[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Frozen

Oι φίλες μου έχουν πάρει όλες εισιτήρια για τη Μαντόνα. Στην αρχή ούτε μου πέρασε από τον νου, μετά όμως το ξανασκέφτηκα. Γιατί να μη δω κι εγώ από κοντά, έστω και με τα κιάλια, τη φούσκα της ποπ γυναικείας απελευθέρωσης; Με τρία παιδιά, δέκα νταντάδες και ισάριθμους personal αποτέτοιους, έτσι το ξέρω κι εγώ. Αφού δεν υπάρχει εισιτήριο ούτε για δείγμα, με βολεύει πολύ να τη φαντάζομαι στη σωστή της εποχή, ντυμένη με δαντέλες και πετσιά, φουσκομάγουλη, με αραιά τα μπροστινά της δοντάκια και ξανθή με μαύρα φρύδια, όπως τότε που τραγουδούσε το «La Ιsla bonita», παρά τώρα που ήρθε κι έγινε macho με τετράγωνο σαγόνι σαν τον Πύρρο Δήμα λίγο πριν από αγώνες.

Από το ποπ και το ροκ κατάντημα των συνομηλίκων μου ειλικρινά δεν ξέρω τι με φρικάρει περισσότερο, γι΄ αυτό και καταφεύγω εκ συστήματος στις δισκογραφημένες φαντασιώσεις μου. Με τέτοια ωράρια και τέτοια κούραση, φύσει αδύνατον να φάει σκόνη η μύτη μου για να δω τη Siouxsie στη Μαλακάσα. Αν κοιμηθώ νωρίς θα σηκωθώ νωρίς, που λέει και το τραγούδι. Φυσικά καίγεται η καρδιά μου που δεν θ΄ ακούσω live τα πανκ θούρια της πιο ωραίας μου νιότης, γι΄ αυτό και ενοχλώ, ώρα μεσάνυχτα, τους γείτονες με το «Strange Fruit» στη διαπασών. Οφείλω να παραδεχτώ ότι από ολόκληρη την πανκ εποποιία τής Siouxsie προτιμώ χίλιες φορές το «Ι am a passenger» κι ας λένε ότι η ορίτζιναλ εκδοχή είναι εκείνη με τον Ίγκι Ποπ. Σιγά… Αυτή όμως είναι μια εντελώς άλλη συζήτηση που είμαι σίγουρη πως δεν θα την κάνουμε ποτέ.