«Ο κινηματικός χαρακτήρας δεν φθάνει»…

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ του «μπερλουσκονισμού», των ανεξέλεγκτων ανακατατάξεων στο συνολικό πολιτικό σκηνικό λόγω της απαξίωσης που επικρατεί και της δημιουργίας νέων δεδομένων που αυτή τη στιγμή ουδείς μπορεί να προβλέψει, αναδεικνύεται όλο και συχνότερα στον πολιτικό λόγο του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκου Αλαβάνου, αλλά και ορισμένων άλλων στελεχών του ΣΥΝ.

Σύμφωνα με κορυφαίο στέλεχος της Αριστεράς, οι αναφορές αυτές δεν είναι καθόλου τυχαίες. Η αφετηρία βρίσκεται στην παραδοχή παραγόντων των μεγάλων κομμάτων για κατάρρευση και κρίση, καθώς και για νέες καταστάσεις που μπορεί να διαδεχθούν την υπάρχουσα.

Μάλιστα, ορισμένα στελέχη του ΣΥΝ σημειώνουν ότι υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα, ανομοιογενή αλλά ενδιαφέροντα. Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, στην Ιταλία μετά τον Ψυχρό Πόλεμο φάνηκαν να έχουν ολοκληρώσει τον ιστορικό τους ρόλο οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Σοσιαλιστές- και εξαφανίστηκαν από το πολιτικό σκηνικό όταν ξέσπασε η καταιγίδα των σκανδάλων που έφερε την επιχείρηση Καθαρά Χέρια.

Άλλο σχετικό παράδειγμα για το οποίο κάνουν λόγο στον ΣΥΝ είναι η Ελλάδα του 1974-80, όταν η Ένωση Κέντρου ουσιαστικά εξαφανίστηκε, για να αναδειχθεί κυρίαρχη δύναμη στον χώρο της Κεντροαριστεράς το ΠΑΣΟΚ. Όσον αφορά την ισχυρή παρουσία που εμφανίζεται να έχει σήμερα στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, τα ίδια στελέχη κάνουν λόγο για την Ελλάδα του ΄58 όταν η ΕΔΑ είχε αναδειχθεί αξιωματική αντιπολίτευση. Όπως όμως παραδέχονται στην Κουμουνδούρου, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν επέτρεπε τότε οποιαδήποτε σκέψη «για πρωταγωνιστικό ρόλο της Αριστεράς».

Αντίπαλον δέος
Αυτή τη στιγμή, λέει στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, με την απαξίωση των δύο μεγάλων κομμάτων, γεννάται μια συστημική ανάγκη να δημιουργηθεί αντίπαλον δέος απέναντι στην Αριστερά. Αυτό μπορεί να προέλθει με ποικίλους τρόπους- είτε με τεχνητές ενέσεις στη Ν.Δ. είτε με διάσπαση του ΠΑΣΟΚ και προσχώρηση τμήματός του στη Ν.Δ. είτε με την εμφάνιση νέου, «καθαρού» σχήματος δήθεν απολίτικου, στον πυρήνα του οποίου θα βρίσκονται γνωστοί επιχειρηματίες.

Φυσικά, τα προσκείμενα στον κ. Αλαβάνο στελέχη ομολογούν πως όλα αυτά τα σενάρια δεν αναιρούν το γεγονός πως «εμείς βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρόκληση ασύλληπτων διαστάσεων». Και εξηγούν ότι έχοντας ένα λίγο- πολύ σταθερό και υψηλό ποσοστό, πρέπει να θωρακίσουν την Αριστερά και να της προσδώσουν έναν λόγο πειστικό σε όλα τα επίπεδα πολιτικής. «Ο κινηματικός χαρακτήρας δεν φθάνει», παραδέχονται παρ΄ ότι δυσκολεύονται να δεχθούν τον όρο «λόγος εξουσίας».

Υπάρχουν ωστόσο και στελέχη του σκληρού ανανεωτικού πυρήνα του ΣΥΝ που θεωρούν ότι τα σενάρια περί «μπερλουσκονισμού» δεν πρόκειται να έχουν τύχη και ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι πως «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βρεθεί με ένα 17% που δεν ξέρει τι να το κάνει», αφού μόλις αρθρώσει συγκεκριμένη κυβερνητική πρόταση, τα εννέα από τα δέκα κομμάτια του θα διαφωνήσουν…