Γνώμη

Ταπεινά κίνητρα

Από πού πάνε για το Πεκίνο; Μ΄ αυτά που συμβαίνουν τελευταία στον ελληνικό αθλητισμό στο τέλος θα πανηγυρίζουμε μόνο για προκρίσεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Επιστρέφουμε ταχέως στις προ Βαρκελώνης ΄92 εποχές της απλής συμμετοχής.

Ήδη λόγω και της καθυστερημένης χρηματοδότησης της Ολυμπιακής προετοιμασίας δεν πρόκειται να κατακτήσει η χώρα μας ούτε το ήμισυ του αριθμού των 16 μεταλλίων του 2004. Από τη μια είναι λογικό. Η Αθήνα ήταν κορύφωση προσπάθειας πολλών ετών. Από την άλλη, κάποια μετάλλια στο Πεκίνο είναι πιθανό να οφείλονται απλά σε κεκτημένη ταχύτητα.

Ένα είναι βέβαιο. Η ουσιαστική κατάργηση των κινήτρων για τις Ολυμπιακές και όχι μόνο επιτυχίες που αποφάσισε πρόσφατα το υπουργείο Πολιτισμού θα αποτελέσει ταφόπλακα για τον υψηλό αθλητισμό στην Ελλάδα.

Το μεγάλο πράγματι πρόβλημα του ντόπινγκ δεν αρκεί ως επιχείρημα για να αφαιρεθεί η δυνατότητα ύπαρξης της στοιχειώδους επαγγελματικής νοοτροπίας που απαιτείται για να έλθουν παγκόσμιες επιτυχίες. Το ντόπινγκ δεν είναι ούτε αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο ούτε παρατηρείται σε ανησυχητική διάσταση στα περισσότερα Ολυμπιακά σπορ. Ακόμη και ο συνήθης ένοχος στα «φονικά» τηλεδικεία στίβος είναι σύμφωνα με τα πεπραγμένα των αιφνιδιαστικών ελέγχων της WΑDΑ για το 2006 στην προτελευταία θέση όλων των σπορ με ποσοστό θετικών δειγμάτων 1,6%.

Με αυτήν την απόφαση ικανοποίησης της τηλεοπτικής υπερβολής (συν το υπερφορτωμένο πρόγραμμα της Μέσης Εκπαίδευσης) σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν στην Ελλάδα μόνο ποδόσφαιρο και μπάσκετ.