«Οι αντιφατικοί ρόλοι με απελευθερώνουν»

«Σκοπεύω να ωριμάσω. Το πόσα λίγα πράγματα έχω κάνει στη ζωή μου με σοκάρει. Ο χρόνος τρέχει κι εγώ άλλοτε είμαι φιλόδοξη κι άλλοτε όχι. Δεν έχω δίπλα στο κρεβάτι μου ένα πενταετές πλάνο κινήσεων», λέει η Ούμα Θέρμαν. Η πρωταγωνίστρια περιγράφει το θρίλερ «Μπροστά στα μάτια της», το οποίο βγήκε στις αίθουσες την περασμένη Πέμπτη, ως «μια ωραία ταινία που βγάζει μια ψύχραιμη άποψη για το πώς γίνεσαι γυναίκα».

Ύστερα από μία δύσκολη τετραετία που της κόστισε ο χωρισμός της με τον Ίθαν Χοκ, η Ούμ Θέρμαν είναι πάλι σε φόρμα.

Έχει κι άλλες ταινίες στη φετινή της ατζέντα, το ρομαντικό φιλμ «Μy Ζinc Βed» και την κινηματογραφική μεταφορά του παιδικού βιβλίου «Η Ελοΐζ στο Παρίσι». Αλλά και διάθεση να δοκιμάζει αντιφατικούς ρόλους.

«Η σχιζοφρενική μου όρεξη να πετάγομαι από το ένα είδος στο άλλο με απελευθερώνει και με αφήνει να διερευνώ τις διαφορετικές ερμηνευτικές μου ικανότητες που χρειάζονται.

Βέβαια είναι επιζήμιο όσο και ωφέλιμο για την καριέρα μου».

Δείχνει ευτυχισμένη. Έχει δύο παιδιά στα οποία αφιερώνει πολύ χρόνο. Κι έναν νέο έρωτα στη ζωή της, τον επιχειρηματία Άρκι Μπουσόν για τον οποίο δηλώνει στην αγγλική «Vogue» ότι «είναι πολύ ξεχωριστός». Όσο για τη σχέση της με τα μίντια, τις συνεντεύξεις και τις φωτογραφίσεις η Ούμα Θέρμαν δηλώνει αδιάφορη. «Έχω να διαβάσω συνέντευξή μου από τότε που ήμουν είκοσι χρόνων, γιατί όλα αυτά τα άρθρα δεν έχουν καμία σχέση με τη συνέντευξη. Χρειαζόμουν να διαχωρίσω τη θέση μου από το αποτέλεσμα, επειδή δεν με βοηθούσε σε κάτι. Γιατί να με απασχολεί το αποτέλεσμα όταν δεν μπορώ να το ελέγξω; Αυτό λέγεται μαζοχισμός». Επίσης παραδέχεται ότι κρατάει φυλαγμένη την προσωπική της ζωή από τη δημοσιότητα, επειδή αυτό της προσδίδει περισσότερη γοητεία.

«Αυτό που χρειάζομαι είναι μία επιβλητική προσωπικότητα γύρω μου. Σαν τον Γουέν ΓιοΠινγκ, τον δάσκαλό μου στις πολεμικές τέχνες που με προπόνησε και στις δύο ταινίες “Κill Βill”. Με έμαθε ότι χρειάζεται να μαθαίνεις από την αρχή τον τρόπο με τον οποίο αποκτάς τη γνώση. Κάτι που δεν βγαίνει έτσι εύκολα. Μου έμαθε ότι υπάρχουν πράγματα τα οποία όσο σκληρά και να προσπαθήσω ουδέποτε πρόκειται να φτάσω. Το βρήκα πολύ απελευθερωτικό».