«Όχι στα μνημεία της αυταρέσκειας»

«Η καλή αρχιτεκτονική δεν ανταποκρίνεται μόνο στις ανάγκες του χρήστη, της πόλης, του περιβάλλοντος, του προγραμματισμού και του προϋπολογισμού της κατασκευής, αλλά και στις καλλιτεχνικές και πνευματικές ανησυχίες των ανθρώπων». Είναι τα λόγια του Μεξικανού αρχιτέκτονα Ρικάρντο Λεγκορέτα, ο οποίος επισκέφθηκε την Αθήνα για να μιλήσει για τη δική του ματιά πάνω στα αρχιτεκτονικά πράγματα. Και να δώσει μέσα από τις μακέτες και τις φωτογραφίες των έργων του, που εκτίθενται στο Μουσείο Μπενάκη, τους τρόπους με τους οποίους το χρώμα στους τοίχους δένει μαζί με τα χρώματα της πέτρας, των φυσικών υλικών, δημιουργώντας σκιές και ατμόσφαιρα με το φως και το νερό.

«Στη σημερινή εποχή, εμείς οι αρχιτέκτονες οφείλουμε να στρέφουμε την προσοχή μας στη δημιουργία πόλεων οι οποίες θα καλυτερεύσουν τη ζωή των κατοίκων τους και όχι να κατασκευάζουμε μνημεία προσωπικής αυταρέσκειας» λέει ο Λεγκορέτα, ο οποίος επηρεάστηκε από την αρχιτεκτονική παράδοση της πατρίδας του για να παίξει με το ύψος και τον όγκο στα δικά του δημόσια κτίρια, όπως το Εθνικό Κέντρο Τεχνών της Πόλης του Μεξικού, ο Μητροπολιτικός Ναός στην καταπράσινη έκταση της Μανάγκουα στη Νικαράγουα, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ΜΑRCΟ στο Μοντερέι του Μεξικού, το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Σάντα Φε στο Νιου Μέξικο.

Όμως ο Ρικάρντο Λεγκορέτα είναι ο δημιουργός που έχει αφομοιώσει, πέρα από τον καυτό ήλιο του Μεξικού, τα έντονα χρώματα του ζωγράφου Ντιέγκο ντε Ριβέρα και των άλλων ζωγράφων της πατρίδας του. Γι΄ αυτό το πορτοκαλί και το κόκκινο της ώχρας καλύπτουν μεγάλες εξωτερικές επιφάνειες στο ξενοδοχείο «Καμίνο Ρεάλ».

Ενώ το μπλε λουλακί μπαίνει στο εσωτερικό και καταλαμβάνει έναν τοίχο που έρχεται σε αρμονία με το υπόλοιπο λευκό σε μία ιδιωτική κατοικία στην Ιαπωνία, η οποία περιβάλλεται από ένα υδάτινο τετράγωνο πλαίσιο, αφού ο αρχιτέκτονας με τη διεθνή πελατεία προσαρμόζει τη δουλειά του στο τοπίο και στην παράδοση του τόπου όπου κάθε φορά δημιουργεί. «Οι ανθρώπινες αξίες παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην αρχιτεκτονική. Ένα καλό κτίριο είναι αυτό όπου αισθάνεσαι όμορφα, είτε είσαι χωρικός, είτε βασιλιάς». Η αρχιτεκτονική παραγωγή του Λεγκορέτα άρχισε τη δεκαετία του ΄60 και έγινε γνωστή στα χρόνια του ΄70 με τα εργοστάσια της Κόντακ, της Νισάν, της Ρενό, τα σχέδια στεγαστικού προγράμματος του Κρατικού Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας του Μεξικού. Ο Ρικάρντο Λεγκορέτα δήλωσε ότι «οι αρχιτεκτονικές και μηχανολογικές λύσεις, όπως και η επιλογή των υλικών, αρμόζουν σε κτίρια που κάνουν υπερήφανους τους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν, αυτούς που τα χρηματοδοτούν και τους συμπολίτες τους. Για να υπάρχει αυτό το αποτέλεσμα δεν χρειάζεται να είναι ούτε αλαζονικά ούτε δαπανηρά. Αυτό που απαιτείται είναι το υψηλό επίπεδο στον σχεδιασμό».

ΙΝFΟ

Η έκθεση «Λεγκορέτα + Λεγκορέτα. Όψεις και χρώμα. Μυστήριο και μαγεία στην Αρχιτεκτονική» διαρκεί έως τις 27 Ιουλίου στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138, τηλ. 210-3453.111).

Με μια ματιά

● Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1931.

● Μέντοράς του υπήρξε ο Λουί Μπαραγκάν, αρχιτέκτονας της μυστηριακής ατμόσφαιρας του χρώματος και του νερού. ● Τα κτίρια που σχεδιάζει χαρακτηρίζονται από ψηλούς τοίχους και μεγάλες επιφάνειες με έντονα χρώματα.

● Το τετράγωνο είναι το σχήμα που προτιμά για να αρχίζει τον σχεδιασμό ενός κτιρίου.