Ο δρόμος για τα σκουπίδια περνάει από το Αμβούργο

Καθημερινά και για 11 εβδομάδες ένα τρένο φορτωμένο ναπολιτάνικα σκουπίδια θα φτάνει στο Αμβούργο. Οι αρχές της νοικοκυρεμένης αυτής γερμανικής πόλης προσφέρθηκαν να ανακουφίσουν (προσωρινά) την ταλαίπωρη Νάπολι από την κρίση που περνάει. Παράλληλα, δείχνουν σε ολόκληρη την Ευρώπη τον δρόμο για ένα μέλλον χωρίς δυσάρεστες οσμές…

Στις 28 Φεβρουαρίου, μία αντιπροσωπεία από την Καμπανία έφτασε στο Βερολίνο προκειμένου να ζητήσει την αρωγή του γερμανικού υπουργείου Περιβάλλοντος για την επίλυση ενός χρόνιου προβλήματος που από καιρό σε καιρό κορυφώνεται και ξεσπάει. Το υπουργείο συμφώνησε να παραλάβει 200.000 τόνους από τα αδιάθετα ιταλικά απορρίμματα και ζήτησε από τα ομοσπονδιακά κρατίδια να προσφέρουν εθελοντικά βοήθεια. Ορισμένα όπως η Έσση αρνήθηκαν

ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΠΟΤΕΦΡΩΤΕΣ

Τροφοδοτούν με θερμότητα το σύστημα θέρμανσης εξασφαλίζοντας ζεστό νερό σε νοικοκυριά της πόλης

να επωμιστούν ένα ξενόφερτο πρόβλημα. Το Αμβούργο δέχθηκε. Ίσως είδε τη Νάπολι με συμπάθεια αφού αποτελεί μια σημερινή εκδοχή του παλιού κακού εαυτού του. Έως το 2000, το Αμβούργο έστελνε το μεγαλύτερο μέρος των απορριμμάτων του σε χωματερές- οι περισσότερες στην Ανατολική Γερμανία. Ήταν φτηνό και εύκολο: η πλούσια «δυτική» πόλη δεν ήθελε τα σκουπίδια, οι φτωχές «ανατολικές» χρειάζονταν χρήματα. Πριν από περίπου μία δεκαετία, ωστόσο, ο υπουργός Περιβάλλοντος αποφάσισε να θέσει τέλος σε αυτήν την τακτική. Σήμερα, το Αμβούργο παράγει λιγότερα απορρίμματα από ό,τι πριν από δέκα χρόνια. Και αυτά που παράγονται είτε ανακυκλώνονται είτε μεταφέρονται στους τρεις αποτεφρωτές τελευταίας τεχνολογίας με την ελάχιστη επιβάρυνση για το περιβάλλον. Οι αποτεφρωτές αυτοί, μάλιστα, τροφοδοτούν με την παραγόμενη θερμότητα το σύστημα θέρμανσης εξασφαλίζοντας ζεστό νερό σε πολλά νοικοκυριά της πόλης. Ενδεικτικά, το 1999 το Αμβούργο του 1,8 εκατ. κατοίκων παρήγαγε 1,6 εκατ. τόνους απορριμμάτων και από αυτά μόνο 50.000

στάλθηκαν για ανακύκλωση. Σήμερα, παρότι ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί, παράγει μόνο 1,4 εκατ. τόνους και από αυτούς ανακυκλώνονται οι 800.000. Για να γίνει αυτό, όμως, χρειάστηκε να δοθούν στους κατοίκους και αντικίνητρα: ο φόρος απορριμμάτων είναι και υποχρεωτικός και τσουχτερός, αυξάνεται δε ανάλογα με τον όγκο τους. Εικόνα του μέλλοντος
Αν η Νάπολι αποτελεί για ολόκληρη την Ευρώπη μια εικόνα του ανυπόφορου πια παρελθόντος, το Αμβούργο είναι μια υποδειγματική εικόνα του μέλλοντος, ίσως επειδή κυβερνάται από τους Πράσινους. Πάντως πρόβλημα με τα σκουπίδια δεν έχει μόνο ο ιταλικός Νότος. Απ΄ άκρη σ΄ άκρη της Γηραιάς Ηπείρου, οι χωματερές γεμίζουν με γοργούς ρυθμούς. Έως το 2020, οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. καλούνται να μειώσουν την ποσότητα των απορριμμάτων που στέλνονται σε χωματερές κατά 35% σε σχέση με τα επίπεδα του 1995. Όμως η Ιταλία, η Ισπανία, η Βρετανία, η Ελλάδα εξακολουθούν να στέλνουν ποσοστό μεγαλύτερο του 60% των παραγόμενων απορριμμάτων τους σε χωματερές. Πρόσφατη έρευνα, μάλιστα, έδειξε πως και οι τέσσερις αυτές χώρες, όπως και η Ιρλανδία και η Γαλλία, δύσκολα θα επιτύχουν τον στόχο του 2020.


Στην Ελλάδα

● ΣΥΜΦΩΝΑ με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, οι ποσότητες απορριμμάτων που οδηγούνται στις ελληνικές χωματερές αυξήθηκαν τη δεκαετία 1995-2003 κατά 140%. ● ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ καταγράφεται σταθερή αύξηση των παραγόμενων απορριμμάτων: από 302 κιλά ανά άτομο το 1995, στα 408 το 2000 και στα 437 το 2005.

● ΕΝΩ ΣΤΗΝ Ευρώπη των 25 ο μέσος όρος ανακύκλωσης συσκευασιών κυμαίνεται γύρω στο 54%, στη χώρα μας δεν ξεπερνά το 33%. ● ΣΥΜΦΩΝΑ με απολογισμό της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης για το 2007, λιγότεροι από τους μισούς δήμους της χώρας έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα των μπλε κάδων.