[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Εμείς οι ποδηλάτες

«ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ δεν το βάζουμε εύκολα κάτω». Όχι, δεν είναι δήλωση ολυμπιονίκη στο ευγενές άθλημα, αλλά του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος σε συνέντευξή του («Επενδυτής»)

συμπεριέλαβε τον εαυτό του στο κλαμπ των «επαγγελματιών» του είδους. Εννοείται ότι απάντησε αποστομωτικά («και βέβαια θα συνεχίσω») στο ερώτημα εάν θα συνεχίσει να τρέχει με το ποδήλατο.

Σε πρώτη ανάγνωση, η απάντηση ίσως φαντάζει επιπόλαιη.

Κάποιοι σχολίασαν πως ένας εν αναμονή πρωθυπουργός δεν είναι δυνατόν να θέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο και επομένως και την τύχη της παράταξής του.

Προφανώς και έχουν δίκιο σε μεγάλο βαθμό. Δύο ατυχήματα με το ποδήλατο μέσα σε μία τριετία δεν είναι μικρή υπόθεση. Ωστόσο, ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν άλλαξε τις συνήθειές του. Επέλεξε να δείχνει αυτό που είναι παρά να προσποιείται υιοθετώντας την εικόνα ενός ατσαλάκωτου πολιτικού αρχηγού που εμπνέει φόβο και ενίοτε επιβάλλει τις αποφάσεις του.

Από την άλλη, πίσω από την εμμονή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στους δύο τροχούς μπορεί να αναγνωρίσει κανείς το παπανδρεϊκό DΝΑ. Το πείσμα και το ρίσκο αποτέλεσαν κύρια χαρακτηριστικά της πολιτικής λειτουργίας της οικογένειας. Από τον Γέρο της Δημοκρατίας που κήρυξε τον Ανένδοτο, μέχρι τον Ανδρέα που επέστρεψε θριαμβευτικά στην πρωθυπουργία το ΄93- παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε- 3 μόλις χρόνια μετά τις κατηγορίες που του προσήψαν για το σκάνδαλο Κοσκωτά και την παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο. Υπό αυτή την έννοια, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ελπίζει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πρόκειται να παραιτηθεί από τον στόχο που έχει θέσει: να κυβερνήσει τη χώρα. Πιθανότατα ο ίδιος εάν το πετύχει θα κυβερνήσει με όρους ενός μοντέρνου πολιτικού.

Μακριά από εικόνες ρετουσαρισμένες, από επικοινωνιολόγους και δημοσκοπήσεις. Φυσικά γνωρίζει ότι αυτή η λογική εμπεριέχει και το ρίσκο της αποδοκιμασίας. Αλλά αυτό το ήξεραν από παλιά στο Καστρί.