Ιστορία γραμμένη με καλέμι, μανάβηδες και ξυλογαϊδούρες

Λευκό ή χρωματιστό, δύσκολο καθώς δεν επιτρέπει λάθη, έβγαλε από τα σπλάγχνα του αριστουργήματα, όπως ο Παρθενώνας ή ο Ερμής του Πραξιτέλη. Για πρώτη φορά όμως το μάρμαρο αποκτά το δικό του μουσείο και εξιστορεί τη διαδρομή του στον χρόνο, αλλά και τη μεταμόρφωσή του από σκληρό πέτρωμα σε έργο τέχνης στο Μουσείο Μαρμαροτε- χνίας (το έκτο της σειράς θεματικών μουσείων του Πολιτιστι- κού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς) που άνοιξε τις πύλες του στον Πύργο της Τήνου, την πατρίδα του Γιαννούλη Χαλεπά και του Δημήτρη Φιλιππότη, δίπλα από τη σχολή μαρμαροτεχνιτών της κοινότητας Πανόρμου, που μετρά μισό και πλέον αιώνα ζωής.

ΙΝFΟ

Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στον Πύργο Τήνου (τηλ. 22830-
31290).
Καθημερινά εκτός Τρίτης. Είσοδος 3 και μειωμένο 1,5 ευρώ.

Ένα ολόκληρο νταμάρι έχει μετακομίσει στα 750 τ.μ. του μοντέρνου και λιτού κτιρίου (σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Ν. Βενιανάκη και Ι. Καβαλίνη) για να δείξει με παραστατικό τρόπο τους τρόπους εξόρυξης του μαρμάρου, που δεν έχουν αλλάξει και πολύ από την αρχαιότητα. Σφήνες, μαντρακάδες, λοστοί, μπακάληδες (καρότσια), ξυλογαϊδούρες (έλκηθρα μεταφοράς) μαζί με φωτογραφίες, σχέδια και βίντεο ζωντανεύουν τη διαδικασία, ενώ λίγο πιο ΄κεί παίρνει σάρκα και οστά το εργαστήρι του μαρμαροτεχνίτη.

Έργα σε διάφορες φάσεις -από ημίεργα έως ολοκληρωμένα- τεφτέρια, συμφωνητικά, σχέδια και προπλάσματα «εξηγούν» τη διαδικασία μεταμόρφωσης του μαρμάρινου όγκου σε έργο τέχνης ανάμεσα σε κομμάτια μαρμάρου πεσμένα στο πάτωμα, ενώ ικριώματα και σαμπάνια (σχοινιά) αναπαριστούν την τελική τοποθέτηση ενός επισκοπικού θρόνου στη θέση του.

Οικόσημα, ηρώα, ταφικά μνημεία και κρήνες αναδεικνύουν την καθημερινή χρήση του μαρμάρου, εικόνες από την Ακρόπολη θυμίζουν την κατασκευή του κορυφαίου ναού της κλασικής αρχαιότητας, αλλά και τις σημερινές εργασίες αναστήλωσης από (πολλούς) Τηνιακούς τεχνίτες, ενώ η περιήγηση (που σχεδίασε η Ε. Κατσανίκα) κλείνει με τη σχέση ανάμεσα στους μαρμαροτεχνίτες και τους γλύπτες.