Η ανεργία χτυπάει στα 45

«Στην προοπτική ότι το εργοστάσιο στο οποίο εργάζομαι θα κλείσει, χτύπησα αρκετές πόρτες για δουλειά. Έκανα προσπάθειες αλλά με το που έλεγα ότι είμαι 49 ετών με απέτρεπαν ακόμα και αίτηση να υποβάλω για μια θέση».

O κ. Νίκος Παχούμης δουλεύει ως πλέκτης στο εργοστάσιο της Φάνκο στην Κομοτηνή τα τελευταία 14 χρόνια. «Περπατάμε σε τεντωμένο σκοινί. Το εργοστάσιο που μέχρι πρόσφατα υπολειτουργούσε, τώρα μπορεί να κλείσει οριστικά και να βρεθούμε στον δρόμο. Έχω οικογένεια και ένα παιδί και το κλείσιμο της επιχείρησης θα σημάνει ανεργία», λέει στα «ΝΕΑ». Συμπληρώνει δε ότι μέσα στην εταιρεία εργάζονται πολλά ζευγάρια και το πρόβλημα γι΄ αυτούς «θα είναι πραγματικά ανυπέρβλητο. Μετά από ΄δώ τα πάντα θα είναι δύσκολα στην αγορά εργασίας λόγω ηλικίας. Εκτός κι αν αναγκαστούμε να βγούμε

ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Η ηλικία αποτελεί το τρίτο βασικότερο κριτήριο ενός εργοδότη για να απορρίψει έναν εργαζόμενο

στη μαύρη αγορά, χωρίς ένσημα και κάνοντας βαριές δουλειές για 500 ευρώ. Είναι ένα ενδεχόμενο που ούτε θέλω να το σκέφτομαι».

Η εργασιακή ανασφάλεια χτυπά τους Έλληνες ηλικίας άνω των 40 ετών. Ο φόβος ότι κάποια στιγμή θα μείνουν εκτός της εταιρείας στην οποία εργάζονται, τους δημιουργεί ιδιαίτερα μεγάλη ανησυχία, αφού οι κενές θέσεις εργασίας γι΄ αυτούς είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Θυσιάζουν την εμπειρία
Όπως επισημαίνει η κ. Λίζα Μεσθεναίου, κοινωνιολόγος- ερευνήτρια και ιδρυτικό μέλος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού 50+ Ελλάς, όλο και περισσότεροι στην ηλικία των 45 και 50 ετών δυσκολεύονται να βρουν δουλειά. «Οι λόγοι είναι πολλοί. Ο κυριότερος όμως δεν είναι άλλος από τη νοοτροπία των εργοδοτών, οι οποίοι θυσιάζουν την εμπειρία ενός εργαζόμενου σε αυτή την ηλικία με το οικονομικό όφελος που μπορεί να έχουν στην περίπτωση που προσλάβουν έναν νέο άνθρωπο». Όπως λέει μάλιστα, οι επαγγελματικοί κλάδοι που δύσκολα προσλαμβάνουν έναν υποψήφιο εργαζόμενο ετών 50 είναι ο χώρος του εμπορίου και πιο συγκεκριμένα οι πωλήσεις. «Δεν πάει πίσω και ο κλάδος των ανειδίκευτων εργατών, όπου εκεί επιλέγονται νέοι κυρίως λόγω της σωματικής αντοχής».

Όπως προκύπτει από τα πρόσφατα στοιχεία του Ειδικού Ευρωβαρόμετρου με θέμα «Διακρίσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση», στην ερώτηση «ποιον θα προσλαμβάνετε στην επιχείρησή σας: έναν υποψήφιο άνω των 50 ετών ή έναν ηλικίας κάτω των 50», 8 στους 10 Ευρωπαίους εργοδότες απάντησαν «τον δεύτερο». Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η ηλικία αποτελεί το τρίτο βασικότερο κριτήριο για έναν εργοδότη για να απορρίψει έναν εργαζόμενο. Στις δύο πρώτες θέσεις φιγουράρουν η εμφάνιση του υποψηφίου και η ανικανότητά του να αναλάβει επαγγελματικές ευθύνες.

Η κ. Μάρθα Στογιαντσάκη, εργαζόμενη στα κλωστήρια του Νομού Ροδόπης, βρίσκεται, όπως λέει, πολύ κοντά στην πόρτα της ανεργίας. «Στη συγκεκριμένη δουλειά είμαι 10 χρόνια και τώρα η αναστολή της λειτουργίας του εργοστασίου θα είναι ένα τραγικό γεγονός για όλους μας. Εργασιακό μέλλον δεν υπάρχει και κυρίως για μας τις γυναίκες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι οδηγούμαστε στην ανεργία και είναι άγνωστο αν και πότε θα συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα ένσημα για να βγούμε στη σύνταξη», δηλώνει η 42χρονη.

Όπως σημειώνει η κ, Μεσθεναίου, οι περισσότεροι εργοδότες κάνουν την επιλογή με τη σκέψη ότι ένας νέος σε ηλικία υπάλληλος τους κοστίζει κάτι λιγότερο από αυτά που θα πρέπει να πληρώσουν στην περίπτωση ενός 45άρη ή 50άρη. «Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, αφού τον νέο εργαζόμενο θα πρέπει να τον εκπαιδεύσουν για ένα χρονικό διάστημα, κάτι που δεν θα κάνουν με τον έμπειρο». Λύση ανάγκης για τους περισσότερους εργαζόμενους άνω των 45 ετών είναι η αυτοαπασχόληση. «Δεν είναι πάντα δική τους επιλογή. Η χώρα μας μάλιστα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων άνω των 50 ετών- 45%-, αριθμός σχεδόν διπλάσιος από τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Εξειδίκευση
Για τον κ. Αντώνη Μπελτράν, ιδιοκτήτη εταιρείας με συστήματα ασφαλείας, αυτό που έχει σημασία σε έναν εργαζόμενο είναι η εξειδίκευσή του και όχι η ηλικία του. «Είναι σίγουρα μεγάλο πρόβλημα όταν ένας απλός υπάλληλος άνω των 45 μένει χωρίς δουλειά. Δύσκολα οι εταιρείες θα μπουν στη διαδικασία να τον προσλάβουν. Ωστόσο, εξαρτάται πάντα από τι ζητά η εκάστοτε επιχείρηση: εργαζόμενο με πείρα ή κάποιον που θα τον εκπαιδεύσει από την αρχή με τον τρόπο που εκείνη θέλει;». Προσθέτει μάλιστα ότι μπορούν οι εργαζόμενοι που έχουν περάσει τη «χρυσή ηλικία» των 50 ετών να γίνουν περιζήτητοι στην αγορά εργασίας, «αρκεί να επενδύσουν στην εξειδίκευση».


Οι νέες τεχνολογίες ενισχύουν την ανασφάλεια

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ στον εργασιακό χώρο και η είσοδος των νέων τεχνολογιών ενισχύουν την ανασφάλεια των εργαζομένων άνω των 45 ετών. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι τη στιγμή που στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό των άνω των 50 ετών που χρησιμοποιεί στο γραφείο τον ηλεκτρονικό υπολογιστή φτάνει το 45,5%, στην Ελλάδα μόλις τρεις στους δέκα δηλώνουν εξοικειωμένοι με τη νέα τεχνολογία. «Γι΄ αυτό είναι ανάγκη να επενδύσουν τόσο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι όσο και οι επιχειρήσεις στη συνεχή εκπαίδευση της συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας εργαζομένων», τονίζει η κ. Μεσθεναίου. Άλλωστε, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας ανθρωπίνου δυναμικού Μanpower, μόλις το 14% των Ευρωπαίων εργαζομένων άνω των 45 ανέφεραν ότι έχει μπει σε διαδικασία εμπλουτισμού των προσόντων τους, ενώ δύο στους δέκα εργοδότες απάντησαν ότι έχουν εφαρμόσει στρατηγικές εκπαίδευσης για τους γηραιότερους υπαλλήλους.

Στη Σιγκαπούρη
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κρατικής Υπηρεσίας εργατικού δυναμικού της Σιγκαπούρης, η οποία εφαρμόζει πρόγραμμα επιδότησης επιχειρήσεων με περίπου 200.000

δολάρια, για να εκπαιδεύσουν εκ νέου τους υπαλλήλους που έχουν περάσει τα 40 τους χρόνια.