Ο βασιλιάς του «suvlaki»

«Όλα ξεκίνησαν τυχαία. Μια φίλη μου είπε για έναν σεφ που έψαχνε βοήθεια για ένα Σαββατοκύριακο. Είπα γιατί όχι; Μόλις τελείωσαν οι δύο μέρες με ρώτησε αν θέλω να μείνω. Η απάντηση ήταν αυθόρμητα θετική», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Θόδωρος Κυριακού, ο Έλληνας που σύμφωνα με τις αγγλικές εφημερίδες άλλαξε την εικόνα του ελληνικού φαγητού στο μυαλό των Λονδρέζων.

«Ειλικρινά δεν περίμενα ποτέ να βρω μια δουλειά τόσο ενδιαφέρουσα για μένα όσο θεωρούσα το ναυτικό, που ήταν η πρώτη μου απασχόληση», θυμάται ο κ. Κυριακού. Μεγάλωσε στην Αθήνα και το 1980 άρχισε να ταξιδεύει ως αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού. Κηρύχθηκε όμως ανυπότακτος και αυτό του στέρησε τη δυνατότητα να γυρίσει στην Ελλάδα. Το 1985 βρέθηκε πρώτη φορά στη βρετανική πρωτεύουσα, λίγο προτού λήξει το διαβατήριό του. «Η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν μου πρότεινε να δουλέψω

Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Στα εστιατόριά του δεν σέρβιρε χωριάτικη και μουσακά, αλλά «πειραγμένες» παραδοσιακές συνταγές

στα γραφεία της στο Λονδίνο. Δέχτηκα την πρόταση αλλά άντεξα μακριά από τη θάλασσα μόνο τρεις βδομάδες», σημειώνει. Έτσι μόλις ανακάλυψε ότι η Greenpeace αναζητούσε εμποροπλοίαρχο για ένα από τα καράβια της χωρίς δεύτερη σκέψη πήγε εθελοντής.

Η αρχή
Το 1995 άνοιξε το πρώτο δικό του εστιατόριο, το «Livebait», σε μια όχι ιδιαίτερα δημοφιλή περιοχή του Λονδίνου, νότια του Τάμεση. Η κύρια ιδέα ήταν συνδεδεμένη με τη θάλασσα και προσέφερε κυρίως ψαρικά. «Ήταν πιάτα που είχα δοκιμάσει σε κάθε λιμάνι που έπιανα στα διάφορα ταξίδια που είχα κάνει μέχρι τότε», λέει. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει.

Το αποτέλεσμα; «Το 1998 βρέθηκε μπροστά μου μια επιταγή με ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό που δεν μπορούσα να αφήσω και το 1999 ξεκίνησα το “Τhe Real Greek”». Η πόλη ήταν γεμάτη από εστιατόρια με έθνικ κουζίνες αλλά δεν υπήρ- χαν αρκετά ελληνικά, έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει ένα, σε μια «μοδάτη» περιοχή, το Χόξτον, με στόχο να προσφέρει την αυθεντική ελληνική κουζίνα. «Δεν σερβίραμε χωριάτικη σαλάτα, ρετσίνα και μουσακά. Μάλιστα οι Έλληνες πελάτες τον πρώτο καιρό αντιδρούσαν, αφού έρχονταν με την απαίτηση να φάνε όπως θα έτρωγαν στην παραδοσιακή ελληνική ταβέρνα», τονίζει. Σιγά σιγά όμως η ιδέα έπιασε και το «Τhe Real Greek» έγινε αλυσίδα που αριθμεί σήμερα επτά εστιατόρια.

«Μπουτίκ του κεμπάπ»
Μια εξαιρετικά επιτυχημένη εμπορικά κίνηση στο πλαίσιο της αλυσίδας ήταν το «Suvlaki and Βar». Αν και αρχικά δεν είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον, αφού οι Άγγλοι είχαν διαφορετική αντίληψη για το αυθεντικό σουβλάκι, επηρεασμένοι από τις διακοπές τους στην Ελλάδα και τα κεμπαμπτσίδικα του Λονδίνου. Χαρακτηρίστηκε όμως από έναν δημοσιογράφο ως «μπουτίκ του κεμπάμπ» και έτσι έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια. Παρά την τεράστια επιτυχία και αναγνώριση που του έφερε το «Τhe Real Greek» ο κ. Κυριακού, ως γνήσια ελεύθερο πνεύμα ή όπως ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται «ως ακατάστατο μυαλό», εδώ και ένα χρόνο έχει αποχωρήσει από την ενεργό συμμετοχή στην αλυσίδα και προσφέρει μόνο συμβουλευτικές υπηρεσίες σχετικά με το μενού. «Όπως μάλλον φαίνεται από τη ζωή μου μέχρι τώρα, αναζητώ συνεχώς αλλαγές και μου αρέσουν τα καινούργια πράγματα», δηλώνει. Αυτή την περίοδο έχει στα σκαριά τη νέα του δουλειά, η οποία όπως λέει δεν θα είναι κάτι ελληνικό. Υποστηρίζει πως «ζώντας στο Λονδίνο του 2008, μια από τις πιο πολυπολιτισμικές μητροπόλεις του κόσμου, αναρωτιέμαι αν χρειάζεται να μιλάμε για “εθνικές κουζίνες”. Επηρεασμένος από το πνεύμα της πόλης αποφάσισα να κάνω κάτι με επιρροές από όλες τις ευρωπαϊκές κουζίνες».


Με οδηγό το φρικασέ της μαμάς

ΓΙΑ ΤΟΝ Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ άλλωστε η ελληνική κουζίνα και τα προϊόντα δεν είναι καινούργια μόδα στο Λονδίνο, αν και όπως τονίζει οι τιμές τους είναι τσιμπημένες ακόμη και για τους Άγγλους. Όσο για τις ελληνικές γεύσεις που αυτός προτιμάει; Είναι υπέρμαχος του παραδοσιακού με προσωπικές όμως πινελιές. «Καμία από τις συνταγές μου δεν είναι δική μου, είναι κλασικές, απλά εκεί που η μητέρα μου σταματάει να δοκιμάσει για παράδειγμα το φρικασέ και κρίνει ότι είναι έτοιμο, εγώ ίσως το μαγειρέψω για δέκα λεπτά παραπάνω», λέει. Παραδέχεται ότι είναι 100% επηρεασμένος από τον τρόπο μαγειρικής της και παρ΄ ότι απολαμβάνει να βρίσκεται στην κουζίνα μαζί της και οι δύο προτιμούν να διαχωρίζουν τις αρμοδιότητες γιατί δεν θα καταφέρουν να συμφωνήσουν στο πώς πρέπει να καταλήξει ένα πιάτο.

Πριν από περίπου δύο βδομάδες κυκλοφόρησε στα αγγλικά ράφια και το τελευταίο του βιβλίο «Ένα μαγειρικό ταξίδι στα ελληνικά νησιά». Κατά τη διάρκεια της συγγραφής του κατάφερε να συνδυάσει τις μεγαλύτερες αγάπες του, τη θάλασσα και τη μαγειρική.

«Το βιβλίο γράφτηκε εξ ολοκλήρου πάνω στο ιστιοπλοϊκό, δεν είχα κάνει καμία προεργασία. Όσο για τις συνταγές, μερικές τις ανακάλυψα στα νησιά και άλλες τις δημιούργησα μόνος μου με βάση την έμπνευση της στιγμής ενώ αγόραζα ελληνικά προϊόντα. Η μητέρα μου δεν θα δεχόταν ποτέ ότι οι δεύτερες είναι ελληνικές, όμως τι πιο ελληνικό από μια σαλάτα με φρέσκα λάχανα, αυγοτάραχο και λαδολέμονο;», σημειώνει.


Ο σεφ προτείνει

Φιλέτα αντσούγιας με κάππαρη Σαντορίνης και άνηθο Για τη σαλάτα
● 60 γραμμ. κάππαρη ● 20 γραμμ. φύλλα κάπαρης ● 30 αλατισμένα, πλυμένα και λεπτοκομμένα φιλέτα αντσούγιας ● 500 γραμμ. χοντροκομμένες πατάτες ● 50 γρ ψιλοκομμένη ρόκα Για τη βινεγκρέτ Visanto (σάλτσα)
●70 ml έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ● 40 ml κρασί Visanto ● Χυμός ενός λεμονιού ● 50 γραμμ. ψιλοκομμένο κρεμμύδι ● Μία ψιλοκομμένη σκελίδα σκόρδου ● Αλάτι και μαύρο πιπέρι Συνοδεύεται με ζεστό ψωμί και βρασμένα αυγά
Οι δύο μεγάλες του αγάπες

Η θάλασσα ήταν και παραμένει η μεγάλη αγάπη του Θόδωρου Κυριακού. Η δεύτερη αδυναμία του είναι η μαγειρική. «Αυτό που μου αρέσει στο επάγγελμα του μάγειρα είναι ότι οι μέρες δεν είναι ποτέ μονότονες και ίδιες. Μου αρέσει ακόμη και το περίεργο ωράριο ενώ το μεγαλύτερο ατού της δουλειάς είναι ότι έχεις ανταπόκριση από τον κόσμο και μάλιστα πολύ σύντομα, ακόμη και μέσα στην ίδια μέρα», αναφέρει