Έλα να μάθεις στην πλατεία Βάθης…
Στο φτηνό ξενοδοχείο με τα σεντόνια των πολλών, ο έρωτας κρύβεται στο συρτάρι... Σημείωμα μιας Ρένας για κάποιον Τάσο
Μια μεγάλη κυκλική σκάλα οδηγεί στο δωμάτιο 407 ενός ξενοδοχείου αγοραίου έρωτα στην πλατεία Βάθης. Οι ροζ τοίχοι είναι σκασμένοι από την υγρασία. Φωνές από το διπλανό δωμάτιο διαπερνούν τους τοίχους.
Ύστερα από λίγα λεπτά η πόρτα ανοίγει. Μια νεαρή κοπέλα βγαίνει αγκαλιασμένη με ένα μεσήλικα.
Είναι η Γιορντάνα από τη Βουλγαρία. Το ξενοδοχείο είναι το σπίτι της και καθημερινά πληρώνει μόλις 10 ευρώ μαζί με την φίλη της την Ίνα. «Φοβάμαι να μιλήσω», λέει με σπαστά ελληνικά. Στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα από το Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας και το Δημαρχείο της Αθήνας βρίσκονται δεκάδες ξενοδοχεία που φιλοξενούν τους «αθλίους» της πρωτεύουσας. Εκδιδόμενες γυναίκες, τοξικομανείς, έμποροι ναρκωτικών, μετανάστες και μετανάστριες με μικρά
ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ
Εκδιδόμενες γυναίκες, κακοποιοί, τοξικομανείς, μετανάστες στεγάζουν τα λιγοστά όνειρά τους
παιδιά και λίγα ευρώ στην τσέπη βρίσκουν εκεί πρόχειρο κατάλυμα. Σε ένα από αυτά τα ξενοδοχεία που ξέσπασε πυρκαγιά χθες τα ξημερώματα κάηκαν ζωντανοί μια 34χρονη γυναίκα και το δίχρονο αγοράκι της.
Ο 32χρονος Νίκος έχει περάσει αρκετά βράδια στα δωμάτια αυτών των ξενοδοχείων. Τα μάτια του όπως λέει έχουν δει πολλά. Διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, μικρά κορίτσια που εκδίδονται, μετανάστες που βρέθηκαν ένα βήμα πριν από την εξαθλίωση.
«Πήγαινε ένα βράδυ μέσα. Γίνονται πράγματα που δεν μπορεί να τα χωρέσει ο νους σου. Εκεί, δυστυχώς έφαγα τα καλύτερά μου χρόνια», λέει στα «ΝΕΑ» καθισμένος στα σκαλιά ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού. Η καταγωγή του είναι από το Αγρίνιο. Στην Αθήνα ήρθε για να αναζητήσει μια καλή δουλειά, «όμως έμπλεξε άσχημα». Σήμερα, προσπαθεί να ξεχάσει ό,τι έχει ζήσει και να ξεκόψει από τα ναρκωτικά. Όπως λέει, τα καταφέρνει. Μόλις έμαθε για την τραγική κατάληξη της 34χρονης γυναίκας που βρέθηκε απανθρακωμένη μαζί με το ανήλικο παιδί της στο ξενοδοχείο «Δωδώνη», στη συμβολή Μαιζώνος και Μάγερ, θυμήθηκε την αδελφή του. «Την βρήκαμε νεκρή λίγο πιο πέρα από ένα ξενοδοχείο όπου και εκδιδόταν». Ο Νίκος για να μείνει στα ξενοδοχεία της περιοχής πλήρωνε 15 και 20 ευρώ την βραδιά.
Στις οδούς Μάγερ, Μαιζώνος, Βίκτωρος Ουγκώ, Ψαρών, Βερανζέρου, Γερανίου και Σωκράτουςστην καρδιά της Αθήνας- βρίσκονται τα περισσότερα από τα «ξενοδοχεία των αθλίων». «Απλά εδώ τα πάντα φαίνονται. Ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Θα βρεις τα πάντα. Από εμπόρους ναρκωτικών μέχρι και μανάδες με τα μικρά τους παιδιά που μένουν επειδή είναι πολύ φθηνά», λέει ο υπεύθυνος της ρεσεψιόν ξενοδοχείου στην οδό Μάγερ.
Μια νεαρή κρατά το μωρό της στην αγκαλιά. «Πού αλλού να μείνω; Ήρθα από την Αλβανία, προσπαθώντας να βρω μια δουλειά. Ο σύζυγός μου με άφησε. Δεν έχω άλλη επιλογή», λέει στα «ΝΕΑ» κρατώντας την ανωνυμία της.
Χωρίς κανόνες
«ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ αυτά στις αρχές της δεκαετίας του ΄70 αποτελούσαν το μεγαλύτερο δυναμικό της πρωτεύουσας.
Ήταν 30 έως 40 κλινών και δυστυχώς κάποια από αυτά δεν μπόρεσαν να εξελιχθούν.
Ουσιαστικά προσφέρουν παραξενοδοχειακό έργο, αφού δεν είναι σε καθόλου καλή κατάσταση», σημειώνει ο κ. Γιώργος Τσακίρης, πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών – Αττικής. Ο αριθμός τους ξεπερνάει τα 30 και σχεδόν όλα δεν τηρούν τους κανόνες ασφάλειας και υγιεινής.
Στεγάζονται σε διατηρητέα κτίρια ή παλιές πολυκατοικίες και επεκτείνονται σε ένα τόξο από την Ομόνοια μέχρι και τον Σταθμό Λαρίσης ακολουθώντας την συνολικότερη υποβάθμιση της περιοχής. Την τελευταία εξαετία εκδηλώθηκαν συνολικά 444 πυρκαγιές σε χώρους προσωρινής διαμονής και 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.














