Οι Ολυμπιακοί των αντιθέσεων

Η προληπτική Κίνα ανοίγει την αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων ακριβώς στις 8.8΄ το βράδυ (τοπική ώρα) της 8ης Αυγούστου του 2008 – στην κινεζική κουλτούρα ο αριθμός 8 φέρνει τύχη και ευτυχία. Η χώρα θα επιχειρήσει να δείξει το νέο, φωτεινό της πρόσωπο. Αυτό της άψογης διοργάνωσης, των πολλών κατασκευαστικών ρεκόρ, των θαυμάτων με τα οποία θέλει να υποδεχθεί τον 21ο αιώνα. Το σκοτεινό πρόσωπο όμως της χώρας του Δράκου δύσκολα κρύβεται. Η πολιτική της όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα προκαλεί δικαίως έντονες αντιδράσεις διεθνώς, η ελευθερία του Τύπου είναι είδος εν ανεπαρκεία, οι επικριτές της κηρύσσονται με συνοπτικές διαδικασίες «ανεπιθύμητα πρόσωπα». Οι αντιθέσεις της Κίνας αποτελούν για το καθεστώς της τη μεγαλύτερη πρόκληση για το μέλλον.

Τους τελευταίους μήνες πολλά ακούστηκαν για το ποιοι ηγέτες θα παρευρεθούν στην τελετή έναρξης στο Πεκίνο. Η ώρα της αλήθειας έφτασε.
Τα πολιτικά γεγονότα που στιγμάτισαν τους Αγώνες

Η εμπλοκή της πολιτικής στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι διεθνείς εντάσεις αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη διεξαγωγή των πιο διάσημων αγώνων του κόσμου.

Το «ραντεβού» με την τελετή έναρξης

[ ΓΝΩΜΗ ] Μια «αποστειρωμένη» γιορτή

Oι κινεζικές αρχές δεν άφησαν τίποτε στην τύχη. Έκαναν τα πάντα για την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων «τους». Δεν τσιγκουνεύτηκαν ούτε στα υλικά μέσα που χρησιμοποίησαν ούτε στην προπαγάνδα. Έγιναν τεράστιες επενδύσεις, οι Κινέζοι προσέτρεξαν σε διεθνώς αναγνωρισμένους αρχιτέκτονες για την κατασκευή των αθλητικών εγκαταστάσεων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν και για πολλούς άλλους πριν από τους Κινέζους ένα μέσο εθνικής ανάτασης. Για την κυβέρνηση, λοιπόν, δεν ετίθετο θέμα: αυτοί οι Αγώνες θα έπρεπε να είναι οι καλύτεροι. Η πόλη μεταμορφώθηκε, οι κάτοικοί της διδάχθηκαν καλούς τρόπους, εκατομμύρια «εθελοντές» είναι έτοιμοι να βοηθήσουν τους τουρίστες, δεκάδες χιλιάδες αστυνομικοί επαγρυπνούν για να μη διαταράξει το κλίμα κανένας διαδηλωτής υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των Θιβετιανών ή άλλων μειονοτήτων. Το Πεκίνο πρέπει να δείξει το πρόσωπο μιας πόλης οργανωμένης, πολιτισμένης και ασφαλούς. Οι Αγώνες πρέπει να είναι υποδειγματικοί. Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται, όμως, στην οργάνωση των Αγώνων, αλλά στην αποστείρωσή τους. Οι Αγώνες δεν είναι μόνο θέαμα, επιδόσεις και μετάλλια. Πρέπει να είναι μια ανοιχτή γιορτή, που αφήνει χώρο στον αυτοσχεδιασμό, στον αυθορμητισμό, στη φαντασία. Τρεις λέξεις που οι επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας απεχθάνονται στη δημόσια ζωή. Τον περασμένο Μάρτιο η τελετή της αναχώρησης της Φλόγας πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Τιενανμέν χωρίς τη συμμετοχή του κόσμου με ένα τελετουργικό αυστηρό, στρατιωτικό και χωρίς έμπνευση. Αυτή η ψυχρότητα θα επαναληφθεί τις επόμενες τρεις εβδομάδες; Ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ έκανε μια πρόταση στους θιασώτες του μποϊκοτάζ: «Πάμε στο Πεκίνο να τα κάνουμε μπουρδέλο». Ίσως είναι υπερβολική και ουτοπική ως ιδέα. Αλλά σίγουρα έχει ενδιαφέρον.