Ρεύμα-χρυσάφι λόγω ρύπων

Καμπανάκι για αυξήσεις ρεύματος έως και 45% λόγω ρύπων χτυπάει ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που ανέπτυξε τα μαθηματικά μοντέλα, τα οποία χρησιμοποιούνται επισήμως από την Κομισιόν για την ενεργειακή πολιτική και τον μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της Ε.Ε.

Σύμφωνα με τον κ. Παντελή Κάπρο, αν δεν αλλάξει γρήγορα το ενεργειακό τοπίο της χώρας, οι Έλληνες καταναλωτές θα πληρώνουν 2,2 δισ. ευρώ τον χρόνο για δικαιώματα ρύπων από το 2013 και μετά. Τα συνολικά έσοδα της ΔΕΗ από το ρεύμα ανέρχονται σήμερα στα 4,5 δισ. ευρώ.

Ο Παντελής Κάπρος, επικεφαλής του Εργαστηρίου Ενέργειας- Οικονομίας- Περιβάλλοντος του ΕΜΠ, μιλάει στα «ΝΕΑ» για την- προβληματική- κούρσα της Ελλάδας να πετύχει τους ευρωπαϊκούς ενεργειακούς στόχους ώς το 2020.

«Στις ευρωπαϊκές χώρες αυτή τη στιγμή πραγματοποιούν ενδελεχή επεξεργασία για να πιάσουν ώς το 2020 τους δεσμευτικούς στόχους για 20% κάλυψη των ενεργειακών αναγκών από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας καθώς και για 20% μείωση του εκπεμπόμενου διοξειδίου του άνθρακα», λέει ο κ. Κάπρος. «Όμως το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έχει καταφέρει ούτε τη στοιχειώδη συναίνεση για να μπει μία ανεμογεννήτρια δίπλα σε ένα χωριό. Αυτό θα έχει συνέπειες».

Πιστεύετε ότι έχει έρθει η ώρα να γίνει συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα;
Νομίζω ότι είναι άτοπο να ξεκινήσει αυτή τη περίοδο διάλογος για το θέμα. Ίσως να είναι και αποπροσανατολιστικό. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, εξοικονόμηση ενέργειας, εισαγωγή του φυσικού αερίου σε μεγάλη κλίμακα- αυτά τα τρία ήταν η ενεργειακή μας πολιτική από το 1995. Μέχρι σήμερα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Άτοπη η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια, αφού είναι και χρονοβόρα και κοστοβόρα, λέει ο καθηγητής του ΕΜΠ Π. Κάπρος

καμία κυβέρνηση δεν άλλαξε τα δόγματα αυτά. Και όμως καθυστερούμε τόσο πολύ.

Για τι χρονικό βάθος μιλάμε μέχρι να παραχθεί μία κιλοβατώρα από ένα νέο πυρηνικό εργοστάσιο;

Στην καλύτερη περίπτωση 14- 15 χρόνια. Όμως, πέρα από το χρονοδιάγραμμα, στο νέο εργοστάσιο της Φινλανδίας, για παράδειγμα, έπεσαν έξω και στο κόστος- και μιλάμε για χώρες με τεράστια οργάνωση. Η Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει ούτε την υποδομή ούτε την κρατική οργάνωση ούτε τις πολιτικές προϋποθέσεις για τέτοιο εγχείρημα. Χώρες τρίτου κόσμου που αναπτύσσουν πυρηνική ενέργεια στην ουσία εκχωρούν μέρος της χώρας τους, μία χερσόνησο ας πούμε, σε εταιρεία ξένης χώρας που θα έχει τον απόλυτο έλεγχο- από την κατασκευή και τη λειτουργία έως τη διαχείριση των αποβλήτων. Για ένα μέλος της Ε.Ε., όπως η Ελλάδα, αυτό είναι αδιανόητο.

Το ότι η πυρηνική ενέργεια θεωρείται φτηνή είναι αλήθεια ή μύθος;

Γίνεται φτηνή όταν αναπτύσσεται σε μεγάλη κλίμακα. Όταν μία χώρα κάνει το πρώτο της εργοστάσιο, το κόστος μπορεί να είναι πολλαπλάσιο αυτού που είχε προϋπολογισθεί. Αν συνυπολογίσουμε όλο το κόστος με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και χωρίς κρατική επιδότηση, τότε στην Ελλάδα η μεγαβατώρα δεν θα μπορεί να κοστίζει λιγότερο από 65- 70 ευρώ. Στη Γαλλία μπορεί να κοστίζει 40 ευρώ, αλλά εκεί υπάρχει πρόγραμμα τεράστιας κλίμακας εδώ και δεκαετίες.


«Να ξεπεραστούν οι αντιδράσεις για τις ανεμογεννήτριες»

ΜΗΠΩΣ συμφέρει να χρησιμοποιούμε λιγνίτη σε συνδυασμό με την τεχνολογία αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στο υπέδαφος;

Μια τέτοια λύση έχει ενδιαφέρον. Όμως, η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα δεν είναι 100% ασφαλής. Υπάρχουν κίνδυνοι διαρροών CΟ2, το οποίο μπορεί να έχει επιπτώσεις για ανθρώπους και ζώα σε τοπικό επίπεδο. Η Ε.Ε. πάντως είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στην τεχνολογία αυτή και η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει ενεργά. Είναι μία εφικτή λύση μετά το 2025.

Ποια μορφή ενέργειας εκτιμάτε ότι μπορεί να αναπτύξει η Ελλάδα;

Αναμφίβολα την αιολική. Ολόκληρη η Ελλάδα έχει ένα πραγματικό «κοίτασμα» αέρα, το οποίο παραμένει ανεκμετάλλευτο και το οποίο μπορεί να μας δώσει πάρα πολύ φθηνή ενέργεια. Το βασικό στοιχείο όμως για να αξιοποιηθεί αυτό το «κοίτασμα» είναι τα δίκτυα ηλεκτρισμού, που όμως, παρ΄ ότι δρομολογήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Βάσει των μελετών που έχετε εκπονήσει για τι ποσά ενέργειας μιλάμε;
Πέντε χιλιάδες μεγαβάτ εγκατεστημένης ισχύος αιολικών θα μας δώσουν 13.000 γιγαβατώρες, τη στιγμή που η κατανάλωση στην Ελλάδα είναι 60.000 γιγαβατώρες. Με τα σημερινά δεδομένα, το κόστος της μεγαβατώρας από αιολικά είναι περίπου 60 ευρώ. Να σημειωθεί όμως ότι μπαίνουν στο δίκτυο παρά μόνο όταν φυσάει, οπότε δεν μπορεί να γίνει σύγκριση.

Θεωρείτε ότι προλαβαίνει η Ελλάδα να ανεβεί στο τρένο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μέχρι το 2020; Έχει κάτι τέτοιο πολιτικό κόστος;

Έχουμε μόνο 12 χρόνια για να κατασκευάσουμε όλα αυτά. Όμως, δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείται πολιτικό κόστος η αντίδραση των τοπικών κοινωνιών στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειες. Δηλαδή, η Ισπανία, η Γερμανία ή η Δανία είναι σε άλλον πλανήτη; Μα, είναι δυνατόν; Πιστεύουν πραγματικά ότι οι κατσίκες που βρίσκονται κοντά στις ανεμογεννήτριες δεν γεννάνε; Ή μήπως ενθαρρύνονται από ένα σύστημα ανταλλαγμάτων μέσω ενός συμπλέγματος τοπικών βουλευτών, ανθρώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και διαφόρων παραγόντων;