[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Ο ταχυδρόμος χτυπάει… μόνο για διαφημίσεις

Κάποτε η ΕΒΓΑ της γειτονιάς εξυπηρετούσε δεκάδες ανθρώπους που δεν είχαν τηλέφωνο στο σπίτι τους. Στα χωριά υπήρχε το τηλεφωνείο για την επικοινωνία των κατοίκων του και ο ταχυδρόμος ήταν ένα από τα πιο προσφιλή πρόσωπα σε κάθε μέρος της Ελλάδας.

Μισό αιώνα πίσω μας, με το ένα τρίτο των Ελλήνων στα ξένα, η προσμονή του γράμματος ήταν κοινός τόπος και η χαρά της αλληλογραφίας δεδομένη.

Σήμερα μόνο λογαριασμοί και διαφημιστικά φυλλάδια γεμίζουν τα γραμματοκιβώτια και το αναμείνατε στο ακουστικό σας αντικαταστάθηκε από την κλήση σας που προωθείται.

Περάσαμε στην ψηφιακή εποχή της ταχύτητας, της αμεσότητας και της διαφάνειας. Κάναμε το κινητό σκουλαρίκι στο αυτί μας και χάσαμε την επαφή από την πολλή επικοινωνία. Δεν χρειάζεται να βλεπόμαστε, να κουβεντιάζουμε και να τσακωνόμαστε. Αντ΄ αυτών στέλνουμε εικόνα και ήχο από το κινητό και σύντομα θα κάνουμε βιντεοκλήσεις, όπως άλλοτε κάνανε βεγγέρες.

Με τον ίδιο τρόπο άλλωστε, το νυφοπάζαρο της πλατείας ή της προκυμαίας αντικαταστάθηκε από το facebook και ο χαβαλές στο καφενείο από το messenger. Εκτονωνόμαστε ψηφιακά, επικοινωνούμε εικονικά, αναστενάζουμε τηλεφωνικά σε ροζ γραμμές και σιχτιρίζουμε κατά μόνας.

Γύρω μας εξάλλου όλα ακριβαίνουν. Επιζητούμε λοιπόν να ξεφύγουμε σε ένα δικό μας φανταστικό κόσμο, χωρίς άλλες χρεώσεις, με δωρεάν όνειρα θερινής νυκτός.