ΚΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΕ ΣΤΕΓΝΗ ΑΣΦΑΛΤΟ

Όταν… φτιάχνει ο καιρός και στεγνώνει η άσφαλτος, μικραίνουν οι αποστάσεις όσον αφορά την απόδοση των ελαστικών και μπορούμε να πούμε ότι κανένα από τα έξι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πραγματικά κακό. Απόδειξη οι χρόνοι των γύρων στην πίστα και οι ταχύτητες στο σλάλομ, που κυμαίνονται σε παρεμφερή χαμηλά επίπεδα. Διαφοροποιήσεις παρατηρούνται στο φιλτράρισμα των κραδασμών, στην άνεση οδήγησης και στη δημιουργία θορύβων, δεν θεωρούνται όμως τόσο σημαντικές, ώστε να αναδειχθούν σε καθοριστικό κριτήριο επιλογής κατά την αξιολόγηση των ελαστικών. Επίσης και στην ασφάλεια οδήγησης παραμένουν οι παρατηρούμενες αποκλίσεις σε λογικά επίπεδα. Στη δοκιμή φρεναρίσματος ξεχωρίζει όμως για μία ακόμη φορά η ήρα από το σιτάρι. Έτσι βλέπουμε ότι με το Uniroyal φρενάρει το Κia Sportage από ταχύτητα 100 χλμ./ώρα ύστερα από 39,8 μ., ενώ στο Μichelin απαιτούνται 45,9 μ. για την ίδια δοκιμασία. Στην τελική σούμα ανακηρύσσεται αδιαφιλονίκητα ως κορυφαίο μεταξύ των έξι ελαστικών για μοντέλα 4Χ4 το Uniroyal. Στη δεύτερη θέση πλασάρεται το Μatador χάρη- μεταξύ άλλων – και στις πολύ καλές επιδόσεις του σε βρεγμένη άσφαλτο. Αξίζει να αναφέρουμε ότι και οι δύο μάρκες ανήκουν στον γερμανικό όμιλο της Continental. Τρίτο στην κατάταξη το Goodyear, που δεν τα καταφέρνει ιδιαίτερα καλά σε βρεγμένη άσφαλτο, ενώ προσφέρει καλή ελκτική πρόσφυση στο χώμα, αν και υστερεί σε ακρίβεια χειρισμών. Ακολουθούν δύο προϊόντα του ομίλου Μichelin. Το ΒF Goodrich αντισταθμίζει τις αδυναμίες του σε βρεγμένο ασφαλτοτάπητα με εν μέρει καλές αποδόσεις εκτός δρόμου, ενώ το Μichelin χάνει βαθμούς εξαιτίας των κακών αποτελεσμάτων στην υδρολίσθηση και της μακρινής απόστασης φρεναρίσματος σε στεγνή άσφαλτο. Τελευταίο κατατάσσεται το GΤ Radial, ένα φτηνό ελαστικό από την Ινδονησία, το οποίο δεν καταφέρνει να πείσει σε κανένα κεφάλαιο των δοκιμών μας.