Τραγούδια και ξωτικά στη χώρα των CocoRosie

Μια φορά κι έναν καιρό, στην παραμυθένια πλευρά της μουσικής ζούσαν δυο αδελφές, η Κόκο και η Ρόζι, που είχαν ρίζες από ινδιάνικη φυλή και διαφέντευαν μια χώρα που λεγόταν CocoRosie, από το όνομά τους. Οι δυο αδελφές ζουν στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι και κάνουν παρέα με άλλους φεγγαροχτυπημένους της μουσικής, σαν τον Ντέβεντρα Μπάνχαρτ και τον Άντονι Χάγκαρτι (των Αntony and the Johnsons), ενώ το παραμύθι συνεχώς μεγαλώνει για να χωρέσει όλη την indie/folk μουσική κομπανία.

Στο κάτω κάτω, αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, η Ρόζι και η Κόκο, θα μπορούσαν η μία να στραφεί στην όπερα, όπου είχε κάνει σπουδές, και η άλλη στη γλωσσολογία και την κοινωνιολογία, όπου είχε εντρυφήσει. Όμως τα πράγματα πήγαν καλά- ανέλπιστα καλά- και στη χώρα των CocoRosie έστησαν γιορτές. Απέκτησαν θαυμαστές από άλλες «χώρες» και το indie κοινό τις αγκάλιασε. Και η κριτική επίσης. Σελίδες επί σελίδων στους «Τimes», τον «Ιndependent», τους «Νew Υork Τimes».

Το κατάφεραν πότε βγαίνοντας με φτερά, πότε με ζωγραφιστά μουστάκια, παίζοντας άρπα και τραγουδώντας για ξωτικά και προσωπικά τους θέματα, διαφημίζοντας με τη μουσική τους αρώματα ή από σκηνής σε θεατρικές παραγωγές όπως η πρόσφατη δανέζικη παραγωγή του Άμλετ.

Στη δική μας χώρα η Κόκο και η Ρόζι απόλαυσαν τιμές. Πέρυσι γέμισαν το Θέατρο της Ρεματιάς και νωρίτερα που είχαν ξανάρθει είχαν πάλι προσελκύσει πολύ κόσμο- αν και την τελευταία φορά, για να λέμε την αλήθεια, άρχισαν κάποιοι να τις αμφισβητούν. Η Κόκο και η Ρόζι όμως- που έχουν και αληθινά ονόματα: Σιέρα και Μπιάνκα Κασάντι – δηλώνουν έτοιμες να επιστρέψουν με νεώτερα. Με τραγούδια από το «Τhe Αdventures of Ghosthorse Αnd Stillborn».

«Μας αρέσει να φανταζόμαστε ότι στο κοινό μας υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα για μας, δεν ξέρουν τίποτε για τη μουσική μας και δίνουν στη μουσική το δικό τους βιωματικό χρώμα» λένε. Τους αρέσει επίσης να μιλάνε για το «απελευθερωτικό συναίσθημα που νιώθουν περνώντας από το ένα είδος μουσικής στο άλλο», από την ποπ σε κάτι που να θυμίζει χιπ χοπ, και από εκεί σε κάποιο άλλο. Τους αρέσει να προστατεύουν όσο γίνεται πιο καλά τον «δημιουργικό τους χώρο». Εδώ και πέντε χρόνια που ασχολούνται με αυτό, το καταφέρνουν.

Τι ακριβώς; Να παίζουν με την ασάφεια και την παραδοξότητα, με την προσδοκία και την εικόνα, με ομιχλώδεις στίχους, διαχρονικές επιλογές και αλλαγές πορείας.

Πώς και από την όπερα βρεθήκατε στο indie ροκ, τις ρωτούν (κάτι που δεν είναι και τόσο παράξενο- και ο Ίγκι Ποπ το κάνει πετυχημένα). Και απαντούν: «Μας ενδιέφερε πάντα να εξερευνούμε τη δημιουργικότητά μας». Και με αυτό συνεχίζουν να πορεύονται.

ΙΝFΟ

Οι CocoRosie, την Παρασκευή στο «Gagarin» (Λιοσίων 205).
Πριν από αυτές, οι Βerlin Βrides. Εισιτήριο 30 ευρώ, ώρα 21.00.