Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ευθύνη ανεύθυνη

Κυρία Αθηναίου μου γεια σας Διαβάζω ότι επιχειρηματίες διαθέτουν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία ομάδων ποδοσφαίρου και μπάσκετ, για αγορά παικτών. Κάποιοι από αυτούς έχουν εταιρείες προϊόντων- είτε τροφίμων είτε φαρμάκων ή ό,τι άλλο.

Και σκέφτομαι, ο αφελής: μαζί με αυτούς και πολλοί άλλοι ευαγγελίζονται το νέο trend τής «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης». Που εφαρμόζεται σε ανώδυνες κινήσεις, οι οποίες όμως εξασφαλίζουν προβολή. Δεν είδα κανέναν να βγαίνει και να εξαγγέλλει μείωση τιμών. Όχι απλώς πάγωμα.

Και κάτι άλλο. Είναι ή δεν είναι υπόθεση εταιρικής ευθύνης η δαπάνη εκατομμυρίων ευρώ για νέα σηματάκια των καναλιών της κυβερνητικής ΕΡΤ; Σε μια εποχή ακρίβειας, ο πρόεδρος της ΕΡΤ ξοδεύει λεφτά των Ελλήνων από την εισφορά που πληρώνουμε στη ΔΕΗ, για φρου φρου και σηματάκια. Αυτό είναι εταιρική κοινωνική ευθύνη; Φοβούμαι πως το φαινόμενο της παρέας των γνωστών-αγνώστων που πραγματοποιούν επιδρομές σε σουπερ-μάρκετ, αδειάζουν τα ράφια, φορτώνουν τα καροτσάκια και τα μοιράζουν στον κόσμο, θα ξεφύγει- αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση κι άλλοαπό τα στενά όρια των περιστατικών. Θα γίνει τάση, ίσως και ρεύμα, και κατάσταση. Το Νότινγχαμ δεν είναι μακριά…

Με τιμή, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Σιγά μην είναι κοινωνική ευθύνη, αγαπητέ Ευθύμιε, η μείωση των τιμών. Ό,τι περνάει από την τσέπη τους δεν έχει… ευθύνη.


Σαρδανάπαλε, πες αλεύρι

Προς Φοίβη Αθηναίου Όλα τά ΄χει η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε…

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση (με πρώτο βιολί τον δήμαρχο Αθηναίων και πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ), αφού αντιμετώπισε τα προβλήματα που απασχολούν τους δημότες, αφού έλυσε το τεράστιο οικονομικό θέμα που την πνίγει, αφού ομολογεί (και δυστυχώς αποδέχεται;) ότι δεν έχει δυνατότητα παρέμβασης σε βασικούς τομείς λειτουργίας των πόλεων, πήρε τη μεγάλη απόφαση: πολλοί δήμαρχοι μελετούν (λένε) το ενδεχόμενο να ιδρύσουν δημοτικά πανεπιστήμια!

Θυμάστε το σλόγκαν της επταετίας; «Κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο!». Εκεί θα φτάσουμε… Στο πέρασμα του χρόνου πολλοί ηγέτες έμειναν στην Ιστορία γιατί δημιούργησαν μεγάλα πνευματικά ιδρύματα (μουσεία, βιβλιοθήκες, ναούς, εκπαιδευτήρια). Ιδρύματα που παραμένουν ακόμη και σήμερα λαμπροί φάροι της ανθρώπινης δημιουργίας.

Υπήρξαν όμως και άλλοι, όπως ο βασιλιάς των Ασσυρίων Σαρδανάπαλος, που αναφέρεται ως ο δημιουργός του πλέον ακατανόητου, άσκοπου και περιττού έργου που κατασκευάστηκε ποτέ, αφού ικανοποίησε μόνο τη δική του κενότητα και αλαζονεία.

Ο Σαρδανάπαλος κατασκεύασε έναν τεράστιο και πολυτελέστατο ναό στο μέσον μιας απέραντης ερήμου. Αποτέλεσμα: κανένας προσκυνητής δεν προσέφυγε ποτέ σε αυτόν να λατρέψει τους θεούς του… Αλήθεια, ποιες ανάγκες της κοινωνίας θα καλύψει η ίδρυση ενός ακόμα πανεπιστημίου στην Αθήνα ή αλλού; Ποιος τομέας της επιστήμης δεν καλύπτεται από τα υπάρχοντα ΑΕΙ;

Ένα είναι βέβαιο: η ενασχόληση των δημοτικών αρχόντων με υποθέσεις που δεν τους αφορούν και που δεν γνωρίζουν, μόνο βλάβη θα μπορούσε να προκαλέσει στα συμφέροντα των δημοτών.

Εκατομμύρια δαπανώνται για τη λειτουργία ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, για τη χρηματοδότηση ποδοσφαιρικών ομάδων, για θλιβερούς καρνάβαλους, για «πολιτιστικά καλοκαίρια» και τόσα άλλα.

Την ίδια στιγμή τα απορρίμματα είναι στους δρόμους, περιουσίες χάνονται με την πρώτη νεροποντή, τα σχολεία ρημάζουν, οι κοινωνικές υπηρεσίες είναι ανύπαρκτες, το πράσινο εξαφανίζεται, τα ποτάμια μολύνονται, οι χωματερές παραμένουν.

Όσοι ονειρεύονται τηβέννους και ακαδημαϊκές τελετές, καλά θα κάνουν να προσγειωθούν. Διαφορετικά, κινδυνεύουν να μείνουν στην Ιστορία ως δημιουργοί άσκοπων, ακατανόητων και περιττών έργων. Δηλαδή ως Σαρδανάπαλοι…

Πάνος Μπόζος, μαθηματικός, δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς «Για σας θα κάνω μια καλύτερη τιμή είπε το Τίποτα στο Κάτι και κείνο το ηλίθιο τό ΄χαψε», έγραψε η ποιήτρια Κική Δημουλά, αγαπητέ Πάνο. Αφιερωμένο στην αγαπητή Τοπική Αυτοδιοίκηση…


Τα Ελευσίνια Μυστήρια της ασκαρδαμυκτί γονυκλισίας

Δεν φτάνει που την έχουν εγκαταλείψει στη μοίρα της την καημένη τη (σημαντική) Ελευσίνα, και τα Μυστήριά της, και τα αρχαία της, και τα σέα της, και τα μέα της οι του εκ-Πολιτισμού μας, που περί άλλα τυρβάζουν.

Δεν φτάνει που μέχρι τώρα άφησαν σημαντικές αποφάσεις να σέρνονται μέχρι να τις πάρουν, μόνο και μόνο για τα μάτια του κόσμου- μην τυχόν και πάρουν αποφάσεις αποχαρακτηρισμού αρχαιοτήτων ή παράδοσης του δημοσίου συμφέροντος στο ιδιωτικό και γίνουν δαχτυλοδεικτούμενοι μετά την υπόθεση Ζαχόπουλου με τους άπειρους αποχαρακτηρισμούς.

Δεν φτάνει που οι φοβεροί και τρομεροί του εκ-Πολιτισμού μας το μόνο για το οποίο ξεσήκωσαν κόσμο και ντουνιά, και Τύπο, και κανάλια ήταν για μια δεντροφύτευση βιτρίνας. Μην και πάει η υπουργάρα με το φτυαράκι και δεν το απαθανατίσουμε… Δεν φτάνουν όλα αυτά. Μόλις το ιδιωτικό συμφέρον τους χτύπησε την πόρτα, όλα αυτά πήγαν περίπατο. Αναφανδόν παρέδωσαν όπλα κι αρχαιότητες. Να δοθεί, να δοθεί, να δοθεί- σαν να βροντοφώναζαν- το εργοστάσιο Βότρυς στην εταιρεία αλκοολούχων που το ζητάει για να αποθηκεύει υλικά.

Τι κι αν ανάμεσά τους είναι και εκρηκτικές πρώτες ύλες και μπορεί να κινδυνεύουν τα σημαντικά ελευσίνια αρχαία; Τι τους νοιάζει; Εκεί που έκαναν τους σεμνούς και ταπεινούς και άτολμους οι «σοφοί» του Αρχαιολογικού μας Συμβουλίου, τα πέταξαν τα πέπλα και γονάτισαν. Ό,τι πείτε, ιδιωτικό συμφέρον, ό,τι πείτε.

Αααααχ,σεμνά και ταπεινά (και σφράγιση Λυκαβηττού) που τους χρειάζεται…