ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

Ακόμη σημαντικότερη κρίνεται βεβαίως η συμπεριφορά κάθε ελαστικού σε ολισθηρό ασφαλτοτάπητα, πολύ περισσότερο μάλιστα τη στιγμή που παρατηρούνται μεγάλες διακυμάνσεις σε αυτό το κεφάλαιο ανάλογα με το λάστιχο. Αναφέρουμε για παράδειγμα το φρενάρισμα.

Σε ένα τμήμα της πίστας με σχετικά υψηλή ολισθηρότητα και με συντελεστή τριβής κάτω από 0,5 (αντιστοιχεί περίπου στην κατάσταση της ασφάλτου σε μία αρκετά πολυσύχναστη διασταύρωση) χρειάζεται το καλύτερο λάστιχο της δοκιμής μας- εκείνο της Uniroyal- 81,1 μ. για να ακινητοποιηθεί φρενάροντας.

Το ίδιο αυτοκίνητο ακινητοποιείται φορώντας ελαστικά της ΒF Goodrich έπειτα από 100,6 μέτρα και με το GΤ Radial απαιτούνται 103 μέτρα. Τη στιγμή δηλαδή που έχει σταματήσει το αυτοκίνητο με τα ελαστικά της Uniroyal και έχει ακινητοποιηθεί, με τα άλλα λάστιχα θα κινούνταν ακόμη με ταχύτητα γύρω στα 45 χλμ./ώρα!

Μεγάλες διαφοροποιήσεις φέρνουν στο φως και οι δοκιμές υδρολίσθησης (ακουαπλάνινγκ). Εδώ παίζει ρόλο από ποια ταχύτητα και πάνω αρχίζει και κολυμπά το λάστιχο, αφού παρεμβάλλεται μεταξύ του οδοστρώματος και του πέλματος νερό και χάνεται η επαφή με τον δρόμο. Εκεί λοιπόν όπου συνεχίζει το Κia χωρίς πρόβλημα χρησιμοποιώντας ελαστικά της Uniroyal, έχει αρχίσει ήδη και «κολυμπά» με τα λάστιχα των ΒF Goodrich, GΤ Radial και Μichelin. Όσον αφορά τις υποκειμενικές οδηγικές εντυπώσεις σε βροχή, εδώ εμφανίζουν τα υψηλότερα περιθώρια πρόσφυσης κυρίως τα ελαστικά Μatador και Uniroyal, ενώ τα άλλα τέσσερα εμφανίζουνμικρότερα ή μεγαλύτερα- προβλήματα στο όριο.