[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Το παιδί πάει κατασκήνωση

Το παιδί πάει κατασκήνωση. Μόνη της το ζήτησε (αν είναι δυνατόν!). Πάντα έλεγα ότι είναι επιτυχία των γονιών να κάνουν τα παιδιά τους να νιώθουν ανεξάρτητα, πάντα το έλεγα και το λέω ακόμα- πόσω μάλλον όταν πρόκειται για μοναχοπαίδια που είναι βαρυφορτωμένα, γενικά. Ευτυχώς το δικό μου είναι κορίτσι. (Κάτι γλιτώνει μ΄ αυτό).

Είμαι εγώ καλός γονιός; Μαμά; «Μαμάααα!! Νερόοο». Μόλις έχω τελειώσει τα του ύπνου της κι έχω αράξει στον καναπέ, εκείνο το μαμά μπορώ να το σκίσω στα δύο. Να το δείρω. Αλλά από την άλλη, όλη την ημέρα λείπω, δεν ασχολούμαι με τα μαθήματά της, τα αγγλικά της, το πιάνο της… Εξάλλου αυτή η λέξη (μαμά) είναι μια ωραία λέξη- τις περισσότερες φορές-, κάτι σαν αρωματικό λουκούμι που ακόμα κι όταν έχει λιώσει, αφήνει άρωμα τριαντάφυλλου. Μου κάνει παρατηρήσεις. Δεν είσαι ποτέ στην ώρα σου (λέει). Ξεχνάς τα πράγματά σου. Τα κλειδιά σου. Πού έχεις παρκάρει το αυτοκίνητο…

Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα μου έδινε ρόλο παιδιού το παιδί μου. Και- κυρίως- πως θα τον αποδεχόμουν εύκολα. Μια φυσιολογικότατη εναλλαγή ρόλων που πάει κι έρχεται, πάει κι έρχεται. Εκείνη μεγαλώνει (και μου τα χώνει) κι εγώ απολογούμαι σαν να είμαι το παιδί του παιδιού μου. Είναι απίστευτο με τι ταχύτητα σημειώνονται οι αλλαγές στα κορίτσια. Εκεί που ψάχνεις πάμπερ σηκώνεσαι την επομένη και ψάχνεις για σουτιέν. Αλλά ακόμη κι όταν είναι πολύ μικρά, έχουν άλλου είδους σχέση με τα πράγματα. Σαν να έχουν γεννηθεί για να πιάνουν τις λεπτές αποχρώσεις, τα υπονοούμενα, ό,τι κυκλοφορεί αδιαμόρφωτο ακόμη στον αέρα. Παιδιά και μεγάλες μαζί, με έναν δικό τους τρόπο, άτομα ξεχωριστά από την πρώτη μέρα- δεν υπάρχει περίπτωση να σου αφήσουν περιθώριο να το ξεχάσεις. Κι όταν έρχεται η στιγμή που αυτό γίνεται χειροπιαστό (λίγο πριν από την εφηβεία), ούτε που το πιστεύεις πόσο κοντά σου φαίνεται το μπιμπερό. Το παιδί πάει κατασκήνωση και είναι χαρούμενο, αισιόδοξο, γεμάτο ενέργεια. Η πρώτη ελεύθερη έξοδος εκτός σπιτιού, η πρώτη μεθυστική αίσθηση αυτάρκειας μέσα σ΄ έναν κόσμο που σήμερα μοιάζει φιλικός, λαμπερός, μαγικός, δίκαιος, έτοιμος προς ανακάλυψη. Αυτά είναι τα ευχάριστα. Νιώθει αυτάρκης. Μεγάλη. Το θέμα είναι γιατί το συζητάω τόσο…