγει καρικατούρα;

Η παράσταση αποτελείται από εικόνες που άλλοτε είναι αστείες και άλλοτε συγκινητικές. Αφήνουμε τον θεατή να συγκινηθεί από το δράμα της Ελένης και, όποτε έχουμε το περιθώριο να τον κάνουμε να γελάσει, το πράττουμε. Όσον αφορά το θέμα της καρικατούρας που λέτε, έχει κάνει με τα συναισθήματα. Αν βγουν ανάγλυφα, τα πιστέψω και τα υποστηρίξω, δεν θα βγει η Θεονόη έτσι. Στον πρώτο μονόλογό της παρουσιάζεται λίγο αστεία, διότι έχει διάθεση να παίξει με το Μενέλαο και την Ελένη. Στον δεύτερο μονόλογο, τότε που πρέπει να πάρει αποφάσεις, δεν είναι καθόλου αστεία και η στιγμή είναι συγκινητική.

Για τον Γιώργο Καπουτζίδη η εμπλοκή του σε αρχαία τραγωδία δεν αποτελεί κάποιου είδους τεστ. «Κάθε ρόλος σού μαθαίνει πράγματα. Στο σχολείο, για παράδειγμα, μαθαίναμε από την παράδοση και το διάβασμα. Δεν μαθαίναμε κάτι στα τεστ. Δεν θέλω να νιώσω έτσι, θα είναι λάθος. Για εμένα είναι μάθηση, γνώση…».

Τι γνώση έχετε αποκομίσει από τις εμπειρίες σας έως τώρα;

Δεν πρέπει να φοβάμαι, είτε είμαι στη σκηνή είτε μπροστά στην κάμερα. Έχω αρχίσει να μαθαίνω ποια πράγματα μου αρέσει να κάνω, σε ποια είμαι καλός και σε ποια δεν είμαι- γι΄ αυτό και τα αποφεύγω.

Ποια είναι;
Είμαι καλός όταν έχω να παίξω ακραία πράγματα, ήρωες με περίεργο χαρακτήρα, όπως ο Χοσέ στις «Σαββατογεννημένες» ή ο κομμωτής στο θεατρικό «Σεσουάρ για δολοφόνους». Νομίζω πως δεν θα είμαι καλός σε επικούς χαρακτήρες. Δεν θα μπορούσα, ας πούμε, να με φανταστώ ως Μενέλαο.

Δεν σας κάνουν να νιώθετε σιγουριά;
Νομίζω ότι κανείς ηθοποιός δεν νιώθει έτσι. Δεν υπάρχει σιγουριά σε αυτή τη δουλειά. Η σιγουριά δεν εξαρτάται και από την επιτυχία;

Η επιτυχία εξαρτάται από τη δουλειά. Αν δεν προσπαθήσεις, δεν σου έρχεται. Δεν σου κληρώνει.

Δηλαδή παλέψατε πολύ για να πετύχει το «Παρά 5»;

Δημιούργησα την ευκαιρία μόνος μου. Εννοώ τις «Σαββατογεννημένες». Για το «Παρά 5» απομονώθηκα. Δεν είχα ελεύθερο χρόνο για να δω φίλους, αγαπημένα μου πρόσωπα. Το «Παρά 5» ήρθε γιατί είχα κάνει τη διαδρομή με τις «Σαββατογεννημένες». Είχα γράψει 1.500 σελίδες…

Θα μπορούσε, δηλαδή, να ήταν βιβλίο;

Όχι, διότι δεν ξέρω να γράφω βιβλία. Η διαφορά είναι ότι έχω δει πολλή τηλεόραση, πολλές ελληνικές και αμερικανικές σειρές και ένιωθα ότι είχα τη γνώση, από τις «Σαββατογεννημένες» ακόμα.


«Έχω χάσει το πλεονέκτημα του πρωτάρη»

Με σχεδόν τρομαγμένη έκφραση ακούει να του λέω για τον χαρακτηρισμό που του αποδίδουν, ότι δηλαδή θα μπορούσε να είναι ένας σύγχρονος Σακελλάριος ή Γιαννακόπουλος. «Προς Θεού, ούτε τολμώ να το διανοηθώ.

Έχω κάνει μόνο δύο σειρές και με ξέρετε μόλις τέσσερα χρόνια». Αντιλαμβάνεται ότι τηλεθεατές και άνθρωποι των καναλιών έχουν προσδοκίες και λέει πως αυτό είναι ένα παράδοξο. «Περιμένουν από εμένα πολλά, λες και είμαι 25 χρόνια στον χώρο, με πλούσιο ρεπερτόριο- από “Άμλετ” έως “Βασιλιά Ληρ” και δεν ξέρω τι άλλο. Δεν με αντιμετωπίζουν ως άνθρωπο που έχει κάνει δύο σειρές και ετοιμάζεται να παίξει στο θέατρο για τρίτη φορά. Έχω χάσει το πλεονέκτημα του πρωτάρη που θα του φερθούν με επιείκεια. Είμαι το αουτσάιντερ, αλλά με αντιμετωπίζουν σαν φαβορί.

Σαν την Εθνική που κέρδισε το Εuro και περίμεναν να κάνει και φέτος το ίδιο».