Απαγωγή θρίλερ

Κυνήγι «φαντασμάτων» η έρευνα για την απαγωγή

Το στίγμα επτά τηλεφώνων- όσα χρησιμοποιήθηκαν για την επικοινωνία με την οικογένεια Μυλωνά- και τέσσερις έως έξι απαγωγείς- «φαντάσματα» είναι τα μόνα δεδομένα που έχει η Αστυνομία για τον εντοπισμό των δραστών της απαγωγής του Γ. Μυλωνά.

Η έρευνα για την εξιχνίαση της υπόθεσης κατευθύνεται σε μια περιοχή από τη Λάρισα έως την Καβάλα, όπου κινήθηκαν μέλη της ομάδας των απαγωγέων τις δύο εβδομάδες που διήρκεσε η ομηρεία του βιομηχάνου. Στηρίζεται στην πραγματικότητα σε ελάχιστα στοιχεία και οι πληροφορίες που μπορεί να οδηγήσουν στην ταυτότητα των δραστών είναι

ΜΕ ΚΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Οι απαγωγείς είναι περισσότεροι από 4 (μπορεί και 6), που μιλούσαν καλά ελληνικά, πλην ενός που μιλούσε σπαστά

μηδαμινές. Ακόμη και η μαρτυρία του ίδιου του Γ. Μυλωνά ελάχιστα μπορεί να προσφέρει στην έρευνα, αφού όπως κατέθεσε δεν ξέρει περισσότερα.

Υπερεπαγγελματικά
Η ολοκλήρωση της απαγωγής, με την καταβολή των λύτρων των 12 εκατομμυρίων ευρώ και την απελευθέρωση του θύματος, απέδειξε πως οι δράστες λειτούργησαν υπερεπαγγελματικά, κρατώντας δικλίδες ασφαλείας σε κάθε τους κίνηση, προκειμένου να μην εντοπιστούν και να ξεφύγουν με τα λύτρα. Η έρευνα της Ασφάλειας πάντως, περιλαμβάνει έναν ευρύ κύκλο προσώπων, οι κινήσεις των οποίων παρακολουθούνται τις τελευταίες ημέρες. Ωστόσο, για κανέναν έως τώρα δεν έχουν προκύψει έστω ενδείξεις ότι πήρε μέρος στην απαγωγή.

Τα μοναδικά δεδομένα για την υπόθεση είναι οι περιοχές στις οποίες κινήθηκαν οι δράστες τις δύο εβδομάδες της ομηρείας του Γ. Μυλωνά: οι περιοχές αυτές προκύπτουν από τον εντοπισμό των τηλεφωνημάτων προς την οικογένεια, την περιοχή στην οποία αφέθηκε η ηχογραφημένη κασέτα με την «απόδειξη ζωής» του επιχειρηματία και τα σημεία που υποδείχθηκαν για την παράδοση των λύτρων. Σημειώνεται ότι οι δράστες έδωσαν δύο ραντεβού για την παράδοση των λύτρων, το ένα εκ των οποίων ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Η Αστυνομία προσπαθεί να αξιολογήσει και όσα εξιστόρησε ο ίδιος ο κ. Μυλωνάς για τις συνθήκες κράτησής του.

Μιλούσε ο «εγκέφαλος»
Έτσι, από την Αστυνομία θεωρείται δεδομένο ότι οι απαγωγείς είναι περισσότεροι από τέσσερις (εκτιμάται πως μπορεί να είναι και έξι), που μιλούσαν όλοι τους καλά ελληνικά, πλην ενός ο οποίος μιλούσε σπαστά. Ένας εκ των απαγωγέων θεωρείται «εγκέφαλος», καθώς φέρεται ότι έγραψε το σημείωμα με το οποίο ζητούσαν τα λύτρα και ήταν αυτός που μιλούσε στα επτά τηλεφωνήματα που έγιναν.

Τα μέλη της ομάδας απέφευγαν καθ΄ όλη τη διάρκεια της εξέλιξης της υπόθεσης να επεκτείνουν τις συνομιλίες τους. Τόσο στα τηλεφωνήματα όσο και στην επαφή που είχαν με τον επιχειρηματία, οι κουβέντες ήταν κοφτές και για συγκεκριμένα θέματα. Μάλιστα, στα τηλεφωνήματα έδιναν μόνον εντολές.

Χαρακτηριστικό της επαγγελματικότητας που έδειξαν ήταν το πρώτο ραντεβού για την παράδοση των λύτρων, το οποίο έδωσαν στην περιοχή της Καβάλας και στη συνέχεια ματαίωσαν. Όπως εκτιμάται, με τον τρόπο αυτό οι απαγωγείς ήλεγξαν το περιβάλλον, προκειμένου να διασφαλιστούν κατά την παραλαβή των χρημάτων, όπως και τελικά έγινε το βράδυ του Σαββάτου.

«Η υπόθεση είναι ιδιαίτερα δύσκολη», έλεγε χθες στα «ΝΕΑ» αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., παραδεχόμενος εμμέσως πως η έρευνα γίνεται σχεδόν στα τυφλά, καθώς οι αστυνομικοί ακόμη και στην παράδοση των λύτρων απέφυγαν οποιαδήποτε παρακινδυνευμένη ενέργεια, προκειμένου να μην κινδυνεύσει ο επιχειρηματίας.
Έμεινε στο ίδιο κρησφύγετο

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ πως ο επιχειρηματίας έμεινε στα χέρια των δραστών στο ίδιο κρησφύγετο, χωρίς όμως να έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει το σημείο, επισημαίνοντας ότι «ήταν μακριά από τη Θεσσαλονίκη». Στο δωμάτιο όπου έμεινε, οι απαγωγείς τού παρείχαν καθημερινά εφημερίδες, άκουγε ραδιόφωνο, ενώ η επαφή ήταν μονόπλευρη, καθώς όπως έλεγαν κύκλοι της οικογένειας ο ίδιος δεν είχε τη δυνατότητα να βλέπει τους απαγωγείς, σε αντίθεση με εκείνους, διότι είχαν φροντίσει να διαμορφώσουν κατάλληλα τον χώρο.


«Δεν θα τα πω ούτε στην ΕΛ.ΑΣ.»

Νέα σελίδα στη ζωή του γυρίζει ο Γιώργος Μυλωνάς, μετά την πολυήμερη ομηρεία του. «Απολαμβάνω τον ήλιο, είχα να δω φως 13 ημέρες», είπε χθες στους δημοσιογράφους, έξω από το σπίτι του στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, εκεί όπου το βράδυ της 9ης Ιουνίου άρχισε η μεγάλη περιπέτεια της ζωής του.

O 49χρονος βιομήχανος προανήγγειλε την παραίτησή του από την ηγεσία του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για να περνά περισσότερο χρόνο με τη σύζυγο και τα παιδιά του. «Δυστυχώς, δεν μπορώ να σταματήσω να δουλεύω», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Γιώργος Μυλωνάς εμφανίσθηκε ψύχραιμος και ομιλητικός στους δημοσιογράφους, λίγες ώρες μετά την απελευθέρωσή του. Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις, αποφεύγοντας

«ΗΤΑΝ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ»

Ο Γ. Μυλωνάς επανέλαβε δύο φορές πως τη διαπραγμάτευση ανέλαβε η σύζυγός του, «που ήταν εκπληκτική»

όμως να αναφερθεί σε λεπτομέρειες για τις συνθήκες ομηρείας του, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την κατάληξη «πολυτελή»- με δεδομένο ότι του παρασχέθηκαν αυτοκίνητο και οδηγίες για να επιστρέψει στο σπίτι του.

Ο κ. Μυλωνάς ήταν ευδιάθετος χθες το πρωί, έξω από τη βίλα του στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης, όπου το βράδυ της 9ης Ιουνίου τρεις κουκουλοφόροι μπροστά στα μάτια της συζύγου του τον απήγαγαν.

«Ήταν μία ατυχής συγκυρία για μένα, ήμουν ο άτυχος της υπόθεσης, να μη συμβεί σε κανέναν», τόνισε, ενισχύοντας την άποψη που είχαν εκφράσει οι απαγωγείς στο σημείωμά τους, ότι επελέγη μεταξύ πολλών επιχειρηματιών προκειμένου να κερδίσουν χρήματα. Άλλωστε ο κ. Μυλωνάς υποστήριξε πως ο ίδιος δεν φρόντισε να έχει προσωπική φύλαξη «επειδή δεν αισθανόταν να απειλείται από κανέναν». Για τις συνθήκες της απαγωγής του ο 49χρονος επιχειρηματίας δεν έδωσε ιδιαίτερες λεπτομέρειες στους δημοσιογράφους, αφού τόνισε πως «κάποια πράγματα δεν θα τα πω ούτε στην Αστυνομία, θα τα κρατήσω μέχρι να πεθάνω μέσα μου». Για το μόνο που διαβεβαίωσε ήταν πως δεν ταλαιπωρήθηκε. «Οι απαγωγείς ήταν ευγενικοί και καλοί μαζί μου, μου έδωσαν ό,τι ζητούσα. Οι συνθήκες κράτησής μου ήταν αξιοπρεπείς». Ο κ. Μυλωνάς άφησε αιχμές και για μέσα ενημέρωσης ότι προέβαλλαν την υπόθεση, επιμένοντας πως ο ίδιος θέλει να διατηρηθεί «χαμηλά το θέμα», ακόμη και μετά τη θετική για τον ίδιο έκβασή του.

Σχετικά με τα λύτρα ο κ. Μυλωνάς επανέλαβε δύο φορές πως τη διαπραγμάτευση ανέλαβε η σύζυγός του, «που ήταν εκπληκτική», όπως χαρακτηριστικά είπε, ενώ όσον αφορά το ποσό που κατεβλήθη το αποφάσισε η ίδια.


Οι πέντε πιο «διάσημες» απαγωγές του αιώνα

ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΑΓΩΓΕΣ συγκλόνισαν την κοινή γνώμη και γράφτηκαν στην Ιστορία. Σε κάποιες ο λόγος ήταν η αγριότητα των απαγωγέων, σε άλλες η ιδιομορφία των λύτρων και σε μερικές απλά το όνομα των θυμάτων. «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν πέντε από τις πιο «διάσημες» απαγωγές του αιώνα.

CΗΑRLΕS JR. LΙΝDΒΕRGΗ. Η απαγωγή τού μόλις 20 μηνών γιου του διάσημου αεροπόρου Charles Lindbergh το 1932 συγκλόνισε την Αμερική. Ο Lindbergh αποφάσισε να διαπραγματευτεί με τους απαγωγείς χωρίς να το γνωρίζει η αστυνομία. Η συνεννόηση γινόταν με σημειώματα μέσω αγγελιών στις εφημερίδες. Αφού έδωσε τα λύτρα έλαβε το δέκατο στη σειρά σημείωμα που έλεγε πού βρίσκεται το παιδί. Όμως ο μικρός μερικές μέρες μετά βρέθηκε νεκρός. Η αστυνομία υπέθεσε ότι πρέπει να έπεσε, κατά λάθος, την ώρα που ο απαγωγέας κατέβαινε από τη σκάλα.

CLΑUDΙΑ ΜΕLCΗΕRS.
Τρεις ένοπλοι εισέβαλαν στο σπίτι της στο Άμστερνταμ το 2005. Έδεσαν τον σύζυγο και τα παιδιά της και την απήγαγαν. Αν και επρόκειτο για την κόρη ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ολλανδία, αφέθηκε ελεύθερη ύστερα από 48 ώρες χωρίς να έχει πάθει τίποτα. Ακόμη δεν είναι γνωστό αν πληρώθηκαν τα λύτρα.

VΕRUSΚΑ RΑΜΙRΕΖ.
Πρώην Μις Βενεζουέλα, απήχθη το 2003 και αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από τρεις ώρες. Τα λύτρα ήταν δεκαπέντε αυτόγραφα για τους απαγωγείς της.

ΕRΙC ΡΕUGΕΟΤ. Ο γιος του ιδιοκτήτη της γνωστής αυτοκινητοβιομηχανίας έπεσε θύμα απαγωγής σε ηλικία τεσσάρων ετών στο Παρίσι το 1960. Οι απαγωγείς τον επέστρεψαν σώο αφού πήραν τα λύτρα που ζήτησαν. Συνελήφθησαν μερικά χρόνια αργότερα. JΟΗΝ ΡΑUL GΕΤΤΥ Γ΄. Εγγονός του πλουσιότερου ανθρώπου του κόσμου τότε, του πολυδισεκατομμυριούχου μεγιστάνα του πετρελαίου, έπεσε θύμα απαγωγής το 1973. Ο παππούς του αρνήθηκε να πληρώσει τα λύτρα των 3 εκατ. δολαρίων και έλαβε τυλιγμένο σε εφημερίδα ένα κομμένο αυτί που υποτίθεται ότι ήταν του αγοριού. Τότε συμφώνησε να πληρώσει. Οι απαγωγείς δεν βρέθηκαν ποτέ.


«Βλέπουν ξανά και ξανά την ταινία τρόμου στην οποία ήταν πρωταγωνιστές»

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να κοιμηθούν: οι στιγμές που βρίσκονταν στα χέρια των απαγωγέων τους γίνονται καθημερινοί εφιάλτες. Αισθάνονται ανησυχία χωρίς λόγο. Το φαγητό από απόλαυση μετατρέπεται σε Γολγοθά. Δεν βρίσκουν πουθενά ηρεμία. Τα τελευταία χρόνια πολλές είναι οι υποθέσεις απαγωγών που έχουν συγκλονίσει την Ελλάδα, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Παρ΄ όλο όμως που οι περισ- σότερες από αυτές είχαν αίσιο τέλος και οι δράστες συνελήφθησαν, οι ειδικοί τονίζουν ότι τα προβλήματα των ομήρων δεν σταματούν πάντα με την απελευθέρωση- ακόμη κι όταν εμφανίζονται με ψυχραιμία και αυτοκυριαρχία, όπως συνέβη στην περίπτωση του Γιώργου Μυλωνά. «Δεν σβήνονται»
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η απαγωγή είναι μία άκρως επώδυνη ψυχικά κατάσταση. Η αμηχανία, ο φόβος και κυρίως ο πανικός που αισθάνονται τα θύματα και το γεγονός ότι δεν μπορούν να έχουν τον έλεγχο στα χέρια τους είναι αναμνήσεις που δύσκολα μπορεί κάποιος να σβήσει», λέει στα «ΝΕΑ» ο ψυχολόγος δρ Νίκος Παπαδόπουλος.

Το συνηθέστερο σύνδρομο, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, που παρουσιάζουν οι άνθρωποι που έχουν πέσει θύμα απαγωγής είναι αυτό της μετατραυματικής διαταραχής. «Έχουν περάσει ένα μεγάλο ψυχολογικό σοκ και μάλιστα κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Βλέπουν ξανά και ξανά την ταινία τρόμου στην οποία ήταν πρωταγωνιστές. Και όλα αυτά διακόπτουν τη φυσιολογική ροή της καθημερινότητας», επισημαίνει η καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, κ. Λίζα Βάρβογλη.

Διαταραχές στον ύπνο και την όρεξη αλλά και συμπτώματα ταχυκαρδίας είναι, όπως λέει, συνηθισμένα. «Στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα, τα θύματα δεν θέλουν καν να μιλούν για

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

Μερικές φορές τα θύματα ταυτίζονται με τους απαγωγείς, καθώς θεωρούν ότι η ζωή τους εξαρτάται από εκείνους

την τραυματική εμπειρία τους. Και αυτό γιατί νιώθουν ότι στη συγκεκριμένη φάση της ζωής τους ήταν αδύναμοι και δεν μπόρεσαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους».

Το 1973 σε τράπεζα της Σουηδίας, τέσσερις όμηροι, τρεις άνδρες και μία γυναίκα, παρέμειναν για 131 ολόκληρες ώρες στα χέρια ληστών. Το εντυπωσιακό ωστόσο δεν ήταν η ληστεία καθαυτή αλλά η συμπεριφορά των θυμάτων. Οι όμηροι άρχισαν να επικρίνουν την αστυνομία για τη σκληρή στάση της, αρνούνταν να απελευθερωθούν και ταυτίζονταν με τους ληστές. «Αυτή η συμπεριφορά είναι γνωστή και ως το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Τα θύματα ταυτίζονται με τους απαγωγείς, καθώς θεωρούν ότι η ζωή τους εξαρτάται από εκείνους.», σημειώνει η κ. Βάρβογλη.

Αντιφατικά συναισθήματα
Όπως λένε οι ειδικοί, πάντως, τα θύματα απαγωγής σε άλλες περιπτώσεις έχουν εμφανίσει σύνδρομο αντιφατικών αισθημάτων. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Νατάσας Κάμπους, της 18χρονης Αυστριακής, η οποία μετά την απελευθέρωσή της από τον επί 8 χρόνια απαγωγέα της, έκανε αντικρουόμενες δηλώσεις. «Ήταν κομμάτι της ζωής μου. Και γι΄ αυτό, κατά κάποιον τρόπο θρηνώ γι΄ αυτόν», έλεγε, ενώ σε άλλη συνέντευξή της λίγες μέρες αργότερα δήλωνε ότι τον μισούσε και «μερικές φορές σκεφτόταν να τον αποκεφαλίσει με ένα τσεκούρι». Η εμφάνιση και η διάρκεια των συμπτωμάτων εξαρτάται από την προσωπικότητα του θύματος. «Μπορεί να εμφανιστούν αμέσως, αλλά κι έπειτα από τρεις ή έξι μήνες και να κρατήσουν από λίγες ημέρες μέχρι και ολόκληρη ζωή, εάν τα θύματα δεν έχουν βοήθεια», επισημαίνει ο δρ Παπαδόπουλος.