[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Θλιβερό τσίρκο

«ΕΚΕΙΝΟ που αξίζει να επισκεφθεί κάποιος σε μιαν άγνωστη πόλη είναι το τσίρκο και το νεκροταφείο της». Ο Κάφκα το έγραψε χωρίς να έχει διόλου στο μυαλό του το Πεκίνο.

Αυτές τις ημέρες που το «παγκόσμιο τσίρκο», οι Ολυμπιακοί Αγώνες, έχει στήσει την… τέντα του στη μυρμηγκούπολη της Κίνας αξίζει ο επισκέπτης- τηλεοπτικώς ή διά ζώσης- να περάσει και από το νεκροταφείο, όχι για να δει τα εκατομμύρια μνημεία φονευθέντων, εκτελεσθέντων, αδίκως χαμένων από λιμούς, λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς, αλλά για να βιώσει την απόλυτη σιωπή, τη νεκρική σιγή που επιτάσσει ο καθαγιασμένος τόπος αλλά και ο χρόνος πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Σιγή εις μνήμην του αρχαίου πνεύματος που τελικά αποδήμησε, αφήνοντας χώρο αθανασίας μόνο στα ερίτιμα μέλη της χρυσοκάνθαρης ΔΟΕ. Σιγή για τους ταλαίπωρους εκείνους αθλητές-μέλη του θιάσου του «τσίρκου» που καταθέτουν τη ζωή τους ενέχυρο για ένα κομμάτι χρυσού και μισό κομμάτι δόξας.

Θλίψη, απέραντη θλίψη για τους ακροβάτες, τα κοριτσάκια εκείνα της γυμναστικής που ποτέ δεν έπαιξαν με κούκλες, που έσπασαν κόκαλα, που υπέστησαν στρεβλώσεις στη σπονδυλική τους στήλη, που τους αρνήθηκαν το δικαίωμα να μεγαλώσουν σαν τα παιδάκια τ΄ άλλα, που ταπεινώθηκαν, που έκλαψαν, που έγιναν από έφηβοι σ΄ ένα βράδυ σκυθρωπές κυρίες όταν συγκρούστηκαν με τον ατσάλινο ανταγωνισμό του πρωταθλητισμού.

Σιωπή και θλίψη για τους ταλαίπωρους σπρίντερ με τους διογκωμένους μυς έτοιμους να εκραγούν, τους νάνους αρσιβαρίστες, τους πλαδαρούς υπέρβαρους παλαιστές-πεχλιβάνηδες τους αβέλτερους πυγμάχους, τους βραδυκίνητους-τζουντόκα.

Απέραντη θλίψη και οικτιρμός και για όλων των ειδών τους παλιάτσουςδιασκεδαστές: ξιφομάχους, κολυμβητές, ποδηλάτες, που δεν διστάζουν να εκποιήσουν ζωτικά τους όργανα στους αργυραμοιβούς των ονείρων για να κερδίσουν πακτωλούς χρημάτων και σταλαγματιές αθανασίας.

Και τέλος οργή. Οργή απέραντη για τους «θηριοδαμαστές», τους κρατούντες το μαστίγιο της χορηγίας. Θυμός και αγανάκτηση για τους διευθυντές του «τσίρκου» που οδηγούν χωρίς αιδώ, με μόνο κίνητρο τις δυσθεώρητες εισπράξεις, αθώα θύματα στο «νεκροταφείο του ανθρωπισμού», στις σύγχρονες ψυχοβόρες αρένες: τους Ολυμπιακούς Αγώνες της ασχήμιας, τις μικρότητας και του κάλπικου.