Η χαμένη ευκαιρία του «Μamma Μia»
Υπάρχει καλύτερο διαφημιστικό για τις παραλίες της Σκοπέλου και του Πηλίου από τις εικόνες του «Μamma Μia»; Και όμως, η γραφειοκρατία μας δεν αφήνει περιθώρια για προσέλκυση ανάλογων κινηματογραφικών «διαφημίσεων»
Αν προχωρούσε το νομοσχέδιο που προέβλεπε διευκολύνσεις προς ξένους παραγωγούς για γυρίσματα εν Ελλάδι, θα είχαμε όχι μόνο Μamma μία, αλλά και δύο, τρεις και δεκατρείς!
Το πρώτο τετραήμερο προβολής της «Μamma mia», η ταινία κατήγαγε ρεκόρ καλύτερου ανοίγματος (σε 150 αίθουσες ανά την επικράτεια) με 130.000 εισιτήρια. Ένα το κρατούμενο.
Η πρόβλεψη; Ρωτάω τη Μαριλίζα Τοτόμη του ελληνικού παραρτήματος της UΙΡ. Εξαρτάται από την ισχύ της ακτινοβολίας. Δηλαδή, όχι μόνο από το πόσοι ακόμα θα σπεύσουν να μάθουν από τίνος αρσενικού το σπέρμα προέκυψε η Σόφι, η μοναχοκόρη της mamma Μέριλ Στριπ, αλλά και από το πόσοι θεατές θα επιστρέψουν να ξαναδούν το φιλμ με τη μαμά, την αδελφή, την εξαδέλφη, την ανιψιά και τη φιλενάδα την παλιά, θαυμάζοντας και τα ελληνικά τοπία της ταινίας. Για να πάω στα τουριστικά, έχω κατ΄ αρχήν να σας πω αυτά. Η επίσης μεσογειακή Ισπανία, προκειμένου να εξασφαλίζει την πλειονότητα των ξένων παραγωγών που πρόκειται να γυρίσουν ιστορίες με ήλιο, θάλασσα, κορίτσια, αγόρια και άλλα τέτοια, έχει από καιρού δέσει τον γάιδαρό της με νόμο με τον οποίο όποιος αλλοδαπός καταφθάσει στη χώρα, τα έχει όλα στα πόδια. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το υπουργείο Τουρισμού και η υπηρεσία με την επικεφαλίδα Film Commission τσοντάρουν περί το 15%- 20% στο εξοδολόγιο από την παραμονή (bed, breakfast, lunch, dinner) του συνεργείου και των ηθοποιών. Το ίδιο και η Μάλτα.
Σύμφωνα πάντως με την υπεύθυνη επικοινωνίας του υπουργού Άρη Σπηλιωτόπουλου, επί Φάνης Πάλλη- Πετραλιά είχε δοθεί στην παραγωγή της ταινίας για τις διαμονές και τα έξοδα του κινηματογραφικού συνεργείου και των πρωταγωνιστών ποσόν της τάξης των 300.000 ευρώ. Ρeanuts, δηλαδή. Κι αυτό επειδή δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που να προβλέπει ενίσχυση ξένων παραγωγών με αντάλλαγμα τουριστικό. Μαζί με αυτά, όλες οι διευκολύνσεις όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά και εντελώς πρακτικά. Τι θέλετε; Μουσεία; Ανοικτά μόνο για εσάς. Λιμενικό; Παρόν. Με τούτα και με τ΄ άλλα, τα 2/3 των εξωτικών ταινιών καταλήγουν στο τρίγωνο το «αμαρτωλό»: δηλαδή Ισπανία-Μαρόκο-Μάλτα. Κάπως έτσι ο Γούντι Άλεν κατέφθασε στην Ισπανία και επέστρεψε με την τελευταία του ταινία «Βίκυ, Χριστίνα, Βαρκελώνη» όπου εκτός των άλλων η πιο ζουμερή ξανθιά του παγκόσμιου κινηματογράφου- η Σκάρλετ Γιόχανσονμαζί με την πιο λαχταριστή μελαχρινήΠενέλοπε Κρουζ- ανταλλάσσουν ερωτικό ασπασμό και πέφτουν στο ίδιο τριολέ κρεβάτι με τον Χαβιέ Μπαρντέμ.
Από αυτή τη γαργαλιστική ιστορία που θα τη δούμε το φθινόπωρο εν Ελλάδι, προέκυψε και η κατηγορία του ισπανικού Τύπου ότι δηλαδή ο Γούντι Άλεν έλαβε από το ταμείο της πόλης της Βαρκελώνης τρία εκατομμύρια ευρώ. Σκάνδαλο θα πείτε. Σκάνδαλο τρομερό. Αμ΄ δεν είναι έτσι.
Τίποτα δεν είναι τσάμπα σ΄ αυτόν τον κόσμο. Αφού η ταινία θα κάνει τον γύρο του κόσμου και αφού ο Γούντι έχει φροντίσει να φωτογραφίσει την πόλη προφίλ, ανφάς και από κάθε γωνιά, ε, να μην πάρει κι αυτός από αυτόν τον έμμεσο διαφημιστικό οργασμό που θα προκαλέσει για τη Βαρκελώνη ακόμα μεγαλύτερο τουριστικό πυρετό;
Χάθηκαν… Τ αινίες που θα μπορούσαν να είχαν γυριστεί στην Ελλάδα:
● Ο «Αλέξαν- δρος» του Όλιβερ Σ τόουν (φωτογραφία) ● Η «Τ ροία» του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν ● Η τηλεσειρά «Οδύσσεια» ● Η «Ακαταμάχητη Αφροδίτη» του Γ ούντι Άλεν (οι σκηνές στο αρχαίο θέατρο)
● Τ ο «Μόναχο» του Σ τίβεν Σπίλμπεργκ (σκηνές)
Κερδήθηκαν… Μερικές από τις ξένες παραγωγές που γυρίστηκαν στην Ελλάδα:
● «Τ ο παιδί και το δελφίνι» με τη Σοφία Λόρεν (στην Ύ δρα)
● «Φαίδρα» με Μελίνα- Πέρκινς (σε Ύ δρα, Πειραιά)
● «Τ α κανόνια του Ναβαρόνε» (στη Ρ όδο)
● «Η μάχη των Θερμοπυλών», (στην Περαχώρα) ● «Αλέξης Ζορμπάς» (στην Κρήτη)
● «Τ ο μαντολίνο του λοχαγού Κ ορέλι» (στην Κεφαλονιά) (φωτογραφία)
● «Τ ζέιμς Μποντ- Γ ια τα μάτια σου μόνο» (σε Μετέωρα, Κέρκυρα)
● «Απέραντο γαλάζιο» (στην Αμοργό)
● «Οι εραστές του καλοκαιριού» (σε Κρήτη, Μύκονο, Δήλο, Σαντορίνη)
● «Λάρα Κροφτ- Τ ο λίκνο της ζωής» (στη Σαντορίνη)
Τα «ερείπια» της Νία Βαρντάλος Στη θέση των υπουργείων Τουριστικής Ανάπτυξης και Πολιτισμού θα ζητούσα συμμετοχή και στην παραγωγή. «Αυτό δεν το θέλουν γιατί έτσι θα χάσουν ποσοστό από τα κέρδη», απαντά ο Μάρκος Χολέβας. «Το ίδιο συνέβη και με την τελευταία κομεντί με τη Νία Βαρντάλος “Μy life in ruins” («Η ζωή μου σε ερείπια») που θα προβάλλεται από τον Σεπτέμβριο. Τα γυρίσματα έγιναν σε αρχαιολογικούς χώρους των Δελφών και της Ολυμπίας, αλλά και στην Πλάκα και το κέντρο της Αθήνας. Νομίζω πως η Ακρόπολη άνοιξε για δεύτερη φορά μετά τον Κόπολα και τις “Ιστορίες της Νέας Υόρκης” (1989). Τα υπόλοιπα γυρίσματα έγιναν στην Ισπανία».
Η Βαρντάλος φυσικά είναι η Ελληνοαμερικανίδα με το μεγαλύτερο ρεκόρ. Η κωμωδία της «Γάμος α λα ελληνικά» της τάξεως των 10 εκατομμυρίων δολαρίων απέσπασε από τα κινηματογραφικά ταμεία 158 εκατομμύρια και έτσι θεωρήθηκε η πιο πετυχημένη αμερικανική κομεντί όλων των εποχών. Κι αυτό χάρη στη Ρίτα Ουίλσον, σύζυγο του Τομ Χανκς και την εταιρεία τους Ρlaytone, η οποία είναι παραγωγός και του «Μy life in ruins». Όπου μια ξεναγός, δηλαδή η Βαρντάλος, μένει ενεά με τη χαζομάρα των Αμερικανών τουριστών, καθώς τους περιφέρει από τους Δελφούς στην Ακρόπολη και από εκεί στην Πλάκα, αλλά στο τέλος ερωτεύεται τον οδηγό του πούλμαν και βρίσκει την υγειά της.
Ένα νομοσχέδιο στα σκουπίδια
Επειδή εδώ είναι Βαλκάνια, δηλαδή όλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια, εμείς ως χώρα (horror, τρόμο, μας έλεγε η μακαρίτισσα Τζένη Καρέζη) δεν έχουμε ακόμα «δέσει» διά νόμου τη σχέση μας με τις ξένες παραγωγές. Λόγω Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών πήρε πόδι το νομοσχέδιο από το γραφείο και κατέληξε στα σκουπίδια. Σιγά τώρα που εμείς οι Ελληνάρες θα μετατραπούμε σε Φιλιππινέζες των Αμερικανών ιμπεριαλιστών.
Καλύτερα Siemens και νούμερο γερμανικό, παρά διευκολύνσεις στα υπερατλαντικά αφεντικά. Παρ΄ όλα αυτά και με πρωτοβουλία Βουλγαράκη (ως υπουργού Πολιτισμού), Φάνης Πετραλιά (τότε Τουριστικής Ανάπτυξης), αλλά και του προέδρου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Γιώργου Παπαλιού, ρυθμίστηκαν οι διευκολύνσεις.
«Δηλαδή;» ρωτάω τον Μάρκο Χολέβα, υπεύθυνο του πιλοτικού, στα χαρτιά δηλαδή, ελληνικού Film Commission.
«Εξ όσων γνωρίζω, ο Τουρισμός κάλυψε μέρος των εξόδων του συνεργείου και των ηθοποιών. Όπως επίσης κάλυψε ένα μέρος από τη φιλοξενία των ξένων δημοσιογράφων κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων που έδωσαν οι πρωταγωνιστές το προπερασμένο Σάββατο στο Grand Resort Λαγονησίου».
Πόσα;
«Δεν γνωρίζω ακριβώς, αλλά πάντως πρέπει να είναι γύρω στο 12%. Αυτό οι ξένοι το θεωρούν αντισταθμιστικά οφέλη. Δηλαδή εμείς διαφημίζουμε τη χώρα σου, εσύ καλύπτεις μέρος των εξόδων από την παραμονή των συντελεστών. Μη φανταστείς πως ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε στη Σκόπελο και το Πήλιο. Μόνο τα εξωτερικά».














