ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Είμαστε ίδιοι;

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δημ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Είμαστε όλοι ίδιοι; Ως απλός δημοκράτης δεν δέχομαι μια τόσο βαριά κατηγορία. Για δεκαετίες ολόκληρες ακούμε από επίσημα χείλη πρωτοκλασάτων στελεχών του ΚΚΕ να κατηγορούν συλλήβδην όλα τα προοδευτικά δημοκρατικά κόμματα, ότι τάχα σε τίποτε δεν διαφέρουν από τη Δεξιά. Στ΄ αλήθεια αντέχει σε κριτική μια τόσο ανεύθυνη κατηγορία;

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από 86 χρόνια, το 1922, έχουμε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ποιος πράγματι ευθύνεται γι΄ αυτή τη συμφορά; Ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος ήταν αντίθετος με το εγχείρημα της μικρασιατικής εκστρατείας, ή η πολιτική αλυτρωτισμού και επεκτατισμού της συντηρητικής παράταξης; Αντί να επαναπατρίσουν τους στρατιώτες από τη Μικρά Ασία, τους έστειλαν στην Κόκκινη Μηλιά με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Κάποιοι έπρεπε να τιμωρηθούν.

Πράγματι, ο Νικόλαος Πλαστήρας παρέπεμψε σε έκτακτο στρατοδικείο τούς έξι πρωταίτιους της καταστροφής με την κατηγορία της “εσχάτης προδοσίας”, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στο Γουδί. Έπειτα από 30 χρόνια, η μεγάλη αυτή επαναστατική προσωπικότητα αμφισβητείται και απαξιώνεται από το ΚΚΕ με την αμίμητη εκείνη φράση “τι Παπάγος, τι Πλαστήρας”.

Πριν από περίπου 60 χρόνια, νέο ολίσθημα: η συντηρητική παράταξη συνεργάζεται αγαστά με τις δυνάμεις κατοχής. Γνωστά ονόματα του χώρου αυτού αναγορεύονται πρωθυπουργοί, ακραιφνείς στρατιωτικοί δεξιοί αναλαμβάνουν τα Γενικά Επιτελεία και τα Σώματα Στρατού, σκληροί δεξιοί αστυνομικοί γίνονται στελέχη της Αστυνομίας, όλοι τους υπηρετούν με συνέπεια και αφοσίωση τους κατακτητές. Γερμανοτσολιάδες, φορώντας κουκούλες στα μπλόκα, σκοτώνουν και βιάζουν εν ψυχρώ αγνούς πατριώτες με τα ίδια τους τα χέρια, γιατί αυτό επέβαλλε το συμφέρον του έθνους, υπερασπίζοντας τις “πατροπαράδοτες αξίες: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια”, απέναντι δήθεν στην κομμουνιστική απειλή.

Πριν από περίπου 40 χρόνια, στο όνομα της υπεράσπισης της δημοκρατίας έναντι του κομμουνιστικού κινδύνου, Ανάκτορα και δεξιό κατεστημένο, συνεπικουρούμενοι από τους αποστάτες, εξαναγκάζουν σε παραίτηση τον λαοπρόβλητο ηγέτη της Ε.Κ. Γεώργιο Παπανδρέου, προλειαίνοντας το έδαφος για μια ειδεχθή δικτατορία.

Τέλος, πριν από περίπου 20 χρόνια, η Δεξιά ξαναχτυπά. Εγκλωβίζει σε μια ανίερη συμμαχία τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, στήνοντας μια δίκη, με πρωταγωνιστές ψευδομάρτυρες επιδιώκοντας την πολιτική εξόντωση του Ανδρέα Παπανδρέου. Αιδώς Αργείοι!».