Όταν ο Έκο συνάντησε τον Γκίντερ Γκρας

Πάνω από δύο δεκαετίες είχαν να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι, παρ΄ ότι και οι δυο τους είναι από τους σημαντικότερους διανοούμενους της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Η βραδιά όμως της συνάντησης του Ουμπέρτο Έκο και του Γκίντερ Γκρας στην οικία Φελτρινέλι (των γνωστών εκδοτών) στην καρδιά του Μιλάνου δεν ήταν απλώς ένα συναπάντημα δύο φίλων, δύο μεγάλων μυαλών, δύο ανθρώπων που έχουν άποψη, τολμούν να την εκφράσουν και κατά συνέπεια επηρεάζουν το σύνολο. Ήταν και η βραδιά όπου ένας νεοφασίστας κέρδισε τον δημαρχιακό θώκο στη Ρώμη. Αφορμή για να τεθούν στο τραπέζι πολλά διαφορετικά θέματα και να καταγραφούν από τον δημοσιογράφο Ενρίκο Αρόζιο στο ιταλικό περιοδικό «L΄ espresso».

«Οι Ιταλοί; Είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να πάνε με το μέρος του νικητή» σχολιάζει ο Ουμπέρτο Έκο, καπνίζοντας το τσιγάρο του, ενώ ο 81χρονος νομπελίστας Γκίντερ Γκρας (ανάμεσα σε μερικές ρουφηξιές της πίπας του) βλέπει τους Ιταλούς ως «τουρίστες της Δημοκρατίας». Προτιμά σαφώς τον Ισπανό πρωθυπουργό Θαπατέρο, τον οποίο θεωρεί «παλικάρι, διότι το βλέμμα του είναι στραμμένο στο μέλλον, αλλά και διότι τόλμησε μια από τις πιο μεγάλες συγκρούσεις με την ισπανική Εκκλησία».

Από τη βραδιά- στην οποία ο Γκρας απολαμβάνει την γκράπα του και ο Έκο το ουίσκι του- δεν μπορούσαν να λείψουν και τα κουτσομπολιά του σιναφιού. Με τον Ουμπέρτο Έκο να δίνει τον τόνο σχετικά με τον συγγραφέα των «Σατανικών Στίχων» Σαλμάν Ρούσντι. «Όταν διάβασε το δεύτερο βιβλίο μου- ΄΄Το εκκρεμές του Φουκό΄΄έγραψε πως ήταν μια απόλυτη αηδία και από τότε είμαι υποχρεωμένος να δείχνω διπλά εγκάρδιος απέναντί του, ώστε να μη θεωρήσει πως του κρατώ κακία», αν και αναγνωρίζει την αξία του συναδέλφου του και τα θέλγητρα της νεαράς συζύγου του, η οποία τον παράτησε.

Και βεβαίως η φιλοσοφία δεν θα μπορούσε να μείνει εκτός συζήτησης. «Δύο είναι οι χειρότεροι φιλόσοφοι του 19ου αιώνα» διατείνεται ο 76χρονος Ουμπέρτο Έκο. «Ο Χάιντεγκερ και ο Βιτγκενστάιν. Έγραφαν ώστε να μην καταλαβαίνει κανείς. Καταστροφικοί. Και το γεγονός ότι έχουν δοξαστεί για δεκαετίες έχει κάνει δέσμια την ιταλική διανόηση». Η κουβέντα θα κλείσει με ευχές, ελπίδες, αγκαλιές. Η επόμενη μέρα θα βρει τον έναν στη μία γωνιά του πλανήτη και τον άλλον στην άλλη.